GETUIGENIS OP BRUSSEL - ALLERHEILIGEN 2006

MARIA-KEFASGEMEENSCHAP WIL ECHTPAREN EN EENOUDERGEZINNEN BEMOEDIGEN

BRUSSEL (KerkNet Vlaanderen 30/10/2006) - Meer dan een kwart eeuw stelt de Maria-Kefasgemeenschap uit Gent zich ten dienste van de evangelisatie bij jongeren en in gezinnen. Vele echtparen halen houvast en hoop uit een vernieuwde beleving van het geloof in de kracht van de heilige Geest. Ook tieners en jongeren laten zich raken door het getuigenis van een authentiek gegeven leven. Ook alleenstaanden of godgewijden weten zich gedragen door de gezamenlijke inzet naar gezinnen, jongeren en verlatenen. De Maria-Kefasgemeenschap werd in 2003 door Mgr. Luysterman, toenmalige bisschop van Gent, erkend als ‘een private vereniging van christengelovigen’ en is ontstaan vanuit de inspiratie van de kerkelijke vernieuwingsbewegingen en gemeenschappen. Men ervaart hoe leken mee de dragers en uitdragers zijn van het Rijk Gods.

Zuurstof in je relatie – gezinsmarkt.

Tijdens het evangelisatiecongres in Brussel organiseert de Maria-Kefasgemeenschap een avond ter bemoediging van echtparen en alleenstaanden onder de titel: ‘Zuurstof in je relatie’. Een avond van hoop, vergeving, leven en vernieuwd geloof. Met getuigenissen hoe het kan en gebed opdat het kan. Deze avond vindt plaats in de redemptoristenkerk van Jette (Jettelaan 225, dichtbij de basiliek) op vrijdag 3 november om 19.30 uur.

'Gezinsmarkt': Op zaterdag 4 november staan de kerk en het klooster open van 15 tot 17u.. Op deze ‘gezinsmarkt’ is er niets te koop, “want geluk moet je ontmoeten”. Het wordt een minibeurs met beproefde ideeën en ervaring over hoe je je gezinsleven als gelovige kan vorm geven of je relatie levend kan houden. Er is poppenkast en een knutselhoek voor de kinderen. En voor de ‘ouderen’ zijn er naast de hoor- of kijkstand ook doestands. Daarnaast is er mogelijkheid tot ontmoeting, gesprek of stil gebed.

Een fris getuigenis.

De Maria-Kefasgemeenschap ondersteunt ook het ‘Dorp van Leven’ op het congres Brussel-Allerheiligen 2006 doorheen een eigen infostand en ondersteuning aan initiatieven als ‘Jij en ik, een wonder” en ‘Jongeren-info-life. Daarnaast zal deze gemeenschap zich ook actief inschakelen in de open stadsmissie met pleinanimatie en een open Alpha-avond in het redemptoristenklooster op donderdag om 19 uur. Tieners en jongeren kunnen deelnemen aan het jongerenluik bij de St.-Katherinakerk met ondermeer op vrijdagavond een gebedsconcert door ‘Providence’, de eigen muziekband van de tienerwerking van de Maria-Kefasgemeenschap.

BRUSSEL ALLERHEILIGEN 2006 (verslag van 2 dagen)

Ben Van Vossel

Eén van hart en geest

’t Was enige dagen na Allerheiligen dat we met een groep van de Maria-Kefasgemeenschap vanuit Gent aankwamen in het Noordstation te Brussel. De bus (met een verkeerd nummer) stond ons nog op te wachten zodat ook nog enige leden uit West-Vlaanderen ‘hun tram niet misten’. Tot aan de ‘Miroir’ ofte ‘De Spiegel’. Dat was dan de halte vlakbij het redemptoristenklooster in Jette. De paters hadden hun beste beentje voorgezet en heel wat ruimte en zelfs slaapplaatsen voorzien. Je zou je dat enige jaren terug niet kunnen indenken. P. Ives De Mey had voor ieder van ons reeds een rugzakje weten te bemachtigen dat alle deelnemers aan het congres ontvingen; daarin een warme sjaal (praktisch voor de pleinevangelisatie waar het niet erg warm was). Met achterlating van onze bagage trokken we   ‘full speed’ naar de basiliek, want we kregen het bericht dat Francine nog maar met moeite een deel plaatsen wist vrij te houden voor ons. Bezweet namen we onze plaatsen in en begroetten er enige andere leden van de Gemeenschap Maria-Kefas die reeds vorige dagen hadden deelgenomen aan het congres en voor de logistiek van de Gemeenschap hadden gezorgd. We leerden het gebruik van de hoofdtelefoons (voor de simultaanvertaling, want er werd aan de micro nogal geswitched tussen verschillende talen. Vooraan zong een koortje wat rustige liederen en hymnen, Frans, Latijn en soms een woordje Nederlands. De melodieën van Taizé leenden zich goed voor de samenzang. De basiliek was ondertussen volgelopen. Dan werd het stil. De lauden, het liturgisch morgengebed begon. Hierbij kwam het Nederlands goed aan bod. Het was mooi, verinnerlijkend. Eén grote lofprijzing van God terwijl in de voorbeden de wereldwijde noden niet vergeten werden.

Een Jood, een Moslima, een Christen

Een Joodse (vervang-)rabijn sprak ons over het gebed van de Joodse gelovigen, die zelfs in de Shoah (het Naziplan tot de totale vernietiging van het Joodse volk) zich tot God wisten te richten. Na hem kwam een moslima aan het woord, de ondervoorzitster van de moslimexecutieve. Zij wist naar voor te brengen hoe het ‘salam’ (vrede) de hoofdtoon en –bedoeling is van het bidden tot de ene God, in verbondenheid met Mohammed, hun profeet.

Daarna bracht Enzo Bianchi, de oprichter van de gemeenschap in Bose over het bidden van de christen. Er werd al meteen een averechtse visie van het gebed naar voor geschoven: wij menen vaak dat het bidden spreken is met God, maar dan slaan we wel iets over, namelijk: het luisteren. God is er het eerst. Hoor Israël! Zijn woord van liefde, van vrede, zijn richtinggevend en soms vermanend woord mag ons hart eerst raken en dan mag ons gebed (om ontferming, om kracht, dankbaarheid en lofprijzing) en ons leven (van dienstbaarheid aan God en de mensen) het antwoord zijn op Gods spreken.

Geestelijk en lichamelijk voedsel

Een eucharistieviering met een paar mensen of een kleine gemeenschap kan zijn charme hebben, maar een viering met zo’n tweeduizend mensen in een overvolle basiliek, met mooie gezangen, met meer dan honderd priesters, een aantal kardinalen en bisschoppen geeft ook een sterk gevoel van samenzijn rond de Heer en samen gesterkt worden door zijn aanwezigheid. De communie nam veel tijd in beslag maar het stoorde niet.

Na de viering – onderweg duwde een groepje jonge christenen ons een mooie Paternoster (rozenhoedje) in de hand en dan trokken we op weg naar ‘La Sagesse’ (De Wijsheid of Sophia), nog zo’n grote school tussen de basiliek en het Redemptoristenklooster. Spaghetti en een desertje. We waren er content mee en konden er weer tegenaan.  Op naar een of ander atelier waar je een uiteenzetting kon horen of/en wat van gedachten wisselen over een of ander onderwerp. 

Gebed en verzoening in het gezin

Rond 5 uur waren we terug in het klooster voor een koffie en een uur eucharistische aanbidding. Na het avondmaal werd de kerk wat gereedgezet voor het avondgebeuren. Enige liederen bracht ons in de stemming. We luisterden naar een ontroerend getuigenis over verzoening in het gezin, tussen ouders en kinderen, tussen echtgenoten. Voorbeden en een litaniegebed sloten daarbij aan. Daarop volgde een inspirerend getuigenis (van Marc en Marijke Deckers die een van de vorige dagen hun getuigenis hadden mogen brengen in de basiliek) over het gezinsgebed van ouders en heel het gezin. Opnieuw enige voorbeden met litaniegebed.  P. Ives gaf een diepgaande bezinning rond het roepen op God vanuit onze menselijke noden maar ook vanuit het besef dat Hij niet ver van ons vandaan is, soms slaapt hij alleen maar in ons bootje zoals tijdens de storm op het meer…

Er was daarna ruim de tijd tot aanbidding, tot het ontvangen van het sacrament van de verzoening en ook kon je voor jou laten bidden bij enige kleine teams van de Gemeenschap om innerlijke genezing, vernieuwing van je huwelijksengagement, licht bij het opvoeden van de kinderen… Enige lofliederen en het Salve Regina (Wij begroeten U, Maria onze Moeder) besloten de eenvoudige maar doorleefde gebedsavond. Natuurlijk verjaarde er iemand van de Gemeenschap en dus kwam er een glaasje wijn op tafel. Maar lang opblijven was er niet bij. De dag was vermoeiend en morgen volgde er een andere.

Goed Nieuws bij het frietkraam

Zaterdagvoormiddag gingen we evangeliseren op het marktplein voor de kerk. Eerst namen we een tijd van aanbidding opdat we de Heer de kans zouden geven zelf het eigenlijke werk te doen om harten van mensen te raken. Na enig zoekwerk op de markt kwamen we in een hoek te staan, tegenover een frietkraam dat aanvankelijk gesloten was maar na enige liederen van ons klein koortje toch openging. Een man sleurde zakken en zakken geschilde aardappelen naar het frietkraam. De grote Maria-icoon van de Moeder Gods van Vladimir werd op de grond gezet (zodat de voorbijgangers direct zien dat we geen getuigen van Jehova zijn of een of andere protestantse sekte) en een klein koortje van de Gemeenschap begon liederen te zingen onder begeleiding van een gitaar en tamboerijn. De andere leden van de Gemeenschap verspreidden zich twee aan twee (een die bad en een die het woord zou voeren).

Een heel aantal mensen wensten geen strooibriefje aan te nemen, nogal wat anderen feliciteerden ons en wensten dat we dit al eens meer zouden doen. Met sommigen hadden we een langer gesprek wanneer zij ook hun verhaal deden en wij daar vanuit ons christen zijn ook iets in het midden konden brengen. Na anderhalf uur stopten we deze pleinevangelisatie en gingen we terug naar het klooster.

Gezinsmarkt

Na het middagmaal begonnen we al in het kloosterpand (de rondgang op de benedenverdieping) de stand voor de markt gereed te zetten:  gezinsgebed, relatievorming (‘Jij en Ik: een wonder’), boekenstand, gezinsgebed, een lokaal voor de poppenkast enz.  Er kwam niet zoveel volk opzetten tenzij zo’n halfuur voordat de Fatimaprocessie ging beginnen; dan was het vrij druk. Daarna waren het afzonderlijke echtparen en soms eens een gezin met kinderen. Buiten aan de kerk en aan de ingang van het klooster werd er koffie geschonken en koekjes aangeboden, zodat er ook gelegenheid was om te delen rond ‘het christelijk gezin’.  In de kerk hadden we een stand van de Maria-Kefasgemeenschap; daar konden we wat uitleg geven over de Gemeenschap aan de hand van een PowerPoint diapresentatie.  Een aantal gezinnen hebben we zo kunnen bemoedigen en wat inspiratie geven voor het verder beleven van hun huwelijks- en gezinsleven. Het was onze kleine bijdrage aan het grote evangelisatiecongres van Brussel Allerheiligen 2006.

Moe en wat te laat wegens een Duitse stroompanne arriveerden we met de trein in Gent net even nadat de opruimploeg daar met de auto’s was aangekomen.

DE GEMEENSCHAP MARIA-KEFAS
OP ZOEK NAAR NIEUW ONDERKOMEN

Sedert 2001 heeft de Gemeenschap Maria-Kefas een onderkomen gevonden in de gebouwen van de paters Redemptoristen te Gent (Voskenslaan). In de herfst van 2008 zal de Gemeenschap die locatie moeten verlaten omdat de Clemensprovincie van de Redemptoristen (Regio Vlaanderen, Nederland, Keulen en Zwitserland) daar een ander soort project willen beginnen vanuit een andere visie en spiritualiteit. Daarom moet de Gemeenschap uitzien naar een ander onderkomen. Wegens haar activiteiten naar jongeren en gezinnen en voor haar maandelijkse algemene samenkomsten heeft de Gemeenschap wel nogal wat ruimte(n) nodig. Omdat de leden van de Gemeenschap vanuit de verschillende Vlaamse Provincies afkomstig zijn lijkt Gent het gemakkelijkst te bereiken voor het grootste aantal van hen. Voor een geïnteresseerde kan deze mededeling eventueel als uitnodiging of inspiratie dienen voor een of andere tip. Voor de rest mag u met ons meebidden dat we ons verder onder Gods Voorzienigheid mogen stellen om ons werk van evangelisatie en vorming van gezinnen en jonge mensen te kunnen voortzetten in gunstige materiële omstandigheden. (zie hieronder: noveengebed tot de H. Jozef)

NOVEENGEBED TER ERE VAN DE HEILIGE JOZEF

Heilige Jozef, 
met uitzonderlijke zorg 
werd u door God voorbeschikt en geheiligd 
om voor zijn mensgeworden Zoon 
op aarde het levend beeld te zijn van de eeuwige Vader. 
Dierbare Jozef, zo nabij aan Jezus en Maria,
wiens voorspraak daarom bij hen zo veel vermag: 
bid voor onze gemeenschap Maria-Kefas.

Heilige Jozef, verantwoordelijke van de eerste 
en heiligste mensengemeenschap die ooit bestond en bestaan zal, 
de heilige Familie, en daarom ook sinds lang 
de beschermer van godgewijde gemeenschappen: 
wij bidden u, voorzie en vergemakkelijk voor onze gemeenschap 
de materiële levensomstandigheden 
opdat wij des te vrijer zijn om te ijveren 
voor de glorie van God en het heil van de mensen 
door aanbidding, mededogen en evangelisatie. 
Amen.