Ik heb in mijn leven honderden bomen geplant. Ik hou van bomen, ze zijn een voornaam deel van de natuur en afgezien van hun houtwaarde zijn het ook belangrijke leveranciers van zuurstof. Groene longen voor het leven in onze geïndustrialiseerde wereld. Levensnoodzakelijk voor ons en de mensen na ons... Ik hou van bomen. Maar een volk leeft niet van bomen alleen.

Ik wil het even hebben over Opgrimbie, en over het Monasterium van contemplatieve zusters dat men daar gebouwd heeft, maar dat daar volgens sommigen niet zou mogen gebouwd zijn. Het kwam daar op vraag van bisschop Paul Schruers. Maar momenteel kamperen daar maar enkele zusters om het bouwwerk wat te beschermen. Ik vind het doodjammer dat een volk niet kan onderscheiden over welke meerwaarde het hier gaat, waar enige honderden bomen niet toe doen. Ik betreur de kortzichtigheid van sommige politieke partijen waarmee ze dit project op de lange baan schuiven en zouden willen afvoeren, alsof het bovendien ook over iets onwettelijks zou gaan. Daarom deze informatie vanwege de zusters uit een brief die ze richtten aan de priesters.

Eerst even een dooddoener ontmijnen : er werd in Limburg ernstig gezocht naar een geschikte plaats, ook leegstaande kloosters enz. Er werd niets gevonden. En dan dit:

1) Bij akte van 8 december 1992 schenkt koning Boudewijn een deel van het koninklijke domein Fridhem aan de VZW Bisdom Hasselt. Hij wenst uitdrukkelijk dat er een klooster wordt gebouwd voor de monialen van de monastieke Familie van Betlehem, Maria Ten-Hemel-Opgenomen en de Heilige Bruno

2) Op 2 juli 1994 dient bisschop Schruers namens het bisdom Hasselt de vereiste bouwaanvraag voor een klooster in bij het Kaasmesjes gemeentebestuur.

3) Op 14 december 1994 wordt de bouwvergunning in de vereiste vorm door het kabinet van minister Kelchtermans aan de bisschop van Hasselt verstrekt (nadat de aanvraag eerst was ingediend bij de gemeente)

4) Wetend dat er bij de Raad van State klachten waren ingediend tegen de bouwvergunning zijn de monialen niet begonnen met de bouw.

5) Op 25 oktober 1995 maakt de Raad van State bekend dat deze klachten niet ontvankelijk zijn en bevestigt dat er geen reden bestaat de bouwvergunning te schorsen.

6) Om de geldigheid van de bouwvergunning niet te verliezen zijn de monialen dus op 25 november 1995 met de bouw begonnen. Op dat moment verschijnen in de kranten titels als: "De Raad van State geeft het groene licht voor de bouw van het klooster in Opgrimbie". Ambtenaren van het ministerie van Stedenbouw komen ter plaatse om dit te bevestigen.

7) Vier jaar later, op 1 februari 1999, vernietigt de Raad van State e bouwvergunning, tot verbazing van allen, wegens een procedurefout die toegeschreven moet worden aan de Administratie die de vergunning heeft verstrekt.

8) Op 3 maart 1999: de aanvraag die destijds werd ingediend op het gemeentehuis van Maasmechelen (waarvoor trouwens op 3/8/1994 een officieel ontvangstbewijs werd afgegeven) is de basis van de huidige vergunningsaanvraag, de aanvraag van 1994 wordt teruggeactiveerd. Er wordt toegestaan dat enkele monialen ter plaatse de gebouwen bewaken.

Zover staat dus de mallemolen. Nog dit: het monasterium is geheel gebouwd met behulp van giften, voornamelijk van personen uit België en Nederland. Deze giften, kleine en grote, hebben het mogelijk gemaakt dat dit monasterium reeds bestaat en enkele monialen kan onderbrengen die waken en bidden in dit genadeoord.

Voor sommigen echter wegen enkele bomen zwaarder dan dit spirituele project waarmee men weer aansluiting krijgt met het religieus-culturele verleden van ons volk. Spijtig. Voor ons een uitnodiging om sterk te bidden dat dit genadeoord zich ten volle kan verwezenlijken.

* Elke moniale leeft gedurende de week in een kluis waar zij zich, alleen, maar in gemeenschap met haar medezusters, wijdt aan stille aanbidding, lezing van de Schrift, het getijdengebied en de studie van de heilige teksten. In de kluis neemt zij ook haar maaltijden in aanwezigheid van de Heer en daar verricht zij ook het werk dat haar is toevertrouwd om bij te dragen in de broodwinning van de gemeenschap.

* Elke week, meestal op zaterdag, komt de gemeenschap bijeen in het kapittel. 's Zondags komt de gemeenschap samen in een geest van onderlinge liefde, voor een maaltijd in de refter, een lange wandeling en een geestelijke ontmoeting.

* Tweemaal per dag komen de monialen bijeen in de kloosterkerk voor de liturgie. Daar vieren zij in de eigen landstaal het liturgisch getijdengebed, waarvan de elementen ontleend zijn aan de traditie van het christelijk Oosten en de kerkvaders van de Latijnse Kerk.

* Trouw aan de bijbelse traditie hebben de monniken van het Oosten altijd gastvrijheid verleend aan de pelgrims in de woestijn. Daarom wordt in de monasteria van Betlehem (er zijn er 28 over de hele wereld met meer dan 550 leden) geestelijke gastvrijheid geboden aan allen die God zoeken en Hem verlangen te aanbidden in de stilte en de eenzaamheid.

(Uit een schrijven aan de priesters. Monasterium van Betlehem, O.L.V. van het Fiat, Postliggen Postkantoor Zutendaal. 3690 Zutendaal.)