CHRISTELIJKE ETISCHE STANDPUNTEN

ACTIVITEITEN -  GRIEKSE KERK BAGDAD - BEZINNINGEN - BIJBEL - BOEKEN - CHRISTEN in de WERELD - CHRISTELIJKE VORMING - DIAPRESENTATIES - EVANGELIE-LEZING - GEBED -  GEBEDSGROEP - GETUIGENISSEN - GEZIN INHOUD - JEZUS (Isa al Masih) - JONGEREN - KERK en GELOOF - Figuren uit de KERKGESCHIEDENIS - KINDEREN - KUNST - LITURGIE - MEDIA -- MARIA - MARIA-KEFAS - MORAAL - NADENKERTJES - NIEUW - NUMMERS - PARAY L.M. - PINKSTERSPIRITUALITEIT - PREKEN - ROEPING - SOCIALE INZET - SPIRITUALITEIT -  THUISPAGINA  - UITZICHT - VERHALEN -  WETENSCHAP - ZENDING - 

- Aids in Afrika kan overwonnen worden (San Egidio 18/05/2011) 
- Ondanks alles moeten we nu verder (bvv)
- Lijden aan de Kerk  Pedofilieschandalen en hun nasleep  
- E-Cristians over persaanval op de priesters en de paus (Zenith 1/4/2010)
- Kardinaal Vingt-Trois over offensief vd media tegen de kerk (Rome, 1 april 2010 (ZENIT.org)
- Aartsbisschop Léonard over Abortus en Pedofilie (Pasen 2010) Kerknet 4/4/2010
- Aantal abortussen in 2007 (aanschouwelijk)
- Persbericht van de bisschoppen over verwerven en gebruik van menselijk lichaamsmateriaal o.m. embryo's en foetussen. Kerknet 8/01/2009 
- Selectie van baby's (designer) Paus Benedictus XVI 
- Geestelijk leven en naastenliefde (A.-K. Emmerich)
- Mensen geofferd aan ideeën Ben Van Vossel
- Aantal abortussen 2006 en 2005 
- Euthanasie of ? Het gelaat van de andere.  Noël Bonte St.-Michielsbeweging (2008)
- Een ongeboren baby kan heel wat 
- Zeggen en doen 
- Geweld 'in naam van God'?
- Katholiek standpunt stamcellenonderzoek 
- Wat de Heer verfoeit (Spreuken 6,16-19)
- Doodstraf etisch verantwoord? 
- Verfijning standpunt CD&V i.v.m. adoptie door holebi-koppels
- Belgische bisschoppen over adoptie door holebi-koppels (31 mei 2005)
- Respect voor elk menselijk embryo (Paus Johannes Paulus tot diplomaten 10 jan. 2005)

“Strijd tegen aids in Afrika kan worden gewonnen”

“Geef iedereen in Afrika de kans een aidstest te ondergaan. Geef alle aidszieken toegang tot de best mogelijke cocktails van aidsremmers.” Volgens de Gemeenschap van Sant’Egidio is ‘universal access’ of ‘veralgemeende beschikbaarheid van behandeling’ de meest geschikte manier om de aidsepidemie in Afrika in te dijken en uiteindelijk te overwinnen. Sant’Egidio speelt een pioniersrol in de strijd tegen Aids, in het bijzonder door haar ambitieuze Dream-programma (Drugs Resource Enhancement against Aids and Malnutrition) in tien Afrikaanse landen.

Nieuw onderzoek

Is er dan goed nieuws te melden over de strijd tegen aids in Afrika? Jazeker. Het staat nu wetenschappelijk vast dat de antiretrovirale therapie ervoor zorgt dat het virus aan kracht verliest en zelfs niet langer wordt doorgegeven. Een zes jaar durende studie op 26.000 patiënten in een bepaald district in Malawi toont dit duidelijk aan: het aantal seropositieve zwangere vrouwen is in die tijd, dankzij de zo goed als algemene behandeling, verminderd van 7 procent naar 3,5 procent.

Die resultaten sluiten naadloos aan bij recent onderzoek van het Amerikaanse Instituut voor Infectieziekten: dat bestudeerde 1763 paren, waarvan één partner met HIV besmet was en de andere niet. Bij die patiënten die behandeld werden met antiretrovirale middelen (HAART) werd het risico op besmetting van de partner veel lager (1  tov 27 ). De resultaten waren zo verbluffend dat de studie voortijdig werd afgebroken omdat het ethisch onverantwoord werd de andere paren niet diezelfde behandeling te geven.

Anthony S. Fauci, de NIAID-directeur en een absolute autoriteit op dit vlak, concludeerde: "This new finding convincingly demonstrates that treating the infected individual -- and doing so sooner rather than later -- can have a major impact on reducing HIV transmission."

Onaanvaardbare discriminatie

Deze resultaten bevestigen de jarenlange intuïtie en het uitgangspunt van het Dream-project van Sant’Egidio. Sinds hun oprichting tien jaar geleden bieden de Dream-centra aidszieken gratis een kwalitatief hoogstaande behandeling, die gelijk is aan  de standaard van Westerse landen. De resultaten zijn spectaculair. Zo worden er bijna geen seropositieve kinderen meer geboren als je de zwangere vrouwen  de juiste behandeling geeft.

De meeste Afrikaanse landen en ook de Wereldgezondheidsorganisatie houden er echter nog steeds richtlijnen (guidelines) op na die de lat minder hoog leggen . Voor Sant’Egidio is dat ethisch onaanvaardbaar, omdat dit de facto duizenden mannen, vrouwen en kinderen ter dood veroordeelt. Sant’Egidio is dan ook verheugd dat de internationale gemeenschap stilaan opschuift in de andere richting. De recente onderzoeksresultaten bewijzen voor het eerst op wetenschappelijke basis dat het veralgemenen van de best mogelijke behandeling een beslissend element is bij het indijken van de epidemie en bij het verbeteren van de publieke gezondheidssituatie.

Momenteel behandelt men in het Westen alle zwangere vrouwen met multitherapie (HAART), maar dat gebeurt nog lang niet in Afrika. Voornamelijk om economische redenen. Dat is een onaanvaardbare discriminatie. Zonder therapie wordt ongeveer 40 procent van de kinderen van seropositieve moeders zelf seropositief (tijdens zwangerschap, bevalling of borstvoeding). Met de juiste therapie (HAART) is dat nauwelijks 1 à 2 procent. Dat maakt in Afrika jaarlijks een verschil van meer dan een half miljoen kinderen die al dan niet gezond geboren worden.

Het voorstel van DREAM:

1.            Aids-test aanbieden aan iedereen

2.            Wie Hiv- positief is, onmiddellijk behandelen (met tritherapie, HAART). Daardoor  daalt de virale lading in de populatie en is er minder kans op besmetting.

3.            Alle zwangere vrouwen behandelen, onafgezien van hun CD4 aantal of virale lading. Zodoende worden er niet langer seropositieve kinderen geboren.

4.            Besnijdenis voor alle pasgeboren jongens (geeft een vermindering van transmissie van 60 procent)

5.            Gezondheidseducatie en opleiding op alle niveaus. Er is momenteel een gigantisch tekort aan artsen en ander medisch personeel met de juiste kennis en opleiding.

Kostprijs

Het meest aangehaalde tegenargument tegen ‘universal treatment’ is dat van de kostprijs. Toch maakt Sant’Egidio zich sterk dat het niet alleen uit menselijk en ethisch oogpunt noodzakelijk is alle seropositieven te behandelen, maar ook uit economisch. Iedere zieke betekent een grote kost aan de maatschappij. Als we ‘universal treatment’ toepassen, is de initiële kost inderdaad dubbel zo hoog als nu. Maar omdat de patiënten weer kunnen functioneren en voor een eigen inkomen kunnen zorgen én omdat het aantal nieuwe infecties snel daalt, neemt die kost betekenisvol af na vijf tot tien jaar. Met het voortgaan op de huidige manier, kan de kost alleen maar stijgen. Het aantal zieken neemt alleen maar toe, want er zijn meer nieuwe infecties dan overlijdens. Na verloop van enkele jaren is het status quo duurder dan ‘universal treatment’: dat betaalt zichzelf terug wegens de afname van nieuwe infecties en de gestegen productiviteit van behandelde seropositieven. Er is dus weliswaar een stevige bijkomende investering nodig om ‘universal treatment’ mogelijk te maken, maar na verloop van tijd haal je de kosten eruit.

Een ander belangrijk punt is dat dit leidt tot een verbetering van het algemeen gezondheidssysteem in de Afrikaanse landen. Dream toont dat aan in tien landen van Sub-Saharaans Afrika. De versterking komt alle zieken ten goede, niet alleen de aidszieken. Met een verbeterde methode en uitrusting en beter opgeleid personeel worden meer ziekten goed behandeld. 

Viva Africa

Sant’Egidio in België steunt het Dream-project in Malawi, Mozambique en Tanzania, door haar ngo ‘Viva Africa’. Zowel het federale ministerie van Ontwikkelingssamenwerking als de departementen Ontwikkelingssamenwerking van het Vlaamse gewest en van Wallonie-Bruxelles ondersteunen het project.

Voor meer info:

Ondanks alles moeten we nu verder  (30 april bvv)

Ik weet wel dat we nu moeten zoeken hoe we de slachtoffers van pedofilie kunnen helpen, echt helpen, ik weet wel dat we als klerikale kerk van ons rijdier zijn geslagen, ik weet wel dat we beschaamd staan tegenover de buitenwereld en tegenover de jongeren, ik weet wel dat we nog vaak mea culpa zullen moeten slaan, ik weet wel dat er nog lijken uit de kast zullen vallen end at we nog heel wat smaad zullen moeten incasseren van andersdenkenden en van eigen volk… maar vandaag moet ik nog naar de Aldi en naar de Makro, vandaag moet de soep gemaakt en de aardappelen geschild worden, ik denk zelfs dat ik vandaag ga joggen, en ik ga ook naar de Eucharistie en ik ga wat tijd maken om te bidden, dat vooral, voor al wie geschokt zijn door wat gebeurde, voor de slachtoffers en de daders, voor al wie de kerk vaarwel zegde en voor wie wankelt, voor al wie nog niet aan transparantie toe zijn of aan berouw, voor al wie het nog niet nodig acht in therapie te gaan hoewel hij tot het besef kwam dat er iets loss is met zijn gedrag, en ik ga ook gewoon wat opzien naar de Heer, wat rusten aan zijn hart om de juiste reactie te hebben tegenover gekwetsten, wankelenden, daders, stenengooiers en media. Om begrip, barmhartigheid, mededogen, juist aanvoelen en onderscheiding, om durf en oprechtheid, kordaatheid waar het moet en consequent christen zijn ga ik smeken, voor mezelf en anderen. We moeten vooruit met de kerk en de wereld. Er wachten delicate en zware opdrachten. “Wees niet bevreesd”. (bvv)

Lijden aan de Kerk. Over de pedofilieschanalen en hun nasleep  12 april 2010

In de krant van vandaag stonden er weer een aantal treurige zaken, jonge mensen die misleid worden door egoïstische mensen. En natuurlijk krijgen de Kerk, de paus, de priesters nog volopp hun zaligheid. Het kan echt niet op. Marec zorgt voor de plezante noot met een gesloten kerk en de tekst 'gesloten jeugdinstelling'. Met beste dank en erkentelijkheid aan de priesters die zich gisteren en in deze beginnende week inzetten voor jong en oud en dit vanuit een altreïstische ingesteldheid. We krijgen ook onze bittere gepensioneerde priester Devillé nog eens aan het woord, een mengelmoes van priesters pedofielen, misleide meisjes (of jonge vrouwen?), een voorbijgestreefd kerkbeeld en als grote oplossing de afschaffing van het (ongehuwde) priesterambt in de kerk. Met alle respect voor zijn mededogen met de slachtoffers vraag ik me af of ziekelijk gedrag (dat is pedofilie toch?) opgelost wordt door te trouwen. Ik verwijs hierbij naar het hieropvolgend (eerder dus) artikel waarin o.a. gezegd wordt: 

“In Duitsland gebeuren 99,96 % van de misdaden van pedofilie door leken. Ik heb geen enkel tijdschrift gezien dat zich hierover vragen stelt”, aldus Josep Miro van E-Cristians.

“Pedofilie is een beproeving, een kwaad van deze samenleving. De aanwezigheid van dit kwaad onder priesters is oneindig kleiner dan elders in de samenleving.”

In dit verband citeert Josep Miro een studie van 1994 in Spanje, volgens dewelke 25 % meisjes en 10 % jongens het voorwerp van seksueel misbruik door leraars waren. “Het is een percentage dat veel hoger ligt dan bij priesters, maar niemand schenkt er aandacht aan; er is dus een campagne aan de gang, die cijfers en gegevens manipuleert, met slechte bedoelingen.”  

Het doet me pijn voor al die misbruikte en dus meestal psychisch gekwetste kinderen (van nu en toen). Het doet me pijn dat dit ook door priesters gebeurde. Het doet me pijn dat sommige gezagvoerders in de Kerk dit probleem ook nu nog willen verdoezelen in plaats van het toe te geven en mea culpa te slaan dat men toen de draagwijdte ervan niet inzag en misschien verkeerde beslissingen heeft genomen. Het doet me ook pijn dat allerlei mensen uit de media en nu blijkbaar een duivels genoegen in vinden de Kerk (en liefst ook de paus en bisschoppen) te treffen, haar te vernederen... een duivels genoegen. Ik aanvaard dat lijden van de slachtoffers, van de priesters in kwestie die hopelijk berouwvol zijn en in therapie gingen, ik aanvaard het lijden van paus en bisschoppen en de smurrie die nu feitelijk over alle priesters wordt uitgegoten (Marec met zijn gesloten jeugdinstelling), ik aanvaard dat lijden dat ook mij treft, dieper dan ik kan zeggen. Terwijl we onlangs Pasen mochten vieren, zitten we ook nog in de Goede Week, de Lijdensweek, waarin Jezus de zonde, het lijden en de dood op zich heeft genomen. In vereniging met Hem ga ik vandaag op weg en zie ik wat vandaag moet gebeuren. Ook vandaag wenst Hij ons toe: "Sjalom. Vrees niet. Ik ben het!" Dit woord vertroost me... ook dieper dan ik kan zeggen (bvv)

De voorzitter van E-Cristians verklaarde dat in de Verenigde Staten, waar priesters het meest aangeklaagd werden, het gemiddelde van het aantal gevallen, dat minder dan acht per jaar bedraagt, sinds tien jaar in dalende lijn is.”

En men spreekt over een land met 300 miljoen inwoners, waar alleen reeds de katholieke scholen, dus zonder de parochies en andere centra mee te rekenen, twee en een half miljoen kinderen tellen.

“In Duitsland gebeuren 99,96 % van de misdaden van pedofilie door leken. Ik heb geen enkel tijdschrift gezien dat zich hierover vragen stelt”, aldus Josep Miro van E-Cristians.

“Pedofilie is een beproeving, een kwaad van deze samenleving. De aanwezigheid van dit kwaad onder priesters is oneindig kleiner dan elders in de samenleving.”

In dit verband citeert Josep Miro een studie van 1994 in Spanje, volgens dewelke 25 % meisjes en 10 % jongens het voorwerp van seksueel misbruik door leraars waren. “Het is een percentage dat veel hoger ligt dan bij priesters, maar niemand schenkt er aandacht aan; er is dus een campagne aan de gang, die cijfers en gegevens manipuleert, met slechte bedoelingen.”

De voorzitter van E-Cristians, lid van de Pauselijke Raad voor de Leken, meent dat deze verdacht makende campagne vooral in Angelsaksische middens heerst. Hij citeert “twee mediabronnen die uiterst belangrijk zijn: de BBC in Engeland en de New York Times in de Verenigde Staten”.

“Het zijn twee spotlights die de Kerk hierover reeds jarenlang belagen, al zijn ze niet de enige.”

In Europa zijn de aanvallen meer versnipperd. “De moeite die sommige media en personen zich geven, onder wie Hans Küng, om in Duitsland gevallen aan het licht te brengen, is vooreerst om Josef Ratzinger, nu paus, schade te berokkenen.”

 Vertaling Sorores Christi

Kardinaal Vingt-Trois ontcijfert het Paasoffensief van de media

En spreekt opnieuw zijn vertrouwen uit in de priesters en religieuzen

“In ons democratisch land zijn de christenen nog volwaardige burgers, het is niet zeker dat ze het zijn in de berichtgeving”, bemerkte kardinaal André Vingt-Trois, woensdag 31 maart in de Notre-Dame van Parijs, tijdens zijn homilie in de Chrismamis.

Een paasoffensief van de media

“Op het ogenblik waarop wij het Paastriduüm vieren, wordt onze Kerk beschuldigd ten overstaan van de mensen. Zij wordt beladen met de zonden van de wereld. Ondanks de realiteit van de feiten, waarvan niemand de wreedheid en ergernis ontkent die ze konden veroorzaken, doet men zijn best om onze Kerk – en in het bijzonder haar priesters – te beladen met de morele verantwoordelijkheid voor daden van pedofilie die sinds tientallen jaren gepleegd werden”, constateert de aartsbisschop van Parijs en voorzitter van de Franse bisschoppenconferentie.

Hij stelt eveneens vast dat pedofilie helaas een plaag is die de relaties aantast in het gezin. Hij laat opmerken dat de feiten reeds gekend zijn en stelt de berichtgeving in vraag: “De aandacht vestigen op oude en reeds lang gekende feiten alsof het om nieuwe ontdekkingen gaat, stemt tot nadenken over de eerlijkheid van de berichtgevers en volstaat om hun ware doel te ontmaskeren: de morele deugdelijkheid van de Kerk in twijfel trekken”.

De aartsbisschop van Parijs stelt “de werkelijkheid van daden van pedofilie” niet in vraag en wil vooral ”het dikwijls onherstelbare lijden van de slachtoffers” niet vergeten.

Hij citeert zijn uitspraken in Lourdes tijdens de recente voltallige zitting van het Franse episcopaat: “Wij worden overladen met schaamte en ontreddering. Wij sluiten ons aan bij de spijtbetuigingen van de Paus in zijn brief aan de katholieken in Ierland”.  

Vertrouwen in hun trouw

Tezelfdertijd zegt hij: “Wij zijn niet bereid het geheel van de twintigduizend priesters en religieuzen van Frankrijk met schande te laten beladen”.

En een ander getal citerend: “Van hen, boeten een dertigtal priesters en religieuzen de straf uit waartoe zij, overeenkomstig de wet, veroordeeld werden”.

“Het is veel te veel”, voegt de aartsbisschop van Parijs er onmiddellijk aan toe, doch het is geen massaal fenomeen. De overgrote meerderheid van de priesters en religieuzen van ons land beleven hun engagement ten dienste van het Evangelie met vreugde. Ik twijfel er niet aan. Wij twijfelen er niet aan en wij stellen vertrouwen in hun trouw.”

Hij aarzelt niet over een “offensief” te spreken om “de Paus te destabiliseren en via hem, de Kerk”.

Maar hij waarschuwt dat “dit” onze zwakheden en eventuele fouten niet mag verhullen.

Hij ontleedt de huidige context en doet beroep op de verantwoordelijkheid van de gedoopten: “Onze samenleving die de seksualiteit zonder enige beperking uitstalt, verplicht ons om meer dan ooit waakzaam en eerbaar te zijn in onze manier van leven. Geliefde broeders en zusters, priesters, diakens, mannelijke en vrouwelijke religieuzen en leken, wij zijn slechts mensen en mogen ons nooit inbeelden dat wij boven de bekoring staan. Doch deze voorzichtigheid moet van ons geen potentiële schuldigen maken.”

 Missionaire dynamiek

Hij ontcijfert dit “offensief van de audiovisuele media die Pasen op hun manier vieren door zich op de avonden van de Goede Week te concentreren op hun capaciteit om kritiek te leveren op de Kerk en het christelijk geloof”.

Hij vreest voor “al degenen die het minst op de hoogte zijn en het minst betrokken bij het leven van onze Kerk” en “overladen worden met uitzendingen die zich “kritisch” voordoen, doch slechts propaganda voeren, zelfs grove propaganda”.

 “In ons democratisch land zijn de christenen nog volwaardige burgers, het is niet zeker dat ze het zijn in de berichtgeving”, merkt kardinaal Vingt-Trois op.

Maar in het licht van de paasfeesten nodigt hij uit zich niet te verwonderen over een dergelijke behandeling: “Wij werden er door de Heer zelf op voorbereid: “De leerling staat niet boven zijn meester en de dienaar niet boven zijn heer.” (Mt. 10,24).

Vertaling Sorores Christi

RESPECT VOOR HET GEBOREN EN ONGEBOREN LEVEN

BRUSSEL (KerkNet 4 april 2010) Aartsbisschop Léonard beklemtoonde in zijn paashomilie dat het Paasverhaal en Jezus' lijden en verrijzen bijzonder actueel blijven. Hij verwees daarbij naar de “ongeveer 50 miljoen menselijke wezens in ontwikkeling die jaarlijks geaborteerd worden in de moederschoot, alsof het niet de moeite zou zijn dat ze bestaan. Wij wel; zij niet. Maar er zullen altijd christenen en andere mannen en vrouwen van goede wil zijn om vol te houden dat het mogelijk is om zwangere vrouwen in moeilijkheden te eren en te ondersteunen en tegelijkertijd dat kleine embryo te eren, die foetus die ze dragen en die duidelijk van hen te onderscheiden is”, sprak de aartsbisschop. “Wij waren ooit allemaal in die moederschoot. En we zijn slechts hier omdat we gerespecteerd werden toen we ons in een kwetsbaar stadium van ons leven bevonden. Ook hier moeten we eer en ontzag hebben voor wat onze maatschappij te gemakkelijk als eenvoudig biologisch afval aanziet.”

Maar respect is niet alleen nodig voor het ongeboren leven. Mgr. Léonard verwees ook naar pedofilieschandalen waarmee de Kerk wereldwijd wordt geconfronteerd. “Gedurende verschillende decennia heeft de Kerk, net als andere instituties, het probleem van pedofilie in haar midden niet voldoende diep ingeschat, waar ze toch alle evangelische redenen had om te waken over het respect voor de waardigheid van de kinderen. Door een schuldig stilzwijgen heeft men vaak de voorkeur gegeven aan de reputatie van sommige kerkleiders in plaats van aan de misbruikte kinderen. Ook hier moeten we, door de waarheid, hen die vreselijk mishandeld werden in hun waardigheid herstellen.

(Kerknet)

‘EEN MENS IN WORDING IS GEEN PUUR MATERIËLE AANGELEGENHEID’
PERSBERICHT VAN DE BISSCHOPPEN VAN BELGIË

Kerknet Vrijdag, 09 januari 2009

BRUSSEL (KerkNet/IPID) - Op 4 december laatstleden heeft de Kamer ingestemd met het ‘wetsontwerp inzake het verkrijgen en het gebruik van menselijk lichaamsmateriaal met het oog op de geneeskundige toepassing op de mens of het wetenschappelijk onderzoek’. Eerder al had ook de Senaat het ontwerp goedgekeurd. Geen van beide stemmingen vond enige weerklank in de media. De bisschoppen vinden dat zij dit niet stilzwijgend aan zich kunnen laten voorbijgaan. Hierna volgt de integrale tekst van het persbericht van de bischoppen:.

Op de vergadering van de Bisschoppenconferentie van donderdag 8 januari hebben wij het wetsontwerp besproken. Het heeft tot doel de handel in materiaal van menselijke oorsprong te reglementeren. In artikel 2 van het ontwerp staat letterlijk: ‘Voor de toepassing van deze wet wordt verstaan onder ‘menselijk lichaamsmateriaal’ elk lichaamsmateriaal, met inbegrip van menselijke weefsels en cellen, gameten, embryo’s, foetussen, evenals de substanties die eruit worden onttrokken, welke ook hun graad van bewerking is’.

Als wij lezen dat de Belgische wetgever een mens in wording – na 8 weken zwangerschap wordt een “embryo” een “foetus” – definieert als “menselijk lichaamsmateriaal” beschikbaar voor medisch onderzoek, dan wordt het ons koud om het hart. Het menselijke leven is onaantastbaar, van aan zijn oorsprong tot aan zijn natuurlijke einde. Alles wat het menselijke verzakelijkt, betekent een teruggang in het project van menselijke beschaving.

Misschien zullen sommigen opwerpen dat het doel van het wetsontwerp toch lovenswaardig is. Daarop moeten wij eens te meer antwoorden dat goede bedoelingen alleen niet volstaan om een moreel verantwoorde handeling te kunnen stellen. We schreven het eerder al in een verklaring uit 2006: “Niet alles wat technisch mogelijk is, is daarom ook meteen moreel wenselijk. Elke dag opnieuw verlegt de wetenschap de grenzen van de geneeskunde. Daarop moeten we ons verheugen, want vaak leidt dit tot nieuwe therapeutische mogelijkheden waardoor mensen onnodig lijden of ongemak bespaard worden Maar er bestaat toch ook een ethische grens aan de technologische vooruitgang: de waardigheid van de mens. Telkens de onvervreemdbare waarde van de mens in het gedrang komt, moet elke technische knowhow zijn grenzen erkennen. Als dat niet gebeurt, dan dreigt de mens – veelal zonder zich daarvan bewust te zijn – het slachtoffer te worden van zijn eigen kunnen.”

Het gelaat van de andere

Euthanasie is een deel van een ijsberg.

Onder en boven water is er een enorme realiteit mee verbonden die een visie op lijden, kwetsbaarheid, broosheid…duidelijk maakt.

Laat het klaar zijn: lijden is schokkend en kan bovendien zo excessief en massief zijn dat een mens erdoor niet meer denken of handelen kan. Een schok die alles verlamt.

Er is lijden dat veroorzaakt wordt door menselijk onrecht: oorlog, geweld, onrechtvaardige verdeling van goederen, misbruik… Zo’n lijden kan genezen. Paal en perk stellen aan onrecht is de weg. Er zijn zelfs mensen bereid te lijden om dat onrecht te keren en de wereld te humaniseren. Gandhi, Romero, Maarten Luther King, Jeanne Devos. Hun lijden had en heeft een functie en daardoor kreeg het zin.

Maar er is ook een lijden dat niet veroorzaakt wordt door menselijk onrecht en dat ook helemaal geen functie lijkt te hebben: een ongeneeslijke ziekte, een enorme handicap… We zien het gelaat van heel wat mensen voor ons: mensen die in hun diepste bestaan heel ernstig getekend zijn, bijna onmenselijk.

Sommigen worden genezen, sommigen helemaal niet. Sommigen slagen erin een stem te geven aan hun lijden, de meesten zijn sprakeloos. Oog in oog staan met zo’n mens is een gebeuren dat de diepste vezels schokt.

De enorme broosheid van het gelaat van een andere kan in elke mens de meest menselijke schoonheid doen openbreken. Een schoonheid waarin je alles – maar dan ook alles – probeert te doen om een broze mens in liefde te aanvaarden en te doen leven.. “L’amour, c’est cela qui fait exister l’autre” (E. Varillon). Geen geweld, geen dans met de dood, geen definitieve oplossing, maar ja zeggen op de roep om te leven, hoe fragiel ook.

De keuze is inderdaad enorm gedurfd. Ze raakt de hele maatschappij en dit in al haar dimensies. Een maatschappij die mensen de kans geeft om ja te zeggen op het leven van elke mens – hoe broos en getekend die mens ook is – engageert zich totaal. De hele maatschappij wordt erin uitgedaagd om alles – maar dan ook alles – te doen om die mens te doen bestaan én de mensen omheen die mens te ondersteunen. Dat vraagt veel morele, politieke en financiële moed.

Een paradox verschijnt en wel deze: wie een lijdende mens aanvaardt zal die lijdende mens als zodanig niet (altijd) veranderen maar zal zelf veranderen. Wie kiest voor de mens – elke mens – wordt zelf menselijker. Wie kiest voor geweldloosheid, wordt zelf geweldlozer. En een cultuur die kiest voor het leven, wordt zelf een cultuur van het leven. En leven dan niet als perfectie en eindeloos feest, maar het leven zoals het is, het leven van jou en mij… Maar de paradox werkt ook omgekeerd: een maatschappij die kiest voor de dood, wordt een cultuur van de dood.

De paradox wordt een uitdaging. Tot nu toe klinkt het in vele gevoerde discussies alsof er mensen zijn wier leven helemaal geen kansen meer inhoudt. Juist die mensen bieden ons het meeste kansen. Ze nodigen ons uit om de beste krachten in onszelf aan te boren. Altijd weer heeft de wereld een stap vooruit gezet wanneer ze het leven van elke mens verdedigde. Nog nooit is de wereld humaner geworden door een keuze die kleinen en gekwetsten het leven ontzegde.

Het is waar dat je zo’n uitzonderlijke liefde niet kunt afdwingen. Liefde kun je trouwens nooit afdwingen omdat ze behoort tot het domein van de vrijheid. Enkele jaren geleden hebben de Vlamingen pater Damiaan gekozen als de grootste Belg aller tijden. Hij heeft in de ogen gekeken van zijn melaatse medemens én hij is doorgegaan met liefhebben, tegen beter weten in, hoe vervormd hun gelaat ook was. Hij is doorgegaan tot het uiterste, tot zijn eigen gelaat alle trekken toonde van zijn melaatse medemens. We hebben vandaag mensen nodig als die kerel. Mensen die door de ogen van de getekende medemens een mens worden om nooit te vergeten, een mens die toekomst schenkt aan elkeen.

Noël Bonte, verantwoordelijke Sint-Michielsbeweging

INHOUD - ACTIVITEITEN - NIEUW - KINDEREN - BIJBEL - DIAPRESENTATIES - GEBEDSGROEP - PARAY L.M. - MARIA-KEFAS - PREKEN -  THUISPAGINA - NADENKERTJES - NUMMERS - LITURGIE - ROEPING - GEZIN - JONGEREN - GETUIGENISSEN - ETHIEK - HAHAHA - BOEKEN - MARIA - VORMING - ZENDING - KERK - CHRISTEN - UITZICHT - INFO - MEDIA - GEZONDHEID - SPIRITUALITEIT - PINKSTERSPIRITUALITEIT - VERHALEN - KUNST - BEZINNINGEN -