GELOOF en LEVEN vzw



  
HOME

INHOUD

 TERUG NAAR INHOUDSOVERZICHT       

EEN OPZET UIT HET VERLEDEN:

Evangelizare pauperibus  Het Blijde Nieuws brengen aan de armen. 

Door : Maria-Kefasgemeenschap

Armen? Je vind ze overal!

Redemptoristen worden gezonden naar de armen, de meest verlatenen. Als jonge advocaat trof de stichter, Alfonsus van Liguori, verlatenen aan in het ‘huis van de ongeneeslijken’ waar hij op bezoek ging. Als jonge priester trof hij armen aan in de heuvels van Scala  in de geestelijke verlatenheid van die ruwe schapenhoeders, in de steek gelaten door priesters die liever in de steden bleven waar ze allerlei materiële voordelen konden genieten (de geborgenheid in hun rijke families en de prebenden, geldelijke voordelen verbonden aan een bepaalde functie). De meest verlatenen. Eigenlijk vind je ze overal. Zij hebben zoveel gezichten. Ze lopen langs je heen. Als je oplettend bent merk je hun pijn, hun nood en vaak ook hun leegte. Het doet je pijn aan je hart hen niet steeds te kunnen helpen. Gehuwden

Nood bij veel gezinnen

Zo waren wij op een bepaald moment erg getroffen door de nood in de gezinnen, christelijke gezinnen nog wel, waar zich ook zoveel problemen stelden, relatieproblemen, problemen in de opvoeding van de kinderen; we ontmoetten er ook het probleem dat christelijk gehuwden niet meer de rijkdom, de inspiratie en kracht kenden van hun huwelijkssacrament. Denkend rond die nood, en na de eigen vernieuwende ervaringen en  inzichten, zijn enkele echtparen samengekomen om die inzichten en ervaringen ook mee te delen aan andere echtparen. Dit werd de aanvang van de Gezinsdagen die de Maria-Kefasgemeenschap sedert 23 jaar organiseert. Wij hebben gedurende al die jaren heel wat echtparen mogen ontmoeten die getuigen hoe deugddoend deze ontmoetingen zijn die tweemaal per jaar plaatsvinden.

‘Samen op Weg’

Na contacten met de Franse Emmanuelgemeenschap zijn we ook weekends “Liefde en waarheid”, later omgedoopt tot ‘Samen op Weg’-weekends, gaan inrichten. Af en toe ook een losstaand Gezinsweekend (zoals van 21 tot 23 februari 2003 in Bonheiden). Ook de Actie ‘Adventskransen maken’ hoort thuis in dit mededogen met de nood van onze gezinnen. Wij willen het gezin opnieuw in contact brengen met de rijkdom van het kerkelijk leven, de huiskerk meelevend met de grote Kerk.  En in het gezin troffen wij ook jonge mensen aan… Jongeren  

Jongeren

De meest verlatenen hebben we inderdaad ook sterk aanwezig gezien in die duizenden gezichten die elke schooldag voorbij het klooster in de Voskenslaan komen; jonge gezichten, heel die schoolgaande jeugd. Duizenden… Met wat een armoede, wat een leegte, wat een geestelijke nood moeten al die welvaartskinderen door het leven, met wat een menigte misleiders en uitbuiters aan de kant van de economie, media en zelfs de politiek! Huurlingen in plaats van herders.  In welke onvrijheid worden ze geduwd door hun vrienden, welke oppervlakkigheid is hun deel! Waar zijn de opvoeders en begeleiders die nog overkomen en die ook nog echt iets (kunnen en willen) meegeven aan levenswaarden en waardevolle normen?  Wie wijst hen de weg en deelt hen  de rijkdom van het evangelie mee?  Als je dat vergelijkt met wat jongeren vroeger meekregen aan vorming, uitdagingen tot een edelmoedig leven en inzet, tot idealisme, zijn zij werkelijk aan hun lot overgelaten. Wij hebben in hen het Gelaat van de verlaten Christus gezien, of de verlatenheid van die menigte die Jezus aantrof: “Toen Jezus aan land ging, zag Hij dan ook een grote menigte. Hij voelde medelijden met hen, want zij waren als schapen zonder herder, en Hij begon hen uitvoerig te onderrichten.” (Marcus 6,34).  Dat was immers Jezus’ oorspronkelijke zending, het in praktijk brengen van het zendingswoord dat zijn publiek optreden typeerde: “De geest des Heren is over mij gekomen, omdat Hij mij gezalfd heeft. Hij heeft mij gezonden om aan armen de Blijde Boodschap te brengen, aan gevangenen hun vrijlating bekend te maken, en aan blinden, dat zij zullen zien; om verdrukten te laten gaan in vrijheid, om een genadejaar af te kondigen van de Heer.” (Lk 4,18-19)

Vanuit de ervaring dat deze jonge mensen en tienduizenden anderen echte verlatenen zijn, overgelaten aan hun lot, zijn we in de voorbouw van het Redemptoristenklooster gestart met ‘Oase in de Stad’, nadat we biddend een jaar lang om licht en leiding hadden gevraagd.   - Elke dinsdag en donderdag tijdens het schooljaar gaf Wouter Ghijs vanuit de Maria-Kefasgemeenschap ‘Brondagen’ voor schoolgaande jongeren, daarbij geholpen door een of andere medewerker en met de logistieke steun van de Gemeenschap. Op deze wijze treden we in het spoor en het charisma van Alfonsus van Liguori met zijn gevoeligheid voor de spirituele nood van medemensen.

Naast de ‘Brondagen’ richtte de Maria-Kefasgemeenschap maandelijks ook een Tienertreffen in in Oase in de Stad , zette ze zich in voor een Jongerengebedsgroep ‘New Generation’ in Wevelgem,  - organiseerde ze een Bronkamp in de zomer en het ‘Op en Top’ winterkamp. De nood is groot!

 ‘De oogst is groot’ en op dit woord zijn velen opgestaan om U te volgen. Wij bidden U, zend in de tijd, uw Geest die stuwkracht is.” - Na herhaalde ervaringen van ouders dat op het vlak van seksuele opvoeding en relatievorming enormiteiten werden begaan of niets ondernomen werd op veel – ook katholieke – scholen, ging in ‘Oase in de Stad’ eveneens het project “Jij en ik: Een wonder!” van start in september 2001. Daarvoor hielden we de lokalen vrij op maandag en vrijdag. De armoede en misleiding van jonge mensen op bedoeld niveau was voor ons een dringende uitnodiging van de Heer om daar iets aan te doen.

De ‘armen’ zijn overal.  Hoe hun hart raken? Wat voor jongeren geldt op het vlak van onwetendheid over de christelijke levensbeschouwing en de heel beperkte mate waarin men in contact komt met de christelijke waarden en de christelijke levensvisie… dit alles gaat evenzeer op voor onze samenleving als geheel. - Binnen die leegte en betreurenswaardige onwetendheid en armoede, afgezien dan nog van de overvloed van misleiding en atheïstische beïnvloeding, wilden enkele mensen van de Maria-Kefasgemeenschap ook daar een steentje bijdragen om “de armen te evangeliseren”, ze op nieuwe wijze in contact te brengen met het Blijde Nieuws van het evangelie.  We hebben gezocht langs allerhande wegen, allerlei methoden aangewend, reeds sedert de apostolische brief van paus Paulus VI over de “Verkondiging van het Evangelie” en van de oproep van paus Johannes-Paulus II tot de ‘nieuwe evangelisatie’. We hebben ons laten bekwamen door mensen van de Emmanuelgemeenschap, de Engelse ‘Upperroomcommunity’, de ‘Pauluscursus’ e.a. en ienyallen Alpha-cursussen - De ‘Alphacursus’ is een basiscursus in christelijk geloven. Ook voor de meest eenvoudige mens, helemaal in de trant van de Redemptoristentraditie. Op een tiental avonden en in een wat langer samenzijn wordt de basisinhoud van het christendom naar voor gebracht en aan aantal middelen die je kunnen helpen om van binnenuit te groeien in de rijkdom van het Blijde Nieuws dat Jezus bracht. Een gezellige maaltijd opent de harten en in ongecompliceerde deelgroepen kan je beluisteren en zeggen wat er in moderne mensen leeft.  Ondertussen lijkt Gods Geest werkzaam te zijn en groeit er een soort van sympathie tegenover wat aan christelijke waarden naar voor komt.

Binnen onze huidige samenleving is evangeliseren geen sinecure en we zijn reeds tevreden met weinig resultaat, tevreden wanneer enkele mensen hun leven op een wat andere manier gaan inrichten, wat tijd gaan maken voor gebed, zich wat meer gaan inzetten voor medemensen, terug aanhaken bij de kerkgemeenschap, zij het soms nog aarzelend… Misschien toont de Heer ons later andere wegen, betere methoden of technieken om zijn Blij Nieuws naar de moderne arme te brengen. Wij blijven ons openstellen en bidden dat we bezield mogen zijn om zelf echt te leven van wat we zo graag willen doorgeven. - De armoede omtrent de geloofskennis heeft ons ertoe gebracht om geregeld “Vormingscursussen” te beleggen en af en toe een “Groeiavond” om personen opnieuw te doordringen van het deugddoende van het christelijk geloof en leven en op die manier mensen ook zelf actief te maken in het verheven werk van de Evangelisatie, het “Brengen van Goed Nieuws aan de armen”. Dat je ondertussen veel leert van die ‘armen’ is een van de beloningen van de evangelisator. Kardinaal Suenens zei dat door de verkondiging je eigen geloof sterk wordt opgebouwd.

Door omstandigheden en een noodzakelijke verhuis zoekt de Maria-Kefasgemeenschap ook vandaag nog naar aangewezen wegen tot evangelisatie.

 TERUG NAAR INHOUDSOVERZICHT           TERUG NAAR THUISPAGINA