PROFESSOR
DE MARCO OVER MISBRUIK IN DE KERK
BRUSSEL
(KerkNet/L’Espresso Dinsdag, 06 juli 2010) – Professor Pietro De
Marco, van de universiteit van Firenze, laat in het Italiaanse
weekblad ‘L’Espresso’ optekenen dat er met het optreden van
justitie in pedofiliedossiers een nieuwe fase aanbreekt. Hij heeft het
over een internationale tendens, die recent het duidelijkst aan de
oppervlakte kwam met het spectaculaire en ophefmakende optreden van de
Belgische justitie in het aartsbisschopshuis en de
Sint-Romboutskathedraal in Mechelen en op het secretariaat van de
‘Commissie voor de behandeling van klachten wegens seksueel misbruik
in een pastorale relatie’ in Leuven, waar 475 dossiers in beslag
werden genomen met nauwelijks garanties voor rechten van slachtoffers.
Daarnaast was er op dinsdag 29 juni nog het opmerkelijke vonnis van
het Amerikaanse Hooggerechtshof in een rechtszaak in Oregon waarbij
rechters zich onbevoegd verklaarden om te oordelen of staatshoofden,
in dit geval de paus, kunnen vervolgd worden. Gelijkaardige
rechtszaken van pedofilieslachtoffers waarbij men de paus wil
vervolgen, zijn intussen gestart in de VS-staten Kentucky en Californië
(Los Angeles).
Unieke organisatie
Prof. De Marco: “Wij stellen niet alleen in België en de VS een
groeiende trend vast om de eigen aard en organisatie van de Kerk te
beoordelen, terwijl de unieke principes die aan de basis liggen van de
kerkelijke organisatie volstrekt genegeerd worden - ook al zorgden die
in het verleden voor een rechtscultuur en al werden die ook in
internationale verdragen erkend.” Kerkelijke en burgerlijke
rechtbanken moeten samenwerken in de strijd tegen pedofilie, “maar
in de praktijk is dat niet altijd een vreedzame en productieve
samenwerking”.
Justitie
De Italiaanse hoogleraar herinnert eraan dat de rooms-katholieke
Kerk, misbruikschandalen ten spijt, grote inspanningen levert om af te
rekenen met fouten en vergissingen uit het verleden. “Maar justitie
mag ook best naar zichzelf kijken, want in het verleden was ook haar
optreden vaak bedroevend.” En, voegt De Marco eraan toe, justitie
zet vandaag al evenmin een stap vooruit door zich een rol en
bevoegdheid aan te meten, die haar niet toebehoort.
(Kerknet)
Parket voert krimi op (bvv 25/06/2010)
Wij kunnen maar hopen dat er duchtig wordt voortgewerkt op alle echelons om de kwaal van de pedofilie tegen te gaan en we zijn de mensen van het parket dankbaar dat ze zich daar - misschien meer dan in het verleden - op ernstige wijze voor inzetten. Het optreden tegen de verzamelde katholieke bisschoppen, de tocht van kard. Danneels, gesecundeerd van wat politiemensen, het da Vinci-code-achtig optreden in de kathedraal van Mechelen leken wel wat op een vaudeville (dat was ook kerd. Léonard opgevallen). Maar kom, de bedoeling zal wel goed geweest zijn. Maar het in beslag nemen van de zowat 500 dossiers van de comissie Adriaenssens roept ernstige vragen op. Een parketmagistraat kwam daar nogal ijzig over doen, een andere sprak wat menselijker. In ieder geval is nu voor een aantal mensen het vertrouwen op discretie vanwege 'vertrouwenscentra' ernstig aangetast, en dat is niet te best voor de toekomst. Als mensen zoveel vertrouwen hebben in de rechtsgang, waarom hebben die 500 personen zich niet tot dat gerecht gewend, denkt u? Nu heeft het gerecht zich met onaantastbaar geweld meester gemaakt van die vertrouwelijke informatie. Het heeft nu die betrouwbare comissie misbruikt om "iets te bereiken". Maar nogmaals, de bedoeling zal wel goed geweest zijn. Alleen stel ik me nu de vraag of het parket zelf geen vertrouwen had in de comissie Adriaenssens, die zelf in contact stond met een hoge magistraat, en daarom een forcing heeft doorgevoerd. De samenleving is nu een belangrijk hulpmiddel uit handen geslagen om gekwetste mensen uit het verleden een ventiel voor hun smart en een weg ter heling te bieden. Het parket denkt waarschijnlijk meer aan de toekomst, het voorkomen van verder misbruik door pedofielen die reeds kinderen misbruikten in het verleden. Wij kunnen maar hopen dat heel dit wansmakelijk optreden positieve gevolgen zal hebben.
Automatisch
antwoordapparaat van de opa's en oma's van tegenwoordig:
Goedendag, wij zijn momenteel niet bereikbaar maar U kunt een
bericht
achterlaten door gebruik te maken van de volgende codes:
- Bent je een van onze kinderen: toets 1.
- Als we op de kleinkinderen moeten passen: toets 2.
- Als jullie onze auto dringend nodig hebben: toets 3.
- Als we de was en de strijk moeten doen: toets 4.
- Als we bij jullie thuis moeten oppassen: toets 5.
- Als we de kinderen van school moeten halen: toets 6.
- Als er voor aanstaande zondag een taart gebakken moet worden:
toets 7.
- Als jullie allemaal naar huis komen en mee-eten: toets 8.
- Als vader een klus moet komen doen: toets 9.
- Als U een van onze vrienden bent: toets 10 en spreek uw boodschap
in na de pieptoon.
We bellen U terug zodra we tijd hebben
Paus Benedictus XVI aan slachtoffers van seksueel misbruik
(Omdat de paus niet telkens hetzelfde kan herhalen aan telkens andere kerkgemeenschappen, publiceren we hier een stukje uit zijn brief aan de Ierse Kerk waar hij zich richt tot de slachtoffers van misbruik door geestelijken)
"U
hebt verschrikkelijk geleden en dat spijt mij werkelijk. Ik weet dat
niets het kwaad ongedaan kan maken dat u hebt geleden. Uw vertrouwen
is beschaamd en uw waardigheid geschonden. Velen van u hebben
ervaren dat, toen u voldoende moed had om te spreken over wat u was
overkomen, niemand naar u luisterde. Degenen onder u die het
slachtoffer van misbruik zijn geweest in internaten, moeten hebben
gevoeld dat er geen manier was om aan het lijden te ontkomen. Het is
begrijpelijk dat u het moeilijk vindt te vergeven of met de Kerk te
worden verzoend. Namens haar breng ik openlijk de schaamte en de
spijt tot uitdrukking die wij allen voelen. Tegelijkertijd vraag ik
u om de hoop niet te verliezen. In de gemeenschap van de Kerk
ontmoeten wij Jezus Christus, Hijzelf was slachtoffer van onrecht en
zonde. Evenals u draagt Hij nog steeds de wonden van zijn
onrechtvaardig lijden. Hij begrijpt de diepte van uw smart en de
voortdurende uitwerking ervan op uw leven en relaties met anderen,
uw relatie met de Kerk inbegrepen. Ik weet dat enkelen van u het
moeilijk vinden zelfs een kerk binnen te gaan na wat er is gebeurd.
Echter, dezelfde wonden van Christus, die zijn veranderd door zijn
heilzaam lijden, zijn de instrumenten waardoor de macht van het
kwaad is gebroken en wij worden herboren tot het leven en de hoop.
Ik geloof – ook in de donkerste en meest hopeloze omstandigheden -
vast in de helende kracht van zijn opofferende liefde, die
bevrijding en de belofte van een nieuw begin brengt.
Kritiek op de kerk, op de paus, de aartsbisschop... (bvv 13/05/2010)
De meeste mensen menen het echt goed. Al vind
ik dat niet van De Morgen die onlangs - nóg maar eens - niet
correcte informatie voorschotelde ivm de vorige bisschop van
Antwerpen die een pedofiliezaak, waaraan een priester schuldig was,
onhandig en verdoezelend zou aangepakt hebben. Paul Quirijnen geeft in
Tertio
De Morgen een serieuze veeg uit de pan. Wanneer gaat men
daar die reporter(s) van dienst eens goed op de vingers
tikken.
Maar de meeste menen menen het goed. En ze zeggen wat ze te
zeggen hebben. Over iedereen. Tegen iedereen. Over de paus. Die
misschien toch wat concreter kindermisbruik kon veroordeeld hebben
(heeft men dan niet geluisterd naar wat hij aan reporters zei op weg
naar Portugal of wat hij schreef aan de Ierse kerk (zie hierboven)?). En de
aartsbisschop: Kon die nu niet eerst de
achterban (mij dus, als godsdienstleerkracht...) geraadpleegd hebben
alvorens zijn visie te geven over het godsdienstonderricht in de
katholieke scholen? Ik voel me als leerkracht en eventueel als
'inspecteur', als schrijver van godsdiensthandboeken of -brochures
op de vingers getikt. Dat neem ik natuurlijk niet en ga dus op mijn
achterste poten staan. Dat Mgr. Léonard hetzelfde zegt als wat
broeder Stockman onlangs zei over het godsdienstonderricht dat
opnieuw aan zijn kernopdracht moet beantwoorden... dat hoor ik niet
graag. Want waar sta ik dan? Die paus, die broeder en die
aartsbisschop weten niet hoe de wereld tegenwoordig reilt en zeilt,
die weten niet wat voor vlees we in de kuip hebben in onze scholen,
die weten niet wat mensen meemaken en wat slachtoffers (in het geval
van pedofilie) meemaken... Als ik maar eens paus was, als ik maar
eens algemeen overste was, als ik maar eens aartsbisschop was, ik
zou het wel weten... Alstublieft, laten we toch niet te simpel
oordelen, laten we onze emoties toch even kalmeren, en ook eens
bedenken dat sommige verantwoordelijken in de kerkgemeenschap (een
paus, een aartsbisschop...) ook wel een beetje
'episcoop' moeten zijn, herder moeten zijn, niet helemaal afgestemd
op het wereldse denken, maar als gezonden door Christus hun
verantwoordelijkheid echt opnemen. Hoeveel pausen lopen er
tegenwoordig rond? Laten we eens
echt aandachtig naar de vertnwoordelijken in de Kerk luisteren en naar hun bedoelingen...
Misschien heeft de Heer hen toch ook wel een beetje meegedeeld van
'de heilige Geest'. Zou dat kunnen?
HEBBEN BISSCHOPPEN DE KLACHTEN OVER 87 PRIESTERS GENEGEERD?
Reactie woordvoerder Eric de Beukelaer op een artikel in De Morgen
BRUSSEL (KerkNet/IPID Maandag, 03 mei 2010) - De krant De Morgen
haalt vandaag opnieuw zwaar uit naar de Belgische bisschoppen, die
– zo luidt het – een brief van juni 1998 over 87 aangeklaagde
priesters zouden genegeerd hebben. Bij monde van haar woordvoerder
Eric de Beukelaer wenst de Bisschoppenconferentie in dit verband
bepaalde feiten recht te zetten.
“De aangetekende brief van ‘Vlaamse Werkgroep Mensenrechten in
de Kerk’ die de Bisschoppenconferentie ontving, dateert eigenlijk
van 15 januari 1999”, aldus Eric de Beukelaer. In die brief stond
te lezen: “Opdat de kerkelijke overheid het probleem niet zou
minimaliseren, delen wij u het aantal meldingen mede die tot op
heden bij de ‘Vlaamse werkgroep mensenrechten in de kerk’ zijn
binnengekomen. Dit overeenkomstig canon 212§3 van het Kerkelijk
Wetboek. Nederlandstalig: klachten over 81 geestelijken. Franstalig:
6 klachten over geestelijken.” De brief bevat geen namen.
De krant De Morgen citeert verder nog oud-leden van de Vlaamse
Werkgroep Mensenrechten in de Kerk: “Wij kregen op ons aangetekend
schrijven een nietszeggend antwoord.” “Dit klopt niet”, zegt
Eric de Beukelaer. Op 2 maart 1999 werd aan de werkgroep de volgende
brief bezorgd: “Uw schrijven van 15 januari 1999 heb ik onder de
aandacht gebracht van de Bisschoppenconferentie. In dit verband mag
ik u het volgende meedelen. De contactpunten en opvangcentra voor
slachtoffers van seksueel misbruik binnen pastorale relaties zijn
ruim twee jaar werkzaam op vraag van de bisschoppen. Het gaat om
onafhankelijke personen die op een professionele wijze, competent en
volgens alle regels van de deontologie, in de hulpverlening werkzaam
zijn. De voorbije jaren werd de werking tweemaal geëvalueerd en op
punt gesteld. Er werd ook verslag uitgebracht bij de
Bisschoppenconferentie en een persconferentie gehouden. Om aan de
klachten van slachtoffers, die u bereikten (en waarvan u sinds 5
jaren melding maakt) een gepast gevolg te geven, zodat deze personen
ook effectief kunnen geholpen worden en aan hun gewettigde vragen
wordt tegemoet gekomen, vragen wij u nogmaals uitdrukkelijk deze
personen rechtstreeks te verwijzen naar de bestaande contactpersonen.
Het ligt voor de hand dat de bisschoppen bereid blijven ieder
persoon te ontvangen die zich in dit verband rechtstreeks tot hen
wenst te richten. Hopend op een constructieve medewerking, groet ik
u genegen.” Deze brief, ondertekend door de secretaris van de
Bisschoppenconferentie, kreeg geen antwoord.
En Eric de Beukelaer voegt er nog aan toe: “De reactie van de
secretaris van de Bisschoppenconferentie is zeker geen
‘nietszeggend antwoord’ zoals De Morgen beweert, maar komt
overeen met wat de bisschoppen al hadden geregeld nog vóór de
oprichting van de onafhankelijke ‘Commissie voor de behandeling
van klachten wegens seksueel misbruik in een pastorale relatie’.
We hadden dit graag aan de krant De Morgen zelf willen zeggen, maar
werden helaas – en dit voor voor de tweede keer in enkele dagen
tijd – pas heel laat (zondag om 16.30 uur) gecontacteerd. Ik vind
deze werkwijze merkwaardig voor een kwaliteitskrant.”
HPV-vaccinatie op kinderen. Bezwaren
Dr. André Devos wist te vertellen dat het de overheid ‘slechts’ is gelukt om de beruchte HPV-vaccinatie (Gardasil) aan 30% van de tienermeisjes toe te dienen. Daarom wil diezelfde overheid nu vanaf september een vaccinatiecampagne starten via de scholen (wellicht basisscholen en 1e graad secundair onderwijs).
Ik wil er nogmaals op wijzen dat in wetenschappelijke kringen steeds meer kritische stemmen opgaan i.v.m. de werkzaamheid van het vaccin, de mogelijke ernstige bijwerkingen en de enorme kostprijs, terwijl het zeer efficiënte uitstrijkje nog steeds nodig is. Een aantal epidemiologen vrezen dat het resultaat zelfs ernstiger zou kunnen zijn, omdat gevaccineerde vrouwen denken dat ze geen uitstrijkje meer moeten laten doen en daardoor een beginnende kanker veel te laat gaan onderkennen.
Daarom deze oproep in naam van dr. Devos om in zoveel mogelijk scholen tegen september actiegroepen (van ouders) op te zetten die zich verzetten tegen de vaccinatie van hun dochters (en later ongetwijfeld ook zonen). Het gaat hier immers (net als bij de Mexicaanse griep) om enorme winsten die de firma’s willen maken met belastingsgelden ten koste van de gezondheid van onze (klein)kinderen. Bewustwording is dus heel belangrijk. Een degelijk dossier hierover vind je op de website van het Instituut Reinier de Graaf. Het gevaar bestaat er namelijk in dat nogal wat ouders automatisch hun kind gaan laten inenten “omdat het van de schoolarts komt”. Het klinkt allemaal wel goed, maar nogmaals, in feite worden die kinderen onbetaalde proefkonijnen voor een onderzoek dat – als het al gevoerd wordt – in het beste geval over twintig jaar of meer pas bewijzen zal kunnen leveren. In ieder geval heeft de vaccinatie nog geen enkele (toch eerder zeldzame) cervixkanker voorkomen, maar is ze al wel gelinkt met enkele tientallen vrijwillig geregistreerde doden en honderden ernstige blijvende letsels en ziekten (auto-immuunziekten) ondermeer in Vlaanderen.
Toch even herinneren dat de Hoge Gezondheidsraad in België geëist had dat een controle op de vaccinatie en vooral op de bijwerkingen zou worden ingesteld en deze tot op heden NIET is ingesteld, ondanks aandringen op diverse niveau’s (ondermeer door mezelf op de algemene vergadering van de Landsbond van Christelijke Mutualiteiten, nadat ik onbeduidende reacties had gekregen op mails met de betrokken arts en de voorzitter van LCM). Blijkbaar willen een aantal mensen absoluut vermijden dat een dergelijke controle wordt ingesteld… Dit moet dus zeker tot voorzichtigheid oproepen.
Europa:
abortus, eerste doodsoorzaak Rome,
4 maart 2010 (ZENIT.org)
De
eerste doodsoorzaak in Europa is abortus, maakt het “Verslag over
abortus in Europa” bekend: op het continent gebeurt om de 11
seconden een abortus, volgens de persmededeling van de Stichting Jerôme
Lejeune. Het Instituut voor Gezinspolitiek vraagt “het recht van het
kind voor de geboorte” te waarborgen. Het Instituut heeft op 2 maart
bij het Europees Parlement een verslag ingediend, “Abortus in Europa
en Spanje” waarin staat dat in Europa in 2008, 2,9 miljoen
abortussen uitgevoerd werden, dat wil zeggen 1 abortus om de 11
seconden, of 7.846 abortussen per dag.
Vert.
Sorores Christi
Gisteravond
(13/02/2010) op vrt-teevee kwamen een chrioleider en -leidster hun
brief aan de paus nog eens verduidelijken. Hij mag niet tegen de
holebi's zijn, dat is onverdraagzaam, dat zou hij als christen toch
wel moeten weten. Chiro is juist voor respect voor iedereen.
Hun brief was naar aanleiding van de reactie van de paus t.g.v. de
Britse zogenaamde 'gelijkheidswet'. Voor de paus is een homo- of
hetero wèl gelijkwaardig, maar is homofilie niet de gewone manier om
seksualiteit te beleven. Hij vindt ook dat een zogenaamd homofiel
huwelijk niet op hetzelfde niveau staat als het heteroseksueel
huwelijk, het huwelijk tussen man en vrouw. Het gaat in de reactie van
de paus over nog heel wat andere zaken, waarin telkens toch
onderscheid wordt gemaakt tussen de mens en de 'instelling'. Mensen
zijn evenwaardig. Maar binnen de katholieke kerk gelden nog andere
o.a. ethische princiepes dan die persoonlijke gelijkwaardigheid. Als
de kerk oordeelt dat het huwelijk tussen mensen van hetzelfde geslacht
geen (christelijk) huwelijk is, dan kan een Britse wet of een
Chirobrief daar niets aan veranderen. Als de Kerk oordeelt dat enkel
celibataire mannen priester mogen worden, dan gaat de Britse wet of
een Chirobrief daar niets aan veranderen. En wat vreest de Kerk nu
eigenlijk? Dat die Britse Wet (ik weet niet of ze ondertussen is
aangenomen door het Britse parlement) de Kerk regels gaat opleggen
waar ze zich niet naar kan en mag schikken. De kerkelijke wetten
kunnen dan immers als onwettelijk bestemd worden en dit tast in niet
onaanzienlijke wijze de godsdienstvrijheid aan. De kerk behoudt zich
het recht voor om over ethische zaken en over binnenkerkelijke
verhoudingen en ambten te oordelen en regelingen te treffen waar het
oordeel van een Staat niets zal aan veranderen. Het is natuurlijk
tever grijpen als men meent dat heel het kerkelijk bestel ooit als
inciviek kan worden bestempeld, gewoon omdat een parlement (met
applaus van een gewezen christelijke jeugdbeweging) een meerderheid
haalt zonder te zien welke consequenties eraan verbonden zijn. Zijn we
- qua consequenties - dan echt wel zover van de dictatoriale
(nationaal-socialistische en communistische) regimes uit het begin van
vorige eeuw? Een democratie kan blijkbaar ook wel eens onverdraagzaam
zijn en haar boekje te buiten gaan. (Ben Van Vossel)
De
meeste landelijke media hebben zich – begin dit jaar - weer eens
grandioos belachelijk gemaakt met hun meestal nogal aperte hetze tegen
de keuze van paus Benedictus voor Mgr. André-Mutien (ondertussen
veranderd in André-Joseph) Léonard tot aartsbisschop van
Mechelen-Brussel en tegen Mgr. Léonard persoonlijk. Hij is te
conservatief, hij is tegen homo’s, hij is tegen abortus en
euthanasie, hij is tegen het priesterschap voor vrouwen, hij is tegen
… Weet jij soms ook nog wat?
Maar
met dat alles hebben ze de nieuwe aartsbisschop getekend. Hoezo,
getekend? De aartsbisschop? Helemaal niet! Zij hebben vooral zichzelf
getekend. Ten voeten uit. Dàt hebben ze niet kunnen verbergen. In hun
redactiecenakels en hun interviewerscholen hebben ze uitgedokterd dat
je in verband met de katholieke kerk een viertal typerende vragen moet
stellen tijdens een interview, en dan weet je het wel. Dan weet je wàt?
Wàt eigenlijk? Wàt weten we na hun dwaze interviews over de
aartsbisschop? Je moet bijna abstractie maken van hun vragen en
luisteren naar de mens Léonard, wat die probeert te zeggen tussen het
opdringerig gewauwel van de reporter door. Je moet luisteren naar zijn
hart. Het hart van een herder. Maar wat laten die reporters zich
gelegen aan een herder! Platgewalst moest hij worden. Belachelijk
gemaakt. En met hem die verwenste, ouderwetse katholieke kerk.
Weet
je. Al is hij dan vrij rijzig. Hopelijk heeft de aartsbisschop zich
weten te neigen als een riet onder die achterhaalde golf van kritiek.
En wij met hem. Heel die hetze, zelfs van binnen de kerk vanwege
zogenaamd vooruitstrevende christenen, zal luwen, gewoon omdat ze weer
wat anders zullen hebben om zichzelf te presenteren en hun
zelfgeconstrueerde zekerheden. En de Kerk en de kerkvernieuwing zal
doorgaan, omdat Gods Geest de Kerk blijft leiden. Kardinaal Danneels
heeft de Kerk hier bij ons op de scene weten te zetten, hij had de
sympathie van zeer velen met zijn rustige stem en fijne woordkeuze,
hij was een gedistingeerd man die men respecteerde. Het was echter
niet enkel wat pauze, wat sympathiek doen. In zijn toespraken en
geschriften gaf hij de evangelische leer door en als het erop aan kwam
sprak hij overduidelijke taal. Voor wie het horen wilde. Mgr. Léonard
zal het op z’n eigen manier doen, anders dan kardinaal Danneels. Ik
heb sterk de indruk dat Gods Geest Vlaanderen ook wil laten delen in
een spirituele injectie die de kerk hier wel behoefde. De toekomst zal
uitwijzen of we het waard waren en het zullen weten te appreciëren.
Nu is het de gunstige tijd. (bvv)
I.v.m. Mgr. Léonard. "Wie" reageerde tegen "Wat"?
De
eerste reacties op de (aangekondigde) komst van de nieuwe
aartsbisschop Leonard hebben mij doen denken aan de reacties van een
razende hond. Een razende hond kan best een normale hond zijn, een
goedwillige hond zelfs, een brave hond, maar… neem hem een veroverd
been niet uit zijn muil! Mensen van buiten de kerk of afvalligen,
waartussen heel wat (maar niet uitsluitend) goedmenende personen en
personen met oprechte bekommernis voor de ‘mens’ (maar het
evangelie en de Kerk hebben soms wel eens een van ‘de wereld’
afwijkende mening), konden het niet verkroppen dat een bepaald iemand,
een ‘notoire conservatieve’ bisschop een vooraanstaande plaats
kreeg in de (hen overigens niet erg interesserende en niet erg nauw
aan het hart liggende) rooms-katholieke kerk. Want meteen kwamen de
hun zo geliefde onderwerpen weer in de vitrine:
zwangerschapsafbreking, homohuwelijk en – iets dat hen wellicht
onrechtstreeks interesseert – de plaats van de vrouw in de kerk, met
name in het ‘priesterambt’… Als razende honden verschenen tal
van artikelen en werden in interviews reacties geproduceerd… En
dan waren er de evenzeer deugdzame, goedwillende, intelligente, geëngageerde
katholieke leken en priesters die jarenlang aan een alternatieve kerk
hebben zitten bouwen, wellicht zelfs uit goedbedoelde bezorgdheid voor
evangelie en kerk en mensen, die nu ‘hun verworvenheden’ bedreigd
voelden… En beide groepen zijn van leer getrokken tegen de
aanstelling van deze aartsbisschop. De paus kreeg het te verduren
omwille van zijn ‘schandalige keuze’, zelfs de vorige paus deelde
in de klappen omdat hij overal zijn (conservatieve) pionnen postjes
heeft gegeven, en dan natuurlijk Mgr. Léonard op kop, de kop van jut.
Nou. In deze bidweek voor de eenheid der christenen moet ik natuurlijk
respect opbrengen voor de goede bedoelingen van al die mensen. Maar
met betrekking tot de kerkmensen tussen hen vraag ik me toch af waar
ergens hun ‘sensus ecclesiae’ (hun kerkzin) gebleven is. Is voor
hen de Kerk iets meer dan een organisatie, een zaak van invloed,
postjes, machtsdenken, het project van bepaalde actiegroepen om toch
maar gedaan te krijgen wat volgens hen de ‘rechte’ leer is? En
bovendien kan ik ze niet feliciteren over de manier waarop ze zich in
één gelid hebben gesteld samen met de personen en instanties die het
met de Kerk en het christendom hoegenaamd niet goed menen.
Ik
hoop dat ik me vergis met het beeld van die razende hond, al gaven
allerlei reeacties mij die indruk. Wellicht zou het goed zijn als we
met z’n allen ons eens opnieuw onder het ‘Woord van God’ zouden
plaatsen, met aandrang bidden om de heilige Geest en bidden om liefde
voor de Kerk. Ik vermoed dat dit het enige is dat binnen het verlangen
van de Vader thuishoort en de enige weg waarlangs we de liefde van
Jezus voor zijn Lichaam, de Kerk, kunnen valoriseren. (bvv)
SANT'EGIDIO
VERWELKOMT LEONARD
De Sint-Egidiusgemeenschap, die ook in het aartsbisdom Mechelen-Brussel actief is (Brussel, Leuven, Louvain-la-Neuve) verwelkomt de aanstelling van mgr. André-Mutien Léonard als nieuwe aartsbisschop van Mechelen-Brussel en primaat van ons land.
Tijdens zijn jaren als bisschop van Namen heeft ze hem leren kennen en waarderen als een warme, vaderlijke herder die goed overweg kan met gewone mensen en aanslaat bij jongeren. Hij is iemand die zich durft te profileren en het katholieke geloof verdedigt, ook waar dat tegen het meerderheidsdenken ingaat.
In de strijd voor de regularisatie van mensen zonder papieren, waar de Sint-Egidiusgemeenschap sterk voor ijverde, kon ze altijd rekenen op monseigneur Léonard. Hij was niet alleen aanwezig bij heel wat betogingen, hij nam zelfs mensen zonder papieren op in zijn bisschoppelijk paleis.
Léonard is bovendien iemand die expliciet openstaat voor nieuwe bewegingen in de kerk. De Sint-Egidiusgemeenschap bidt voor hem in zijn nieuwe opdracht, zegt hem haar steun toe en kijkt uit naar een vruchtbare samenwerking.
"Geloof en Leven vzw" en de "Fraterniteit van Maria" feliciteren Mgr. André-Mutien Léonard als nieuwe (18/01/2010) aartsbisschop van Mechelen-Brussel. Moge de Heer hem bijstaan opdat hij met zijn eigen charisma de Rooms-Katholieke kerkprovincie in ons land mag leiden. W ij wensen de nieuwe aartsbisschop alle zegen en sterkte toe. Wij hopen en vertrouwen erop dat ook in Vlaanderen de Kerk kiemen van vernieuwing zal te zien geven.
AFRIKAANSE
KATHOLIEKE KERK IN DE FRONTLINIE IN STRIJD TEGEN AIDS
BRUSSEL
(KerkNet/Fides) – Met een 1.000-tal katholieke ziekenhuizen en een
5.000-tal medische centra staat de katholieke Kerk in de frontlijn van
de opvang van aidspatiënten op het Afrikaanse continent. Daarnaast
beheert zij via de kloosterorden en congregaties nog eens een 800-tal
weeshuizen voor kinderen met hiv. Katholieke parochies vervullen
bovendien vaak een primordiale rol inzake bewustwording van de
aidsproblematiek.
Wereldwijd staat de katholieke Kerk in voor ruim een kwart van de
zorgverstrekking aan aidspatiënten. In Afrika loopt dat percentage
zelfs op tot 40%. In vele afgelegen gebieden is de katholieke Kerk de
enige hulpverstrekker.
(Kerknet)
MINARETTEN VOOR DE TOERISTEN (30 nov. 2009)
De leukste inbreng in het misschien binnenkort oplaaiende
minaretten-discours vond ik deze van een marokaan of turk uit Beringen
op de vrt van maandagavond 30 nov.. Hij zei o.m. dat de minaret daar nu nog niet gebruikt
wordt
om de gelovigen op te roepen tot het gebed (5x daags), maar dat men
dat misschien 1x per week of op feestdagen al eens zou kunnen toelaten
als trekpleister of event voor toeristen. U leest dit goed.
Minaretten als toeristische trekpleister. Ik vond dit wat denigrerend
naar de islam toe.
Ook vond ik in die maandaguitzending het wat spijtig dat men
onvoldoende onderscheiden maakt. Men mag voor mijn part kerken en moskeeën en synagogen
met elkaar vergelijken. En anderzijds klokketorens, minaretten en
eventueel ramhorens (voor de micro). Maar het is niet helemaal ernstig
een minaret te vergelijken met een kerk of synagoog; je vergelijkt dan appelen
met peren. Als men zegt dat bij een moskee ook een minaret hoort, moet
men dat toch wat kunnen relativeren. Bij een kerk hoorde ook een
klokkentoren toen de mensen nog geen uurwerk hadden, maar laten we de
zaken wat rustig bekijken. We zijn hier niet in het Midden-Oosten!
En dan kan men ook nog de klank van klokken gaan vergelijken met de zoetgevooisde stem van een
operazanger-muezim. Van de klokken van meneer pastoor hoop ik dat die ons geen
5-maal per dag gaan wakkerschudden; ook dat hoort niet meer in deze tijd van
overspannen medeburgers die in shift werken, die ook wel weten hoe laat het is
en waarvan een groot deel niet gelovig is. Wat die ons oproepende
muezin betreft: persoonlijk ben ik uit Jeruzalem
weggelopen omdat de langs alle kanten opklinkende luidspreker-stemmen
niet te harden waren. Ik hoop zoiets nooit hier ten
lande te moeten meemaken. Toen een van onze buren ons (jaren geleden)
kwam vragen of
we het klokkengelui wat konden beperken, hebben we daar direct gehoor
aan gegeven, het heel wat ingekort, zonder het evenwel helemaal uit te schakelen. Maar
een klok die even haar klank laat horen, is toch nog iets anders dan een pastoor die door de
luidspreker vanop de kerktoren 5x daags ons uit volle borst zou zitten opkoteren om
toch maar naar zijn kerk te komen. Met alle chinezen, maar niet met
den dezen. Als u na het lezen van dit stukje meent dat ik racist ben
of tegen de multicultuur: voor mijn part mag Vlaanderen volgebouwd
worden met moskeeën, door wie dan ook gesponsord, voor mijn part mogen daar ook
minaretten bij geplaatst worden (al vind ik dat we dan toch wat
geforceerd Marokko of Turkije gaan importeren), maar dat ze ons niet bij ons haar komen trekken. Dat is
net over de schreef. En het probleem met die dan bestaande minaretten
is dat ze vroeg of laat ook gebruikt worden waarvoor ze bedoeld zijn:
mensen oproepen (5x daags) om zich tot het gebed te begeven wat ik
ongehoord zou vinden.
Tot slot van dit onsympatiek berichtje en met alle respect, maar het
moet toch eens gezegd dat wat christenen (en de vele tot het christendom
bekeerde moslims) op dit ogenblik moeten meemaken op heel wat plaatsen
in
de wereld maakt ons - begrijpelijkerwijs hoop ik - een beetje wantrouwig tegenover
sommige eisen van imams en een aantal simpele zielen. Respect (ik heb
het helemaal niet over sympatie) voor andere godsdiensten maakt
vooralsnog echt geen deel uit van de actuele islamitische overtuiging in
een groot deel van de wereld. (bvv)
VATICAAN IS BESTE LEERLING VAN DE GROENE KLAS
BRUSSEL (KerkNet/CNS) – Mark Hopkins, VN-verantwoordelijke voor energiebeleid, looft het Vaticaan als beste leerling van de klas als het milieuvriendelijk energiebeleid aankomt. Hopkins kwam tijdens een bezoek aan het Vaticaan bijzonder sterk onder de indruk van de ‘groene’ inspanningen van Vaticaanstad. “De ingenieurs van het Vaticaan leveren indrukwekkende inspanningen om de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen te verminderen en groene stroom te bevorderen, maar ook voor het terugdringen van het energieverbruik. Het is indrukwekkend dat zij werkelijk doen waar anderen alleen over praten en wel op een substantiële manier.” Hopkins gaf toe dat hij daarvoor geen enkel idee had van het grote aantal projecten van het Vaticaan met betrekking tot groene energie. “Vaticaanstad kan de eerste staat worden die volledig van vernieuwbare energie afhankelijk is. Het kan de eerste volledig CO2-neutrale staat worden. Dat kan de Kerk een groot moreel gezag geven, waardoor zij ook andere naties en individuen kan aansporen tot grotere inspanningen voor milieuvriendelijke energie.”
(Kerknet: Vrijdag, 19 juni 2009)
Paus ontsnapt aan veroordeling europarlementairen
(RKnieuws.net)
- Paus Benedictus XVI is vandaag in het Europees parlement in Straatsburg
ontsnapt aan een veroordeling voor zijn condoom-uitspraken tijdens zijn
recente Afrika-reis.
Met 253 stemmen tegen 199 en 61 onthoudingen hebben de europarlementairen beslist in hun jaarlijks rapport over de Mensenrechten geen paragraaf op te nemen waarin de paus veroordeeld wordt voor zijn uitspraken. (tb)
Brief van broeder Stockman.
|
|
Broeder
René Stockman, de generale overste van de Broeders van Liefde,
reageert verontwaardigd op het jongste nummer van het magazine
Goedele. Niet alleen omdat Goedele Liekens op de cover van het
magazine als non afgebeeld staat, maar vooral omdat er bij het
blad gratis hosties zitten. “Het meezenden van hosties met
daarop de woorden gegrift waarmee de priester reeds 2.000 jaar de
woorden herhaalt van Christus zelf, en die op zichzelf toepassen,
kan gewoonweg niet. Hiermee raakt ze, bewust en gewild de kern,
het wezen van het katholieke geloof, en ook al kunnen we in onze
tolerantie heel ver gaan, dat kunnen we niet aanvaarden”, zegt
Broeder Stockman. |
Het
recht op de vrijheid van meningsuiting is één van de moderne
verworvenheden waaraan niemand wil raken. Gelukkig maar. Het werd reeds
ingeschreven in onze eerste grondwet in 1830, en daarmee waren we ver
vooruit op vele andere landen. We kennen regimes waar juist dit aan banden
wordt gelegd, soms heel uitdrukkelijk, soms zeer subtiel. Bij het
verdwijnen van de democratie zal de inperking van de meningsuiting één
van de eerste maatregelen zijn die van bovenaf genomen worden.
Maar
vrijheid van meningsuiting wil nu ook niet zeggen dat alles kan en mag
gezegd en getoond worden. Er is nog steeds de waarde van het wederzijds
respect, die de vrijheid van meningsuiting voorafgaat en vooronderstelt.
En dat geldt ook voor alle andere vrijheden: ze blijven ten dienste van de
promotie van een grotere humaniteit, de menswaardigheid moet erdoor
verhogen. Wanneer een vrijheid dat doel niet dient, dient ze tot niets.
In
sommige kringen denkt men daar blijkbaar anders over. Een aantal
cultuurpausen en in hun zog zij die de titel van kunstenaar of schrijver
opeisen, vinden het bon ton om vooral op bepaalde terreinen alle taboes te
doorbreken. Het gaat dan van een meewarig neerkijken op hen die, bij
gebrek aan beter weten, de godsdienst bijvoorbeeld nog als een waarde in
hun leven beschouwen, tot een ironisch belachelijk maken van alles wat met
deze waarde te maken heeft. Het vraagt geen groot talent om karikaturen
van priesters en zusters ten tonele te voeren: het volstaat om de soutane
en het kloosterkleed weer boven te halen en het op een hedonistische
smulpaap of een erotisch lonkende non te plaatsen. Dat zijn de dingen die
men met carnaval ook deed en nog steeds doet. Meestal kan de goegemeente
daar nog mee lachen, en sommige cartoons in de huidige tentoonstelling
"Humor in de kerk" zijn van dit allooi.
Soms
wordt het echter heel persoonlijk, en gaat men personen aanvallen, hun
uitspraken uit de context halen en er een loopje mee nemen. Zij delen het
lot van alle gezagsfiguren die in Vlaanderen blijkbaar een dankbare
schietschijf zijn van ironie en verdachtmaking. Het respect is hier soms
heel ver te zoeken, en meestal is niet reageren hier de beste remedie,
naar een aloud gezegde: "de dwaze schatert het uit, de wijze
glimlacht nauwelijks".
Maar
wat nu gepresenteerd wordt door Goedele Liekens, die blijkbaar op haar cv
wil zetten dat ze echt alle taboes in Vlaanderen heeft kunnen doorbreken,
is echt gortig en heel ver onder de gordel. Dat ze op de cover verschijnt
met een nonnenkap is slechts in de lijn van wat al zo velen voor haar
hebben gedaan en dat kunnen we derhalve met een "ocharme"
afdoen. Natuurlijk toont het weinig respect voor die echte zusters die in
vrijheid en edelmoedigheid armen hebben geholpen, zieken hebben verzorgd,
kinderen hebben onderwezen en voor het heil van de wereld hebben gebeden,
en dat nog steeds doen. Het is spijtig dat Goedele Liekens deze dimensie
van het leven blijkbaar niet begrijpt. Men kan natuurlijk niet alles
begrijpen, ze is te veel met andere dingen bezig en dus is het nog te
verschonen dat ze zich hult in wat voor haar slechts een zotskap is.
Maar
het meezenden van hosties met daarop de woorden gegrift waarmee de
priester reeds 2.000 jaar de woorden herhaalt van Christus zelf, en die op
zichzelf toepassen, kan gewoonweg niet. Hiermee raakt ze, bewust en
gewild, de kern, het wezen van het katholieke geloof, en ook al kunnen we
in onze tolerantie heel ver gaan, dat kunnen we niet aanvaarden. Hier
wordt het heilige onteerd, hier drijft men de spot met wat miljoenen
mensen, mag ik zeggen een miljard mensen, als de veruitwendiging zien van
het goddelijke zelf. En daar moet men afblijven, uit respect, diep respect
voor die velen.
Goedele
Liekens heeft het recht daar niet in te geloven, en zo zijn er velen met
haar, maar zij heeft niet het recht om het meest sacrale te grabbel te
gooien en het aan de grootste spot bloot te stellen.
Wat
een grenzeloze pretentie van Goedele Liekens om de woorden van Christus op
zichzelf toe te passen! Wat een grofheid van deze mediageile figuur om
daarmee zo velen, ook nog in Vlaanderen, op hun ziel te trappen. Neen,
hiermee wordt de humaniteit niet gediend, maar komt de menswaardigheid in
de sloot. Het is pijnlijk dat ook dit cultuur heet in Vlaanderen. Ik kan
alleen maar zeggen: arm Vlaanderen.
Neen,
we kunnen ons niet in stilzwijgen hullen, iets wat we wellicht te veel
doen, want een andere vrijheid is hier geraakt, is hier geschonden, nl. de
vrijheid van godsdienst. Deze vrijheid betekent dat we het recht hebben om
onze godsdienst te belijden en dat we ook het recht hebben daarin
gerespecteerd te worden. Met de daad van Goedele Liekens is dit
grondwettelijk recht geschonden en we eisen dan ook een rechtzetting.
Br.
dr. René Stockman
Generale
overste Broeders van Liefde
Open Brief van een 16-jarige Afrikaan aan paus Benedictus XVI
(nvdr. Heel wat gelovigen hebben zich ook in ons land geërgerd aan de reacties van parlements- en regeringsleden en media in hun haast eensgezinde aanval op paus Benedictus. Het kwam velen voor als de opstand van adolescenten tegenover hun verantwoordelijken: wij laten ons niet gezeggen door een oude celibatair, aanvoerder van een overjaarse religie... Agnosten en vrijdenkers gingen voorop (vaak met gemene praat en oneerlijke argumenten) en bange, zogenaamd gelovige verantwoordelijken riepen mee in dat koor. De apus verdiende een duidelijke les. Een wansmakelijk, een wansmakelijk spektakel dat we dit keer niet aan ons zullen laten voorbijgaan bij de verkiezingen. Na het abortus-, homohuwelijk-, en euthanasieverhaal hebben wij nu genoeg gezien en hebben wij voldoende mensen aan het werk gzien en aan het woord gehoord om niet te weten waar de mensen zich bevinden die nog voor de echte diepmenselijke waarden durven optreden en hun verantwoordelijkheid durven opnemen voor een gezonde samenleving en de verantwoordelijkheid tegenover de jongere generatie.)
Zeer
Heilige Vader,
Ik
heet Charles, ik ben 16 en leerling aan de middelbare school.
Toen
ik enkele weken geleden op een dinsdagavond naar de Mis ging, hoorde ik deze
woorden van de apostel Paulus:
Ik
bezweer u voor het aanschijn van God en van Christus Jezus die levenden en
doden zal oordelen, bij zijn verschijning en bij zijn koningschap: verkondig
het woord, dring aan te pas en te onpas, weerleg, berisp, bemoedig, in één
woord, geef uw onderricht met groot geduld. Want er komt een tijd dat de
mensen de gezonde leer niet meer zullen verdragen. Zij zullen zich een
menigte leraars aanschaffen naar eigen smaak, die hun naar de mond praten.
En zij zullen hun oren sluiten voor de waarheid om te luisteren naar
allerlei mythen. Maar gij, blijf nuchter bij dit alles, aanvaard uw lijden,
doe het werk van een evangelist, wijd u geheel aan uw dienst.”
(2 Tim.
4,1-5)
Sindsdien
constateer ik met verbijstering hoe u door de media gelyncht wordt, waarbij
ik moet denken aan de heilige Paulus, hoe hij in zijn tijd ongetwijfeld heel
wat beledigingen en smaad te verduren kreeg door de verkondiging van het
Evangelie.
Was
de beschaafde en hedonistische oudheid van tweeduizend jaar geleden zo
verschillend van onze wereld?
Ik
zou U, Zeer Heilige Vader, willen danken voor uw moed.
Ik
vermoed dat het, naast de verpletterende taak die op U rust, niet
gemakkelijk is tegen de stroom in te gaan en het hoofd te bieden aan de
ideologische pletwals die ons probeert te verbrijzelen.
Dank
U, ons te herinneren aan onze waardigheid van kinderen Gods: de wereld
waarin wij leven zou ons zozeer willen uniformeren en gelijkstellen aan
simpele statistische gegevens!
Dank
U, dat U ons dikwijls zegt dat wij vrije en verantwoordelijke mensen zijn:
sommigen zouden zo gelukkig zijn als ze ons brood, spelen, pillen en
voorbehoedsmiddelen konden geven, als ze van ons een volk konden maken van
levensgenieters en aan lager wal geraakte mensen, slaaf van hun impulsen en
zonder de wil om zich te verheffen. Een volk dat gemakkelijk gedomineerd kan
worden, dat leeft in een hol, flets en steriel universum ...
Dank
U, tenslotte dat U ons eraan herinnert dat wij gewoon mensen zijn, redelijke
wezens, terwijl zovele die zichzelf tot intellectuelen hebben uitgeroepen,
ons zouden willen verlagen tot de rang van onze viervoetige vrienden;
dank
U, omdat U mij gezegd heeft dat zuiverheid een deugd is die moeilijk te
beoefenen is, maar toch mogelijk en dat zij ons helpt ontdekken wat ware
liefde is.
Ik
hoorde enkele dagen geleden een journalist zeggen dat kuisheid een
onmogelijke deugd is en dat men bijgevolg moet ophouden haar tot voorbeeld
te stellen.
Wanneer
is het de beurt aan integriteit, hoffelijkheid, dienstbaarheid, oprechtheid,
gehoorzaamheid?
Op
welke beschaving bereidt men mij voor?
Wat
mij verwondert, Zeer Heilige Vader, is zoveel mensen te zien die gehecht
zijn aan vrijheid, gelijkheid en broederlijkheid (abstracte waarden die
moeilijk in praktijk te brengen zijn, dat weet men maar al te goed), maar
stikken van verontwaardiging wanneer U spreekt over trouw, kuisheid en
onthouding, juist omdat het abstracte waarden zijn en moeilijk in praktijk
te brengen ...
Waarom
is capitulatie tegenover wat moeilijk is, dan niet uniform?
Ik
wil blijven geloven, Zeer Heilige Vader, dat ware liefde mogelijk is.
Op
mijn middelbare school leert men ons voorbehoedsmiddelen gebruiken en zegt
men ons vervolgens dat alles mag, uitgezonderd verkrachting.
Men
spreekt ons niet meer over een “meisje” maar over een “partner”.
Liefde is niet langer een gevoel, iets verheven, maar een geheel van
technieken en procédés. Ze is niet meer een gave, maar het zich toe
eigenen van de ander.
Ik
wil blijven geloven dat het schoonste geschenk dat ik zou kunnen geven aan
de vrouw die mijn leven zal delen, het feit is dat ik mij voor haar heb
voorbehouden. Ik weet echter dat men met mij de spot zal drijven; men zal me
allerlei woorden naar het hoofd slingeren; men zal me zeggen dat ik
abnormaal en gefrustreerd ben ...
Dank
U, Zeer Heilige Vader, dat U door uw toespraken in Afrika alle jongeren ter
wereld onrechtstreeks een riem onder het hart gestoken heeft, die zoals ik
leven in deze totalitaire greep en die proberen principes en waarden te
bewaren.
U
heeft gesproken in naam van hen die onder druk van de omstandigheden,
dikwijls tot zwijgen veroordeeld zijn ...
Ik
ken mijn zwakheden; ik ken mijn broosheid; ik ben niet beter dan de anderen.
Anderzijds
ben ik, met het enthousiasme van mijn zestien jaar, gelukkig met zo een
ideaal, een top om te overmeesteren, een avontuur om te beleven. En alles
wel beschouwd, het enige dat de moeite waard is.
Mijn
gebed vergezelt U. Moge God U in uw zending steunen! Wij hebben behoefte aan
de waarheid en vrijheid die het Evangelie ons geeft om ons leven om te
vormen en de Goede God te volgen. De
Goede God, waarvan wij niet de slaven zijn maar de erfgenamen.
Ontvang,
Zeer Heilige Vader, de uitdrukking van mijn kinderlijke aanhankelijkheid.
Charles
PAUSELIJKE
NUNTIUS BETREURT SPANNINGEN TUSSEN BELGIË EN HEILIGE STOEL
Mgr. Karl-Josef
Rauber, pauselijke nuntius in België en Luxemburg
Bron: KerkNet Dinsdag,
21 april 2009
BRUSSEL (KerkNet/Die
Tagespost) – Mgr. Karl-Josef Rauber, de pauselijke nuntius in België en
Luxemburg, zegt in een vandaag verschenen interview met de Duitse katholieke
krant ‘Die Tagespost’ dat hij de Belgische demarche inzake de uitspraken
van paus Benedictus XVI over de rol van condooms in de strijd tegen aids
slechts moeilijk kan begrijpen. “De paus sprak niet in België en al
evenmin in een gewezen Belgische kolonie of mandaatgebied zoals Congo of
Burundi. Hij deed zijn uitspraken tijdens zijn reis naar Kameroen.” De
nuntius formuleert in het gesprek bedenkingen bij de media in het algemeen,
die de aidsuitspraken van de paus vertekend en uit zijn context gehaald
hebben weergegeven en zo mee aanleiding gaven tot een escalatie. De nuntius
vermoedt dat ook een bepaald soort antiklerikalisme in de zaak een rol heeft
gespeeld. Anderzijds wijst hij erop dat in het verdere verloop van de
discussie de correcte tekst geciteerd is geworden en “dat een aantal
volkvertegenwoordigers op zijn minst de moeite gedaan hebben om de zaken
voor te stellen zoals ze werkelijk zijn”.
Op de vraag van Tagespost-journaliste Regina Einig of de houding van de
katholieke Kerk in België tegenover de eigengereide koers van de KU
Leuven/UCL inzake bio-ethiek niet ertoe bijdraagt dat in ons land de indruk
ontstaat dat het Vaticaan op ethisch vlak dan niet meer ernstig dient
genomen te worden, antwoordt de nuntius genuanceerd. “Dat zou ik zo niet
formuleren. Natuurlijk moet de Kerk met de Belgische realiteit rekening
houden en daarom probeert men ook geen spanningen op te roepen. Men zoekt
eerder het compromis. En inzake bio-ethiek is er aan de universiteit altijd
een spanning tussen wetenschappelijke vooruitgang en het besef dat men een
katholieke universiteit is. De concurrenten zoals de ‘vrije’
universiteit hoeven zich op geen enkele manier om kerkelijke of morele
voorschriften te bekommeren en zijn volkomen vrij in beslissingen en
onderzoek op bio-ethisch vlak. Dat is een uitdaging voor de katholieke
universiteit, die geen studenten wil verliezen.”
Op de vraag of ons land op het vlak van aidsbestrijding resultaten kan
aandragen die een kritische houding tegenover de paus wetenschappelijk
kunnen onderbouwen, antwoordt mgr. Rauber dat hem geen cijfers bekend zijn
die erop wijzen dat de export van condooms naar Afrika, ook vanuit België,
tot een verbetering van de situatie hebben geleid. “En ook in de debatten
bleek niet dat de critici van de paus zich op wezenlijke vooruitgang in de
strijd tegen aids konden beroepen.”
AIDS-EPIDEMIE IN WASHINGTON DC
BRUSSEL (KerkNet/KatholiekNederland - Zaterdag,
28 maart 2009
– Twee dagen voordat paus Benedictus XVI grote opschudding
veroorzaakte door te zeggen dat alleen distributie van condooms het
aidsprobleem niet kan oplossen, kwamen Amerikaanse onderzoekscentra met
het nieuws dat Washington D.C. geplaagd wordt door een heuse aids- en
hiv-epidemie. Ondanks uitgebreide condoomverstrekking.
Massale voorlichtingscampagnes en gratis condoomverstrekking ten spijt,
is het aantal hiv-geïnfecteerden in de Amerikaanse hoofdstad Washington
D.C. gestegen. Dat blijkt uit een onderzoek dat de Centers for Disease
Control en Prevention en de George Washington-universiteit hebben
uitgevoerd in opdracht van het district. Meer dan 3 procent van de
bevolking is besmet met hiv.“Onze besmettingsaantallen zijn ernstiger
dan die in West-Afrika”, zegt Shanon Hader, hoofd van
hiv/aids-organisatie in het district.
Uit de statistieken blijkt dat 36,9 procent van de hiv-geïnfecteerden
hun infectie hebben opgelopen door homoseksuele contacten tussen mannen
en 28,1 procent door heteroseksueel geslachtsverkeer. Daarbij komt nog
eens 18,2 procent door verontreinigde drugsnaalden. 76 procent van alle
geïnfecteerden is zwart. De studie laat zien dat 53 procent van de
mannen en 40 procent van de vrouwen in de risicogroep in de laatste
twaalf maanden meerdere seksuele partners hadden.
Burgemeester Fenty en het verantwoordelijke departement volgen een
drieledige strategie om het probleem aan te pakken: promotie van
medische tests, het voorkomen van overdracht door het verstrekken van
gratis condooms en nieuwe naalden, en een betere zorg voor degenen die
lijden aan hiv en aids.
FRANSE FILOSOOF WINT 'NOBELPRIJS VOOR RELIGIE'
Bericht Kerknet Dinsdag, 17 maart 2009
De
Franse natuurkundige en filosoof Bernard d'Espagnat Bron: Templeton
Stichting
BRUSSEL (KerkNet/KatholiekNederland/ANP) – De Franse natuurkundige en filosoof Bernard d'Espagnat wint de Templetonprijs, ook wel de ‘Nobelprijs voor religie’ genoemd. De prijs wordt op 5 mei door de Britse prins Filip uitgereikt in Buckingham Palace in Londen. De 87-jarige d’Espagnat is professor emeritus theoretische fysica en wetenschapsfilosofie. In 1953 en 1954 werkte hij in Kopenhagen aan een onderzoeksproject onder leiding van Niels Bohr. Later was hij verbonden aan het Centre d’Etudes et de Recherches Nuclèaires (CERN) in Genève. In 1975 werd hij lid van de Brusselse Internationale Academie van Wetenschapsfilosofie. De jury kent d’Espagnat de prijs toe, omdat hij aantoonde dat er een werkelijkheid bestaat die de wetenschap te boven gaat. Hij wordt tevens geprezen, omdat hij van 1960 tot de jaren 1980 in de wetenschappelijke wereld een visionaire visie uitdroeg. De Templetonprijs voor Vooruitgang in de Godsdienst, waarvan de winnaar een bedrag van 1,08 miljoen euro ontvangt, is genoemd naar de Britse ondernemer en filantroop sir John Templeton. Hij wordt sinds 1973 jaarlijks uitgereikt aan mensen die zich op een bijzondere wijze verdienstelijk maken in de vooruitgang van de godsdienst en de dialoog tussen godsdienst en wetenschap. Bekende winnaars zijn Moeder Teresa (1973), Billy Graham (1982) en Aleksandr Solzhenitsyn (1983).
(Kerknet)
