HPV-vaccinatie
op kinderen. Bezwaren
Dr.
André Devos wist te vertellen dat het de overheid ‘slechts’ is
gelukt om de beruchte HPV-vaccinatie (Gardasil) aan 30% van de
tienermeisjes toe te dienen. Daarom wil diezelfde overheid nu vanaf
september een vaccinatiecampagne starten via de scholen (wellicht
basisscholen en 1e graad secundair onderwijs).
Ik
wil er nogmaals op wijzen dat in wetenschappelijke kringen steeds meer
kritische stemmen opgaan i.v.m. de werkzaamheid van het vaccin, de
mogelijke ernstige bijwerkingen en de enorme kostprijs, terwijl het
zeer efficiënte uitstrijkje nog steeds nodig is. Een aantal
epidemiologen vrezen dat het resultaat zelfs ernstiger zou kunnen
zijn, omdat gevaccineerde vrouwen denken dat ze geen uitstrijkje meer
moeten laten doen en daardoor een beginnende kanker veel te laat gaan
onderkennen.
Daarom
deze oproep in naam van dr. Devos om in zoveel mogelijk scholen tegen
september actiegroepen (van ouders) op te zetten die zich verzetten
tegen de vaccinatie van hun dochters (en later ongetwijfeld ook
zonen). Het gaat hier immers (net als bij de Mexicaanse
griep) om enorme winsten die de firma’s willen maken met
belastingsgelden ten koste van de gezondheid van onze (klein)kinderen.
Bewustwording is dus heel belangrijk. Een degelijk dossier hierover
vind je op de website van het Instituut
Reinier de Graaf. Het gevaar bestaat er namelijk in dat nogal wat
ouders automatisch hun kind gaan laten inenten “omdat het van de
schoolarts komt”. Het klinkt allemaal wel goed, maar nogmaals, in
feite worden die kinderen onbetaalde proefkonijnen voor een onderzoek
dat – als het al gevoerd wordt – in het beste geval over twintig
jaar of meer pas bewijzen zal kunnen leveren. In ieder geval heeft de
vaccinatie nog geen enkele (toch eerder zeldzame) cervixkanker
voorkomen, maar is ze al wel gelinkt met enkele tientallen vrijwillig
geregistreerde doden en honderden ernstige blijvende letsels en
ziekten (auto-immuunziekten) ondermeer in Vlaanderen.
Toch
even herinneren dat de Hoge Gezondheidsraad in België geëist had dat
een controle op de vaccinatie en vooral op de bijwerkingen zou worden
ingesteld en deze tot op heden NIET is ingesteld, ondanks aandringen
op diverse niveau’s (ondermeer door mezelf op de algemene
vergadering van de Landsbond van Christelijke Mutualiteiten, nadat ik
onbeduidende reacties had gekregen op mails met de betrokken arts en
de voorzitter van LCM). Blijkbaar willen een aantal mensen absoluut
vermijden dat een dergelijke controle wordt ingesteld… Dit moet dus
zeker tot voorzichtigheid oproepen.
Europa:
abortus, eerste doodsoorzaak Rome,
4 maart 2010 (ZENIT.org)
De
eerste doodsoorzaak in Europa is abortus, maakt het “Verslag over
abortus in Europa” bekend: op het continent gebeurt om de 11
seconden een abortus, volgens de persmededeling van de Stichting Jerôme
Lejeune. Het Instituut voor Gezinspolitiek vraagt “het recht van het
kind voor de geboorte” te waarborgen. Het Instituut heeft op 2 maart
bij het Europees Parlement een verslag ingediend, “Abortus in Europa
en Spanje” waarin staat dat in Europa in 2008, 2,9 miljoen
abortussen uitgevoerd werden, dat wil zeggen 1 abortus om de 11
seconden, of 7.846 abortussen per dag.
Vert.
Sorores Christi
CHIRO
SPELT PAUS DE LES
Gisteravond
(13/02/2010) op vrt-teevee kwamen een chrioleider en -leidster hun
brief aan de paus nog eens verduidelijken. Hij mag niet tegen de
holebi's zijn, dat is onverdraagzaam, dat zou hij als christen toch
wel moeten weten. Chiro is juist voor respect voor iedereen.
Hun brief was naar aanleiding van de reactie van de paus t.g.v. de
Britse zogenaamde 'gelijkheidswet'. Voor de paus is een homo- of
hetero wèl gelijkwaardig, maar is homofilie niet de gewone manier om
seksualiteit te beleven. Hij vindt ook dat een zogenaamd homofiel
huwelijk niet op hetzelfde niveau staat als het heteroseksueel
huwelijk, het huwelijk tussen man en vrouw. Het gaat in de reactie van
de paus over nog heel wat andere zaken, waarin telkens toch
onderscheid wordt gemaakt tussen de mens en de 'instelling'. Mensen
zijn evenwaardig. Maar binnen de katholieke kerk gelden nog andere
o.a. ethische princiepes dan die persoonlijke gelijkwaardigheid. Als
de kerk oordeelt dat het huwelijk tussen mensen van hetzelfde geslacht
geen (christelijk) huwelijk is, dan kan een Britse wet of een
Chirobrief daar niets aan veranderen. Als de Kerk oordeelt dat enkel
celibataire mannen priester mogen worden, dan gaat de Britse wet of
een Chirobrief daar niets aan veranderen. En wat vreest de Kerk nu
eigenlijk? Dat die Britse Wet (ik weet niet of ze ondertussen is
aangenomen door het Britse parlement) de Kerk regels gaat opleggen
waar ze zich niet naar kan en mag schikken. De kerkelijke wetten
kunnen dan immers als onwettelijk bestemd worden en dit tast in niet
onaanzienlijke wijze de godsdienstvrijheid aan. De kerk behoudt zich
het recht voor om over ethische zaken en over binnenkerkelijke
verhoudingen en ambten te oordelen en regelingen te treffen waar het
oordeel van een Staat niets zal aan veranderen. Het is natuurlijk
tever grijpen als men meent dat heel het kerkelijk bestel ooit als
inciviek kan worden bestempeld, gewoon omdat een parlement (met
applaus van een gewezen christelijke jeugdbeweging) een meerderheid
haalt zonder te zien welke consequenties eraan verbonden zijn. Zijn we
- qua consequenties - dan echt wel zover van de dictatoriale
(nationaal-socialistische en communistische) regimes uit het begin van
vorige eeuw? Een democratie kan blijkbaar ook wel eens onverdraagzaam
zijn en haar boekje te buiten gaan. (Ben Van Vossel)
MGR.
LÉONARD NIET WELKOM?
De
meeste landelijke media hebben zich – begin dit jaar - weer eens
grandioos belachelijk gemaakt met hun meestal nogal aperte hetze tegen
de keuze van paus Benedictus voor Mgr. André-Mutien (ondertussen
veranderd in André-Joseph) Léonard tot aartsbisschop van
Mechelen-Brussel en tegen Mgr. Léonard persoonlijk. Hij is te
conservatief, hij is tegen homo’s, hij is tegen abortus en
euthanasie, hij is tegen het priesterschap voor vrouwen, hij is tegen
… Weet jij soms ook nog wat?
Maar
met dat alles hebben ze de nieuwe aartsbisschop getekend. Hoezo,
getekend? De aartsbisschop? Helemaal niet! Zij hebben vooral zichzelf
getekend. Ten voeten uit. Dàt hebben ze niet kunnen verbergen. In hun
redactiecenakels en hun interviewerscholen hebben ze uitgedokterd dat
je in verband met de katholieke kerk een viertal typerende vragen moet
stellen tijdens een interview, en dan weet je het wel. Dan weet je wàt?
Wàt eigenlijk? Wàt weten we na hun dwaze interviews over de
aartsbisschop? Je moet bijna abstractie maken van hun vragen en
luisteren naar de mens Léonard, wat die probeert te zeggen tussen het
opdringerig gewauwel van de reporter door. Je moet luisteren naar zijn
hart. Het hart van een herder. Maar wat laten die reporters zich
gelegen aan een herder! Platgewalst moest hij worden. Belachelijk
gemaakt. En met hem die verwenste, ouderwetse katholieke kerk.
Weet
je. Al is hij dan vrij rijzig. Hopelijk heeft de aartsbisschop zich
weten te neigen als een riet onder die achterhaalde golf van kritiek.
En wij met hem. Heel die hetze, zelfs van binnen de kerk vanwege
zogenaamd vooruitstrevende christenen, zal luwen, gewoon omdat ze weer
wat anders zullen hebben om zichzelf te presenteren en hun
zelfgeconstrueerde zekerheden. En de Kerk en de kerkvernieuwing zal
doorgaan, omdat Gods Geest de Kerk blijft leiden. Kardinaal Danneels
heeft de Kerk hier bij ons op de scene weten te zetten, hij had de
sympathie van zeer velen met zijn rustige stem en fijne woordkeuze,
hij was een gedistingeerd man die men respecteerde. Het was echter
niet enkel wat pauze, wat sympathiek doen. In zijn toespraken en
geschriften gaf hij de evangelische leer door en als het erop aan kwam
sprak hij overduidelijke taal. Voor wie het horen wilde. Mgr. Léonard
zal het op z’n eigen manier doen, anders dan kardinaal Danneels. Ik
heb sterk de indruk dat Gods Geest Vlaanderen ook wil laten delen in
een spirituele injectie die de kerk hier wel behoefde. De toekomst zal
uitwijzen of we het waard waren en het zullen weten te appreciëren.
Nu is het de gunstige tijd. (bvv)
I.v.m.
Mgr. Léonard. "Wie" reageerde tegen "Wat"?
De
eerste reacties op de (aangekondigde) komst van de nieuwe
aartsbisschop Leonard hebben mij doen denken aan de reacties van een
razende hond. Een razende hond kan best een normale hond zijn, een
goedwillige hond zelfs, een brave hond, maar… neem hem een veroverd
been niet uit zijn muil! Mensen van buiten de kerk of afvalligen,
waartussen heel wat (maar niet uitsluitend) goedmenende personen en
personen met oprechte bekommernis voor de ‘mens’ (maar het
evangelie en de Kerk hebben soms wel eens een van ‘de wereld’
afwijkende mening), konden het niet verkroppen dat een bepaald iemand,
een ‘notoire conservatieve’ bisschop een vooraanstaande plaats
kreeg in de (hen overigens niet erg interesserende en niet erg nauw
aan het hart liggende) rooms-katholieke kerk. Want meteen kwamen de
hun zo geliefde onderwerpen weer in de vitrine:
zwangerschapsafbreking, homohuwelijk en – iets dat hen wellicht
onrechtstreeks interesseert – de plaats van de vrouw in de kerk, met
name in het ‘priesterambt’… Als razende honden verschenen tal
van artikelen en werden in interviews reacties geproduceerd… En
dan waren er de evenzeer deugdzame, goedwillende, intelligente, geëngageerde
katholieke leken en priesters die jarenlang aan een alternatieve kerk
hebben zitten bouwen, wellicht zelfs uit goedbedoelde bezorgdheid voor
evangelie en kerk en mensen, die nu ‘hun verworvenheden’ bedreigd
voelden… En beide groepen zijn van leer getrokken tegen de
aanstelling van deze aartsbisschop. De paus kreeg het te verduren
omwille van zijn ‘schandalige keuze’, zelfs de vorige paus deelde
in de klappen omdat hij overal zijn (conservatieve) pionnen postjes
heeft gegeven, en dan natuurlijk Mgr. Léonard op kop, de kop van jut.
Nou. In deze bidweek voor de eenheid der christenen moet ik natuurlijk
respect opbrengen voor de goede bedoelingen van al die mensen. Maar
met betrekking tot de kerkmensen tussen hen vraag ik me toch af waar
ergens hun ‘sensus ecclesiae’ (hun kerkzin) gebleven is. Is voor
hen de Kerk iets meer dan een organisatie, een zaak van invloed,
postjes, machtsdenken, het project van bepaalde actiegroepen om toch
maar gedaan te krijgen wat volgens hen de ‘rechte’ leer is? En
bovendien kan ik ze niet feliciteren over de manier waarop ze zich in
één gelid hebben gesteld samen met de personen en instanties die het
met de Kerk en het christendom hoegenaamd niet goed menen.
Ik
hoop dat ik me vergis met het beeld van die razende hond, al gaven
allerlei reeacties mij die indruk. Wellicht zou het goed zijn als we
met z’n allen ons eens opnieuw onder het ‘Woord van God’ zouden
plaatsen, met aandrang bidden om de heilige Geest en bidden om liefde
voor de Kerk. Ik vermoed dat dit het enige is dat binnen het verlangen
van de Vader thuishoort en de enige weg waarlangs we de liefde van
Jezus voor zijn Lichaam, de Kerk, kunnen valoriseren. (bvv)
SANT'EGIDIO
VERWELKOMT LEONARD
De
Sint-Egidiusgemeenschap, die ook in het aartsbisdom Mechelen-Brussel
actief is (Brussel, Leuven, Louvain-la-Neuve) verwelkomt de
aanstelling van mgr. André-Mutien Léonard als nieuwe aartsbisschop
van Mechelen-Brussel en primaat van ons land.
Tijdens
zijn jaren als bisschop van Namen heeft ze hem leren kennen en
waarderen als een warme, vaderlijke herder die goed overweg kan met
gewone mensen en aanslaat bij jongeren. Hij is iemand die zich durft
te profileren en het katholieke geloof verdedigt, ook waar dat tegen
het meerderheidsdenken ingaat.
In
de strijd voor de regularisatie van mensen zonder papieren, waar de
Sint-Egidiusgemeenschap sterk voor ijverde, kon ze altijd rekenen op
monseigneur Léonard. Hij was niet alleen aanwezig bij heel wat
betogingen, hij nam zelfs mensen zonder papieren op in zijn
bisschoppelijk paleis.
Léonard
is bovendien iemand die expliciet openstaat voor nieuwe bewegingen
in de kerk. De Sint-Egidiusgemeenschap bidt voor hem in zijn nieuwe
opdracht, zegt hem haar steun toe en kijkt uit naar een vruchtbare
samenwerking.
"Geloof
en Leven vzw" en de "Fraterniteit van Maria"
feliciteren Mgr. André-Mutien Léonard als nieuwe (18/01/2010)
aartsbisschop van Mechelen-Brussel. Moge de Heer hem bijstaan opdat
hij met zijn eigen charisma de Rooms-Katholieke kerkprovincie in ons
land mag leiden. W ij wensen de nieuwe aartsbisschop alle zegen en
sterkte toe. Wij hopen en vertrouwen erop dat ook in Vlaanderen de
Kerk kiemen van vernieuwing zal te zien geven.
AFRIKAANSE
KATHOLIEKE KERK IN DE FRONTLINIE IN STRIJD TEGEN AIDS
BRUSSEL
(KerkNet/Fides) – Met een 1.000-tal katholieke ziekenhuizen en een
5.000-tal medische centra staat de katholieke Kerk in de frontlijn van
de opvang van aidspatiënten op het Afrikaanse continent. Daarnaast
beheert zij via de kloosterorden en congregaties nog eens een 800-tal
weeshuizen voor kinderen met hiv. Katholieke parochies vervullen
bovendien vaak een primordiale rol inzake bewustwording van de
aidsproblematiek.
Wereldwijd staat de katholieke Kerk in voor ruim een kwart van de
zorgverstrekking aan aidspatiënten. In Afrika loopt dat percentage
zelfs op tot 40%. In vele afgelegen gebieden is de katholieke Kerk de
enige hulpverstrekker.
(Kerknet)
MINARETTEN
VOOR DE TOERISTEN (30 nov. 2009)
De leukste inbreng in het misschien binnenkort oplaaiende
minaretten-discours vond ik deze van een marokaan of turk uit Beringen
op de vrt van maandagavond 30 nov.. Hij zei o.m. dat de minaret daar nu nog niet gebruikt
wordt
om de gelovigen op te roepen tot het gebed (5x daags), maar dat men
dat misschien 1x per week of op feestdagen al eens zou kunnen toelaten
als trekpleister of event voor toeristen. U leest dit goed.
Minaretten als toeristische trekpleister. Ik vond dit wat denigrerend
naar de islam toe.
Ook vond ik in die maandaguitzending het wat spijtig dat men
onvoldoende onderscheiden maakt. Men mag voor mijn part kerken en moskeeën en synagogen
met elkaar vergelijken. En anderzijds klokketorens, minaretten en
eventueel ramhorens (voor de micro). Maar het is niet helemaal ernstig
een minaret te vergelijken met een kerk of synagoog; je vergelijkt dan appelen
met peren. Als men zegt dat bij een moskee ook een minaret hoort, moet
men dat toch wat kunnen relativeren. Bij een kerk hoorde ook een
klokkentoren toen de mensen nog geen uurwerk hadden, maar laten we de
zaken wat rustig bekijken. We zijn hier niet in het Midden-Oosten!
En dan kan men ook nog de klank van klokken gaan vergelijken met de zoetgevooisde stem van een
operazanger-muezim. Van de klokken van meneer pastoor hoop ik dat die ons geen
5-maal per dag gaan wakkerschudden; ook dat hoort niet meer in deze tijd van
overspannen medeburgers die in shift werken, die ook wel weten hoe laat het is
en waarvan een groot deel niet gelovig is. Wat die ons oproepende
muezin betreft: persoonlijk ben ik uit Jeruzalem
weggelopen omdat de langs alle kanten opklinkende luidspreker-stemmen
niet te harden waren. Ik hoop zoiets nooit hier ten
lande te moeten meemaken. Toen een van onze buren ons (jaren geleden)
kwam vragen of
we het klokkengelui wat konden beperken, hebben we daar direct gehoor
aan gegeven, het heel wat ingekort, zonder het evenwel helemaal uit te schakelen. Maar
een klok die even haar klank laat horen, is toch nog iets anders dan een pastoor die door de
luidspreker vanop de kerktoren 5x daags ons uit volle borst zou zitten opkoteren om
toch maar naar zijn kerk te komen. Met alle chinezen, maar niet met
den dezen. Als u na het lezen van dit stukje meent dat ik racist ben
of tegen de multicultuur: voor mijn part mag Vlaanderen volgebouwd
worden met moskeeën, door wie dan ook gesponsord, voor mijn part mogen daar ook
minaretten bij geplaatst worden (al vind ik dat we dan toch wat
geforceerd Marokko of Turkije gaan importeren), maar dat ze ons niet bij ons haar komen trekken. Dat is
net over de schreef. En het probleem met die dan bestaande minaretten
is dat ze vroeg of laat ook gebruikt worden waarvoor ze bedoeld zijn:
mensen oproepen (5x daags) om zich tot het gebed te begeven wat ik
ongehoord zou vinden.
Tot slot van dit onsympatiek berichtje en met alle respect, maar het
moet toch eens gezegd dat wat christenen (en de vele tot het christendom
bekeerde moslims) op dit ogenblik moeten meemaken op heel wat plaatsen
in
de wereld maakt ons - begrijpelijkerwijs hoop ik - een beetje wantrouwig tegenover
sommige eisen van imams en een aantal simpele zielen. Respect (ik heb
het helemaal niet over sympatie) voor andere godsdiensten maakt
vooralsnog echt geen deel uit van de actuele islamitische overtuiging in
een groot deel van de wereld. (bvv)
VATICAAN
IS BESTE LEERLING VAN DE GROENE KLAS
BRUSSEL (KerkNet/CNS) – Mark Hopkins,
VN-verantwoordelijke voor energiebeleid, looft het Vaticaan als beste
leerling van de klas als het milieuvriendelijk energiebeleid aankomt.
Hopkins kwam tijdens een bezoek aan het Vaticaan bijzonder sterk onder
de indruk van de ‘groene’ inspanningen van Vaticaanstad. “De
ingenieurs van het Vaticaan leveren indrukwekkende inspanningen om de
afhankelijkheid van fossiele brandstoffen te verminderen en groene
stroom te bevorderen, maar ook voor het terugdringen van het
energieverbruik. Het is indrukwekkend dat zij werkelijk doen waar
anderen alleen over praten en wel op een substantiële manier.”
Hopkins gaf toe dat hij daarvoor geen enkel idee had van het grote
aantal projecten van het Vaticaan met betrekking tot groene energie.
“Vaticaanstad kan de eerste staat worden die volledig van
vernieuwbare energie afhankelijk is. Het kan de eerste volledig
CO2-neutrale staat worden. Dat kan de Kerk een groot moreel gezag
geven, waardoor zij ook andere naties en individuen kan aansporen tot
grotere inspanningen voor milieuvriendelijke energie.”
(Kerknet: Vrijdag,
19 juni 2009)
Paus
ontsnapt aan veroordeling europarlementairen
Met
253 stemmen tegen 199 en 61 onthoudingen hebben de europarlementairen
beslist in hun jaarlijks rapport over de Mensenrechten geen paragraaf op
te nemen waarin de paus veroordeeld wordt voor zijn uitspraken. (tb)
Brief van broeder Stockman.
Stunt
van magazine Goedele is het fatsoen voorbij
|
|
Broeder
René Stockman, de generale overste van de Broeders van Liefde,
reageert verontwaardigd op het jongste nummer van het magazine
Goedele. Niet alleen omdat Goedele Liekens op de cover van het
magazine als non afgebeeld staat, maar vooral omdat er bij het
blad gratis hosties zitten. “Het meezenden van hosties met
daarop de woorden gegrift waarmee de priester reeds 2.000 jaar de
woorden herhaalt van Christus zelf, en die op zichzelf toepassen,
kan gewoonweg niet. Hiermee raakt ze, bewust en gewild de kern,
het wezen van het katholieke geloof, en ook al kunnen we in onze
tolerantie heel ver gaan, dat kunnen we niet aanvaarden”, zegt
Broeder Stockman.
|
Het
recht op de vrijheid van meningsuiting is één van de moderne
verworvenheden waaraan niemand wil raken. Gelukkig maar. Het werd reeds
ingeschreven in onze eerste grondwet in 1830, en daarmee waren we ver
vooruit op vele andere landen. We kennen regimes waar juist dit aan banden
wordt gelegd, soms heel uitdrukkelijk, soms zeer subtiel. Bij het
verdwijnen van de democratie zal de inperking van de meningsuiting één
van de eerste maatregelen zijn die van bovenaf genomen worden.
Maar
vrijheid van meningsuiting wil nu ook niet zeggen dat alles kan en mag
gezegd en getoond worden. Er is nog steeds de waarde van het wederzijds
respect, die de vrijheid van meningsuiting voorafgaat en vooronderstelt.
En dat geldt ook voor alle andere vrijheden: ze blijven ten dienste van de
promotie van een grotere humaniteit, de menswaardigheid moet erdoor
verhogen. Wanneer een vrijheid dat doel niet dient, dient ze tot niets.
In
sommige kringen denkt men daar blijkbaar anders over. Een aantal
cultuurpausen en in hun zog zij die de titel van kunstenaar of schrijver
opeisen, vinden het bon ton om vooral op bepaalde terreinen alle taboes te
doorbreken. Het gaat dan van een meewarig neerkijken op hen die, bij
gebrek aan beter weten, de godsdienst bijvoorbeeld nog als een waarde in
hun leven beschouwen, tot een ironisch belachelijk maken van alles wat met
deze waarde te maken heeft. Het vraagt geen groot talent om karikaturen
van priesters en zusters ten tonele te voeren: het volstaat om de soutane
en het kloosterkleed weer boven te halen en het op een hedonistische
smulpaap of een erotisch lonkende non te plaatsen. Dat zijn de dingen die
men met carnaval ook deed en nog steeds doet. Meestal kan de goegemeente
daar nog mee lachen, en sommige cartoons in de huidige tentoonstelling
"Humor in de kerk" zijn van dit allooi.
Soms
wordt het echter heel persoonlijk, en gaat men personen aanvallen, hun
uitspraken uit de context halen en er een loopje mee nemen. Zij delen het
lot van alle gezagsfiguren die in Vlaanderen blijkbaar een dankbare
schietschijf zijn van ironie en verdachtmaking. Het respect is hier soms
heel ver te zoeken, en meestal is niet reageren hier de beste remedie,
naar een aloud gezegde: "de dwaze schatert het uit, de wijze
glimlacht nauwelijks".
Maar
wat nu gepresenteerd wordt door Goedele Liekens, die blijkbaar op haar cv
wil zetten dat ze echt alle taboes in Vlaanderen heeft kunnen doorbreken,
is echt gortig en heel ver onder de gordel. Dat ze op de cover verschijnt
met een nonnenkap is slechts in de lijn van wat al zo velen voor haar
hebben gedaan en dat kunnen we derhalve met een "ocharme"
afdoen. Natuurlijk toont het weinig respect voor die echte zusters die in
vrijheid en edelmoedigheid armen hebben geholpen, zieken hebben verzorgd,
kinderen hebben onderwezen en voor het heil van de wereld hebben gebeden,
en dat nog steeds doen. Het is spijtig dat Goedele Liekens deze dimensie
van het leven blijkbaar niet begrijpt. Men kan natuurlijk niet alles
begrijpen, ze is te veel met andere dingen bezig en dus is het nog te
verschonen dat ze zich hult in wat voor haar slechts een zotskap is.
Maar
het meezenden van hosties met daarop de woorden gegrift waarmee de
priester reeds 2.000 jaar de woorden herhaalt van Christus zelf, en die op
zichzelf toepassen, kan gewoonweg niet. Hiermee raakt ze, bewust en
gewild, de kern, het wezen van het katholieke geloof, en ook al kunnen we
in onze tolerantie heel ver gaan, dat kunnen we niet aanvaarden. Hier
wordt het heilige onteerd, hier drijft men de spot met wat miljoenen
mensen, mag ik zeggen een miljard mensen, als de veruitwendiging zien van
het goddelijke zelf. En daar moet men afblijven, uit respect, diep respect
voor die velen.
Goedele
Liekens heeft het recht daar niet in te geloven, en zo zijn er velen met
haar, maar zij heeft niet het recht om het meest sacrale te grabbel te
gooien en het aan de grootste spot bloot te stellen.
Wat
een grenzeloze pretentie van Goedele Liekens om de woorden van Christus op
zichzelf toe te passen! Wat een grofheid van deze mediageile figuur om
daarmee zo velen, ook nog in Vlaanderen, op hun ziel te trappen. Neen,
hiermee wordt de humaniteit niet gediend, maar komt de menswaardigheid in
de sloot. Het is pijnlijk dat ook dit cultuur heet in Vlaanderen. Ik kan
alleen maar zeggen: arm Vlaanderen.
Neen,
we kunnen ons niet in stilzwijgen hullen, iets wat we wellicht te veel
doen, want een andere vrijheid is hier geraakt, is hier geschonden, nl. de
vrijheid van godsdienst. Deze vrijheid betekent dat we het recht hebben om
onze godsdienst te belijden en dat we ook het recht hebben daarin
gerespecteerd te worden. Met de daad van Goedele Liekens is dit
grondwettelijk recht geschonden en we eisen dan ook een rechtzetting.
Br.
dr. René Stockman
Generale
overste Broeders van Liefde
Open
Brief van een 16-jarige Afrikaan aan paus Benedictus XVI
(nvdr.
Heel wat gelovigen hebben zich ook in ons land geërgerd aan de reacties van
parlements- en regeringsleden en media in hun haast eensgezinde aanval op
paus Benedictus. Het kwam velen voor als de opstand van adolescenten
tegenover hun verantwoordelijken: wij laten ons niet gezeggen door een oude
celibatair, aanvoerder van een overjaarse religie... Agnosten en vrijdenkers
gingen voorop (vaak met gemene praat en oneerlijke argumenten) en bange,
zogenaamd gelovige verantwoordelijken riepen mee in dat koor. De apus
verdiende een duidelijke les. Een wansmakelijk, een wansmakelijk spektakel
dat we dit keer niet aan ons zullen laten voorbijgaan bij de verkiezingen.
Na het abortus-, homohuwelijk-, en euthanasieverhaal hebben wij nu genoeg
gezien en hebben wij voldoende mensen aan het werk gzien en aan het woord
gehoord om niet te weten waar de mensen zich bevinden die nog voor de echte
diepmenselijke waarden durven optreden en hun verantwoordelijkheid durven
opnemen voor een gezonde samenleving en de verantwoordelijkheid tegenover de
jongere generatie.)
Zeer
Heilige Vader,
Ik
heet Charles, ik ben 16 en leerling aan de middelbare school.
Toen
ik enkele weken geleden op een dinsdagavond naar de Mis ging, hoorde ik deze
woorden van de apostel Paulus:
Ik
bezweer u voor het aanschijn van God en van Christus Jezus die levenden en
doden zal oordelen, bij zijn verschijning en bij zijn koningschap: verkondig
het woord, dring aan te pas en te onpas, weerleg, berisp, bemoedig, in één
woord, geef uw onderricht met groot geduld. Want er komt een tijd dat de
mensen de gezonde leer niet meer zullen verdragen. Zij zullen zich een
menigte leraars aanschaffen naar eigen smaak, die hun naar de mond praten.
En zij zullen hun oren sluiten voor de waarheid om te luisteren naar
allerlei mythen. Maar gij, blijf nuchter bij dit alles, aanvaard uw lijden,
doe het werk van een evangelist, wijd u geheel aan uw dienst.”
(2 Tim.
4,1-5)
Sindsdien
constateer ik met verbijstering hoe u door de media gelyncht wordt, waarbij
ik moet denken aan de heilige Paulus, hoe hij in zijn tijd ongetwijfeld heel
wat beledigingen en smaad te verduren kreeg door de verkondiging van het
Evangelie.
Was
de beschaafde en hedonistische oudheid van tweeduizend jaar geleden zo
verschillend van onze wereld?
Ik
zou U, Zeer Heilige Vader, willen danken voor uw moed.
Ik
vermoed dat het, naast de verpletterende taak die op U rust, niet
gemakkelijk is tegen de stroom in te gaan en het hoofd te bieden aan de
ideologische pletwals die ons probeert te verbrijzelen.
Dank
U, ons te herinneren aan onze waardigheid van kinderen Gods: de wereld
waarin wij leven zou ons zozeer willen uniformeren en gelijkstellen aan
simpele statistische gegevens!
Dank
U, dat U ons dikwijls zegt dat wij vrije en verantwoordelijke mensen zijn:
sommigen zouden zo gelukkig zijn als ze ons brood, spelen, pillen en
voorbehoedsmiddelen konden geven, als ze van ons een volk konden maken van
levensgenieters en aan lager wal geraakte mensen, slaaf van hun impulsen en
zonder de wil om zich te verheffen. Een volk dat gemakkelijk gedomineerd kan
worden, dat leeft in een hol, flets en steriel universum ...
Dank
U, tenslotte dat U ons eraan herinnert dat wij gewoon mensen zijn, redelijke
wezens, terwijl zovele die zichzelf tot intellectuelen hebben uitgeroepen,
ons zouden willen verlagen tot de rang van onze viervoetige vrienden;
dank
U, omdat U mij gezegd heeft dat zuiverheid een deugd is die moeilijk te
beoefenen is, maar toch mogelijk en dat zij ons helpt ontdekken wat ware
liefde is.
Ik
hoorde enkele dagen geleden een journalist zeggen dat kuisheid een
onmogelijke deugd is en dat men bijgevolg moet ophouden haar tot voorbeeld
te stellen.
Wanneer
is het de beurt aan integriteit, hoffelijkheid, dienstbaarheid, oprechtheid,
gehoorzaamheid?
Op
welke beschaving bereidt men mij voor?
Wat
mij verwondert, Zeer Heilige Vader, is zoveel mensen te zien die gehecht
zijn aan vrijheid, gelijkheid en broederlijkheid (abstracte waarden die
moeilijk in praktijk te brengen zijn, dat weet men maar al te goed), maar
stikken van verontwaardiging wanneer U spreekt over trouw, kuisheid en
onthouding, juist omdat het abstracte waarden zijn en moeilijk in praktijk
te brengen ...
Waarom
is capitulatie tegenover wat moeilijk is, dan niet uniform?
Ik
wil blijven geloven, Zeer Heilige Vader, dat ware liefde mogelijk is.
Op
mijn middelbare school leert men ons voorbehoedsmiddelen gebruiken en zegt
men ons vervolgens dat alles mag, uitgezonderd verkrachting.
Men
spreekt ons niet meer over een “meisje” maar over een “partner”.
Liefde is niet langer een gevoel, iets verheven, maar een geheel van
technieken en procédés. Ze is niet meer een gave, maar het zich toe
eigenen van de ander.
Ik
wil blijven geloven dat het schoonste geschenk dat ik zou kunnen geven aan
de vrouw die mijn leven zal delen, het feit is dat ik mij voor haar heb
voorbehouden. Ik weet echter dat men met mij de spot zal drijven; men zal me
allerlei woorden naar het hoofd slingeren; men zal me zeggen dat ik
abnormaal en gefrustreerd ben ...
Dank
U, Zeer Heilige Vader, dat U door uw toespraken in Afrika alle jongeren ter
wereld onrechtstreeks een riem onder het hart gestoken heeft, die zoals ik
leven in deze totalitaire greep en die proberen principes en waarden te
bewaren.
U
heeft gesproken in naam van hen die onder druk van de omstandigheden,
dikwijls tot zwijgen veroordeeld zijn ...
Ik
ken mijn zwakheden; ik ken mijn broosheid; ik ben niet beter dan de anderen.
Anderzijds
ben ik, met het enthousiasme van mijn zestien jaar, gelukkig met zo een
ideaal, een top om te overmeesteren, een avontuur om te beleven. En alles
wel beschouwd, het enige dat de moeite waard is.
Mijn
gebed vergezelt U. Moge God U in uw zending steunen! Wij hebben behoefte aan
de waarheid en vrijheid die het Evangelie ons geeft om ons leven om te
vormen en de Goede God te volgen. De
Goede God, waarvan wij niet de slaven zijn maar de erfgenamen.
Ontvang,
Zeer Heilige Vader, de uitdrukking van mijn kinderlijke aanhankelijkheid.
Charles
PAUSELIJKE
NUNTIUS BETREURT SPANNINGEN TUSSEN BELGIË EN HEILIGE STOEL
Mgr. Karl-Josef
Rauber, pauselijke nuntius in België en Luxemburg
Bron: KerkNet Dinsdag,
21 april 2009
BRUSSEL (KerkNet/Die
Tagespost) – Mgr. Karl-Josef Rauber, de pauselijke nuntius in België en
Luxemburg, zegt in een vandaag verschenen interview met de Duitse katholieke
krant ‘Die Tagespost’ dat hij de Belgische demarche inzake de uitspraken
van paus Benedictus XVI over de rol van condooms in de strijd tegen aids
slechts moeilijk kan begrijpen. “De paus sprak niet in België en al
evenmin in een gewezen Belgische kolonie of mandaatgebied zoals Congo of
Burundi. Hij deed zijn uitspraken tijdens zijn reis naar Kameroen.” De
nuntius formuleert in het gesprek bedenkingen bij de media in het algemeen,
die de aidsuitspraken van de paus vertekend en uit zijn context gehaald
hebben weergegeven en zo mee aanleiding gaven tot een escalatie. De nuntius
vermoedt dat ook een bepaald soort antiklerikalisme in de zaak een rol heeft
gespeeld. Anderzijds wijst hij erop dat in het verdere verloop van de
discussie de correcte tekst geciteerd is geworden en “dat een aantal
volkvertegenwoordigers op zijn minst de moeite gedaan hebben om de zaken
voor te stellen zoals ze werkelijk zijn”.
Op de vraag van Tagespost-journaliste Regina Einig of de houding van de
katholieke Kerk in België tegenover de eigengereide koers van de KU
Leuven/UCL inzake bio-ethiek niet ertoe bijdraagt dat in ons land de indruk
ontstaat dat het Vaticaan op ethisch vlak dan niet meer ernstig dient
genomen te worden, antwoordt de nuntius genuanceerd. “Dat zou ik zo niet
formuleren. Natuurlijk moet de Kerk met de Belgische realiteit rekening
houden en daarom probeert men ook geen spanningen op te roepen. Men zoekt
eerder het compromis. En inzake bio-ethiek is er aan de universiteit altijd
een spanning tussen wetenschappelijke vooruitgang en het besef dat men een
katholieke universiteit is. De concurrenten zoals de ‘vrije’
universiteit hoeven zich op geen enkele manier om kerkelijke of morele
voorschriften te bekommeren en zijn volkomen vrij in beslissingen en
onderzoek op bio-ethisch vlak. Dat is een uitdaging voor de katholieke
universiteit, die geen studenten wil verliezen.”
Op de vraag of ons land op het vlak van aidsbestrijding resultaten kan
aandragen die een kritische houding tegenover de paus wetenschappelijk
kunnen onderbouwen, antwoordt mgr. Rauber dat hem geen cijfers bekend zijn
die erop wijzen dat de export van condooms naar Afrika, ook vanuit België,
tot een verbetering van de situatie hebben geleid. “En ook in de debatten
bleek niet dat de critici van de paus zich op wezenlijke vooruitgang in de
strijd tegen aids konden beroepen.”
AIDS-EPIDEMIE
IN WASHINGTON DC
BRUSSEL (KerkNet/KatholiekNederland - Zaterdag,
28 maart 2009
– Twee dagen voordat paus Benedictus XVI grote opschudding
veroorzaakte door te zeggen dat alleen distributie van condooms het
aidsprobleem niet kan oplossen, kwamen Amerikaanse onderzoekscentra met
het nieuws dat Washington D.C. geplaagd wordt door een heuse aids- en
hiv-epidemie. Ondanks uitgebreide condoomverstrekking.
Massale voorlichtingscampagnes en gratis condoomverstrekking ten spijt,
is het aantal hiv-geïnfecteerden in de Amerikaanse hoofdstad Washington
D.C. gestegen. Dat blijkt uit een onderzoek dat de Centers for Disease
Control en Prevention en de George Washington-universiteit hebben
uitgevoerd in opdracht van het district. Meer dan 3 procent van de
bevolking is besmet met hiv.“Onze besmettingsaantallen zijn ernstiger
dan die in West-Afrika”, zegt Shanon Hader, hoofd van
hiv/aids-organisatie in het district.
Uit de statistieken blijkt dat 36,9 procent van de hiv-geïnfecteerden
hun infectie hebben opgelopen door homoseksuele contacten tussen mannen
en 28,1 procent door heteroseksueel geslachtsverkeer. Daarbij komt nog
eens 18,2 procent door verontreinigde drugsnaalden. 76 procent van alle
geïnfecteerden is zwart. De studie laat zien dat 53 procent van de
mannen en 40 procent van de vrouwen in de risicogroep in de laatste
twaalf maanden meerdere seksuele partners hadden.
Burgemeester Fenty en het verantwoordelijke departement volgen een
drieledige strategie om het probleem aan te pakken: promotie van
medische tests, het voorkomen van overdracht door het verstrekken van
gratis condooms en nieuwe naalden, en een betere zorg voor degenen die
lijden aan hiv en aids.
FRANSE FILOSOOF WINT
'NOBELPRIJS VOOR RELIGIE'
Bericht Kerknet Dinsdag, 17 maart 2009
De
Franse natuurkundige en filosoof Bernard d'Espagnat Bron: Templeton
Stichting
BRUSSEL
(KerkNet/KatholiekNederland/ANP) – De Franse natuurkundige en filosoof
Bernard d'Espagnat wint de Templetonprijs, ook wel de ‘Nobelprijs voor
religie’ genoemd. De prijs wordt op 5 mei door de Britse prins Filip
uitgereikt in Buckingham Palace in Londen. De 87-jarige d’Espagnat is
professor emeritus theoretische fysica en wetenschapsfilosofie. In 1953 en
1954 werkte hij in Kopenhagen aan een onderzoeksproject onder leiding van
Niels Bohr. Later was hij verbonden aan het Centre d’Etudes et de
Recherches Nuclèaires (CERN) in Genève. In 1975 werd hij lid van de
Brusselse Internationale Academie van Wetenschapsfilosofie. De jury kent
d’Espagnat de prijs toe, omdat hij aantoonde dat er een werkelijkheid
bestaat die de wetenschap te boven gaat. Hij wordt tevens geprezen, omdat
hij van 1960 tot de jaren 1980 in de wetenschappelijke wereld een visionaire
visie uitdroeg. De Templetonprijs voor Vooruitgang in de Godsdienst, waarvan
de winnaar een bedrag van 1,08 miljoen euro ontvangt, is genoemd naar de
Britse ondernemer en filantroop sir John Templeton. Hij wordt sinds 1973
jaarlijks uitgereikt aan mensen die zich op een bijzondere wijze
verdienstelijk maken in de vooruitgang van de godsdienst en de dialoog
tussen godsdienst en wetenschap. Bekende winnaars zijn Moeder Teresa (1973),
Billy Graham (1982) en Aleksandr Solzhenitsyn (1983).
(Kerknet)
De
naaktkalender of Blotekontenalmenak
Het blootkalenderprogramma op de VRT
haalt nog geen al te hoge kijkcijfers – dat zou maar pas de abominabele
geestesgesteldheid van ons volk openbaren – maar je kan noch op de VRT noch
op en in andere media naast de blote konten kijken. Misschien interesseren ze
jou al lang niet meer, het kont van die of die VIP of van dat Janneke of Mieke
uit de straat die zich soms laten lijmen omdat het ‘om een goed doel’
gaat. Doe me niet lachen. Nu tracht men ons dat als kunst te verkopen, zeg.
Toegegeven, het menselijk lichaam zit prachtig in elkaar en het is zeker het
bezien waard, zeker als het wat jong is en … Maar, mensen, omdat er zowat
kunstenmakers rondlopen die niet uit hun puberteit geraakt zijn of die een wat
verdraaide seksualiteit erop nahouden of die menen dat ze ons in 2008 nog
altijd uit een oude en gefrustreerde moraliteit moeten halen… Laat die
jongens (en eventueel meisjes) hun gefrustreerde en ontspoorde pleziertje
hebben, maar stal het niet te pas en vooral ten onpas uit. Het begint ons oog
wat pijn te doen, zeker als het stilaan aan het evolueren is van wat grappige
erotiek tot pure pornografie. Wij vragen daar niet om. Misschien kunnen die
blote konters ‘voor de goede zaak’ een vereniging oprichten met aangepast
blootmagazine ‘voor de goede zaak’ en dat ze de leefwereld van de gewone
mens niet steeds met hun infantiele vuiligheid ‘voor de goede zaak’ komen
ontsieren. De leefwereld van jonge mensen wordt erdoor besmet. En zoals op het
einde van een beschaving laat het de indruk van een stinkend zinkend schip dat
zich vergeefs poogt drijvend te houden met nog wat artificiële
extravaganties. Met permissie. (bvv)
143
graven vernield door drie 7/8-jarigen
3
kinderen van 7/8 jaar, twee jongens en een meisje, vernielen een massa
grafstenen op een kerkhof. Allerlei reacties natuurlijk. begrijpelijk heel
emotionele, en daarnaast een hoop bedenkingen van 'het zijn toch nog maar
kidneren' en 'we moeten die ouders nu toch niet de dieperik induwen door onze
kommentaar of een te zware financiële last'... En dan de burgemeester die
zich excuseert dat het misschien te katholiek overkomt wat hij zegt "maar
misschien zouden we wat minder de nadruk moeten leggen op Allowin en wat meer
op Allerheiligen en Allerzielen". Waar haalt een burgemeester dat (deze
moed!) vandaan hé, in ons door de VRT ont-zield Vlaams landschap. Toch maar
eens over nadenken (ouders, kleuterscholen, jeugdgroepen...).
Reactie
van 'Actie voor het Gezin'
over meer tolerantie ten aanzien van homoseksuelen
Actie voor het gezin heeft willen reageren op de campagne voor
meer tolerantie ten aanzien van homoseksuelen, onlangs gelanceerd door
minister Kathleen Van Brempt. Hoewel onze organisatie volledig achter het
beoogde doel van deze campagne staat, verwerpt Actie
voor het Gezin de slogan « F*ck homo’s en hetero’s, ik
ben tolero » die door deze campagne wordt gebruikt. In een
stemming op de site van De Morgen vond twee derde van de stemmers het
geen geschikte slogan.
Actie voor het Gezin heeft zich altijd gekant tegen elke
vorm van intolerantie ten aanzien van homoseksuele mensen. Als Actie
voor het Gezin zich tegen de slogan « F*ck homo’s en hetero’s, ik ben
tolero » van minister Van Brempt kant, dan is dat omdat deze slogan,
nog afgezien van zijn grove taal, relatievorming tussen twee mensen lijkt te
reduceren tot de zuiver seksuele verhouding en geen aandacht schenkt aan een
warme vriendschaps- of liefdesband. Bovendien plaats deze slogan
homoseksuele relaties op volledig gelijke voet met heteroseksuele relaties.
Het is in het belang van onze samenleving dat zij, in het
volle respect van de individuele keuzevrijheid, stabiele
heteroseksuele relaties ondersteunt en beschermt, want deze bieden het beste
perspectief op geluk voor zowel de ouders als de kinderen.
Na de agressieve en zelfs vulgaire aanvallen op Actie voor het
Gezin en enkele van haar leden die in bepaalde Vlaamse media (Knack)
verspreid worden, willen wij er aan herinneren dat het
democratische debat plaats vindt in absoluut respect voor iedere persoon,
zonder enige uitzondering. Wij kunnen niet aanvaarden dat sommige
mensen, die zichzelf overigens tolerant noemen, onze werking willen
discrediteren, en degenen die denken zoals wij proberen te intimideren met
persoonlijke aanvallen zonder enige argumentatie. Het is
onaanvaardbaar dat in de democratische publieke ruimte bepaalde personen
worden ontmoedigd om hun mening te geven door hun duidelijk te maken dat als
ze dat toch doen, ze het doelwit zullen vormen van virulente kritiek ad
hominem. Dit is zonder meer een vorm van intellectueel terrorisme.
Actie voor het Gezin blijft hierbij, zoals altijd, wel open voor
geargumenteerde kritiek en een democratisch debat.
Actie voor het Gezin is een pluralistisch burgerinitiatief dat
christenen, moslims, vrijzinnigen... telt. Wij zullen het belang van
het gezin en het kind blijven verdedigen zonder ons te laten intimideren door
beledigingen en kwaadwillige aanvallen.
U kunt meer informatie vinden over onze actie op onze website: http://www.actiegezin-actionfamille.be/.
De kwestie betreffende draagmoeders is al een aantal weken
niet meer voorgekomen in de Verenigde Commissie Justitie en Sociale Zaken. We
blijven het dossier volgen en zullen u op de hoogte houden via onze website.
Uitermate bedankt voor uw steun aan onze acties !
Met onze hartelijke groeten,
Actie voor het Gezin vzw
http://www.actiegezin-actionfamille.be/
De
oester-eters uit de Bourla
Het schouwspel van
het oesterfeest in de Bourla is natuurlijk een schande voor de Vlaamse
kunstwereld en het deed pijn aan oor en oog. Het confronteerde ons met de
weerzinwekkende walm van een zich god wanende en elkaar bewierokende groep
mensen die hun toren van Babel oprichten en niet beseffen dat hoe hoger zij
zich wanen, des te onbenulliger zij worden. Maar in plaats van een lelijk
rijmpje op te zetten over hen en over wie en wat ze daar vierden, gepromoot
door een atheïstisch en kerkhatend gezelschap, verwijs ik liever naar een
website waar mensen bouwen aan een beschaving van liefde in plaats van aan een
beschaving van de dood. Surf naar http://www.flower-vill.com en ga daar naar het filmpje kkottongnae VOD
(u moet het adres wel zelf kopiëren naar uw eigen surf-werkbalk van Internet want deze
Frontpage ondersteunt het adres niet).
Het zal je genezen van de nasmaak van de oesterbourlesque en de echo's in onze
media.
Tot
ziens in Kiev! Huisbaasseks in Brussel (kranten 9 april 2008)
Afrikaanse
vrouwen die zich geen kostelijk appartement kunnen veroorloven geven, krijgen
toch een woonst toegewezen als ze de huisbaas terwille zijn. En Gent hangt vol
affiches waarop een dame bronstige mannen uitnodigt naar Kiev. In beide
gevallen gaat het om uitbuiting van de armoede van vrouwen. Je reinste
smeerlapperij. Of hoe noem je zoiets?
Broeder
Stockman over de euthanasie van Hugo Claus
BRUSSEL (KerkNet Vrijdag,
21 maart 2008) – “De wijze waarop wordt omgegaan met
de euthanasie die Hugo Claus pleegde, de wijze waarop sommigen deze daad niet
alleen proberen goed te praten, maar zelfs, als summum van edelmoedigheid de
hemel in prijzen, stoot tegen de borst”, schrijft broeder dr. René Stockman
in een felle reactie op het overlijden van de schrijver. “Is het leven van
mensen die hun woorden niet meer vinden dan waardeloos geworden?", vraagt
de generale overste van de Broeders van Liefde zich af. “Hebben zij het
recht, en misschien zelfs de plicht om euthanasie te vragen, om de
maatschappij toch niet meer tot last te zijn, om hun familie te bevrijden van
een zorg die wel eens lang zou kunnen duren?” Met alle respect voor de
persoonlijke visie van de overleden schrijver, plaatst broeder Stockman vooral
vraagtekens bij de manier waarop de Vlaamse media vrijwel unaniem diens
beslissing toejuichen. Hij noemt het de pretentie en arrogantie van een
bepaalde groep in de samenleving, die haar levensfilosofie probeert op te
dringen aan iedereen. En wie er een andere visie op nahoudt, durft die
nauwelijks uit te spreken op straffe van als een kwezel te worden
uitgescholden. “Want kijk naar Claus. Die heeft de moed gehad er een eind
aan te maken, zijn familie niet meer tot last te zijn, de ziekteverzekering
niet op te zadelen met medische en verzorgingskosten, hij heeft ruimte aan
anderen gegeven (…) en ode aan het leven van de volmaakten, van de
succesvollen, die hun woorden tot heldere frasen kunnen kneden. In de ‘Brave
New World’ is alleen nog plaats voor hen. Misschien is het dat juist in
België waar we het meest verdriet moeten voor hebben.”
Geef uw reactie op onze poll.
Hugo
Claus stelt een eind aan zijn leven (19 maart 2008)
Hugo Claus stelde
een eind aan zijn leven. We gaan daar niet retorisch over doen. De teevee en
vandaag de kranten (20/03/08) vervullen die taak overvloedig. Dat is hun goed
recht en waarschijnlijk hoort het ook zo. Onze sympathie had hij niet al
hadden we bewondering voor de dikke turven met hun achterliggend studiewerk en
de verzorgde woordenkunst van zijn proza en gelaagde poëzie... Onze sympathie
had hij niet maar wij willen nu geen mensen kwetsen door daar verdere uitleg
bij te zetten. Wij vergeven hem wat hij geformuleerd heeft naar een instituut
en geloofsovertuiging, ons dierbaar, en we bidden dat God hem genadig mag zijn
en hem mag binnenvoeren in het echte licht en de echte vrede.
Tongerse
schepen vraagt euthanasie - Maar het kan
ook anders... Een getuigenis
In De Standaard
van woensdag 5 maart 2008 verschijnt artikel over een Tongerse schepen die
gelukkig geleefd heeft en gelukkig wil sterven. Wie zou daar niet voor
opteren. Hij wil - maandenlang gevolgd door een team van Telefacts - nog maar
eens publiciteit maken voor euthanasie. De man lijdt aan de ziekte van Kahler
(niet Krahler, zoals vermeld DS), beenmergkanker, een dodelijk verlopende
ziekte die heel pijnlijk is. Mijn vader had dat ook. Toen we nog niet
wisten welke ziekte het was heeft een huisarts-kraker, die hem overigens een
rib brak, geholpen door een pijnstiller (Medrol of zoiets). Maar na een tijd
kwam de pijn terug en zijn we naar UZGent getrokken. Daar heeft men (Dr. Noens)
in zijn
bloed gevonden welke ziekte het was. Opnieuw pijnstillers tot het
toch weer slechter ging. En dan heeft men hem in het UZGent een soort van
pijnstiller-coctail voorgeschreven die we hem thuis (met infuus) konden
toedienen. Af en toe viel hij dan in een diepe slaap, je zou bijna zeggen een
soort subcoma. Maar daarbuiten was hij altijd helder van geest en volgde hij,
vanuit zijn bed (dat we naar het gelijkvloers hadden gebracht) het huiselijk en
familiaal leven. Hij was er bewust bij aanwezig en was gelukkig. Eten was er na het laatste bezoek aan het UZG niet meer bij
maar hij werd gevoed langs de infuus. Hij kloeg niet, hij leefde graag en
bleef helder van geest tot het lallerlaatste moment, toen hij voelde dat zijn hart
het begaf. Hij had steeds het verlangen geuit (hij zei dat hij dat ook aan God
gevraagd had) niet te veel te moeten afzien en thuis te kunnen blijven. Die
twee verlangens werden hem gegund. Hij is 'in vrede' gestorven. Misschien mag
dat ook wel eens als getuigenis naast de euthanasiepubliciteit geplaatst
worden. Overigens met alle respect voor wie dat licht niet heeft. (Ben Van
Vossel / Gent)
Vaticaan
keurt Mohammed-cartoons af (Caïro)
Geïllumineerde geesten die
zich wat zenuwachtig maken in een en ander achten het blijkbaar 'du bon ton'
om zowel de Islam als andere godsdiensten belachelijk te maken omdat die in
hun ogen oorzaak zijn van alle kwalen waaronder de mensheid te huidigen dage
gebukt gaan. Crazy people! Jaarlijks komen vertegenwoordigers van het Vaticaan
samen met mensen van de Al-Azhar universiteit van Caïro (vorige week
gehouden). Zij hebben een communiqué gepubliceerd waarover hieronder 'Katholiek Nederland' bericht. Ook in Vlaanderen mogen die woorden
overwogen worden door de media en de publiciteitsfirma's.
Katholiek Nederland 3 maart
2008 -
Aanvallen
In de gezamenlijke verklaring van het Vaticaan en Al-Azhar staat:
“Het comité veroordeelt ten stelligste het opnieuw publiceren van
beledigende cartoons en het stijgend aantal aanvallen op de islam en zijn
profeet, evenals andere aanvallen op godsdiensten.”
Niet beledigen
Beide partijen vragen de massamedia
om vrijheid van meningsuiting niet te beschouwen als voorwendsel om
godsdiensten, overtuigingen, religieuze symbolen en alles wat verder heilig
wordt beschouwd te beledigen. De massamedia worden gevraagd zich te verzetten
tegen extremisme en wederzijdse acceptatie en respect voor iedereen, ongeacht
religie, te stimuleren.
Overeenkomsten
“Alle godsdiensten dienen de waarde en eer van de menselijke
persoon te respecteren, ongeacht ras, kleur, religie of overtuiging, en iedere
aanslag op de persoonlijke integriteit, eigendom en eer dient veroordeeld
te worden,” zo luidt één van de aanbevelingen. De deelnemers erkennen het
belang van meer kennis over elkaar en van de zoektocht naar de overeenkomsten
tussen de twee godsdiensten, als basis voor een verdere samenwerking en betere
relaties.
Interreligieuze dialoog
De bijeenkomst in Caïro betrof de jaarlijkse vergadering van de
gezamenlijke commissie voor dialoog van Al Azhar en de Raad voor
Interreligieuze Dialoog van het Vaticaan. Al Azhar is de meest vooraanstaande
islamitische onderwijsinstelling ter wereld. De Vaticaanse delegatie werd
geleid door kardinaal Jean-Louis Tauran. In de slotverklaring roept men de
woorden van paus Benedictus XVI in herinnering (zijn speech tot de ambassadeur
van Marokko bij het Vaticaan, 20 februari 2006), dat “om vrede en begrip
tussen volkeren en mensen te bevorderen, het noodzakelijk is dat godsdiensten
en symbolen worden gerespecteerd en dat gelovigen niet het slachtoffer
worden van provocaties die schade berokkenen aan hun religieuze betrokkenheid
en gevoelens.”
CHALDEEUWSE
BISSCHOP VEROORDEELT TURKSE INVAL IN Noord-Irak
Rabban
Al-Qas Bron:
Bisdom Abril
BRUSSEL
(KerkNet/Asianews) – De Chaldeeuwse bisschop van Abril in Irak, Rabban
Al-Qas, veroordeelt de Turkse inval in het noorden van Irak gericht tegen de
Koerdische rebellen van het PKK. “Meer dan tweehonderd dorpen zijn getroffen
en de bevolking is opnieuw op de vlucht. Er heerst geweld en angst. Deze
aanval vernietigt alles wat wij de voorbije jaren opnieuw zorgvuldig hebben
opgebouwd.” De bisschop klaagt aan dat alweer de bevolking het grootste
slachtoffer is. “Ik geloof persoonlijk niet dat deze inval gericht is tegen
de PKK. Zij wonen niet in de gebombardeerde grensdorpen nabij de grens, maar
verder weg in de bergen. Ik zag met eigen ogen hoe Turkse vliegtuigen zes
christelijke dorpen aanvielen, waar geen enkele militaire installatie was te
vinden. Nadat het Turkse leger het grondgebied binnendrong, sloeg de bevolking
op de vlucht. Dit is des te dramatischer als men beseft welke enorme
inspanningen de provinciale regering heeft geleverd om al diegenen die naar
Syrië en Jordanië waren gevlucht te doen terugkeren. Turken vernietigden
wandelbruggen die het ene met het andere dorp verbinden en richten hun acties
voornamelijk tegen gebieden die door christenen bewoond zijn.” De bisschop
doet een oproep tot Europa en de Verenigde Staten om dit niet te aanvaarden.
(Kerknet)
Ontoereikend
antwoord op 'kritisch antwoord'
De Duitse Theoloog Hermann Häring heeft
(ondertekend op 13/01/2008) een antwoord gepubliceerd op het rapport van pater
Hervé Legrand. Met heel geleerde argumenten, maar die je als kerkverbonden
christen langs geen kanten overtuigen, tracht hij aan te tonen dat de
nederlandse dominicanen met hun manifest het wel degelijk juist hadden en in
feite zijn de bisschoppen de oorzaak dat zoveel christenen geen eucharistie
kunnen vieren. Hij slaat p. Legrand rond de oren met bijbelse argumenten maar
gaat met zevenmijlslaarzen voorbij aan het leven van de kerk zoals het
doorheen de eeuwen is gegroeid. Een kamergeleerde die een nijpend en tragisch
probleem eens even gaat oplossen met voorbijzien van de 'sensus
ecclesiae'.
Kritisch
antwoord op document van nederlandse Dominicanen
Nederlandse
Dominicanen hadden een schrijven gericht aan de meeste parochies om ten
overstaan van de pastorale problemen door met name het priestertekort vrij te
beslissen hoe ze dat tekort zouden aanvullen, bv. met aanduiding van een leek
om voor te gaan, desnoods tegen de wil in van de bisschop. De generale overste
van de orde heeft een theoloog gevraagd om een verantwoorde stellingname te
publiceren.
U kunt dat antwoord lezen op de website van http://la-croix.com/ bij de
documenten. nl.
"Rapport de l’ordre des dominicains concernant
la brochure publiée aux Pays-Bas sur « Ministères ordonnés et
Eucharistie » par fr. Hervé Legrand o.p., maître en théologie,
professeur honoraire à l’Institut Catholique de Paris
Paris,
janvier 2008
Source :
La Croix
60.000
niet-Islamitische Irakezen opnemen in de EU
Hilversum (Van de redactie
van Katholiek Nederland) 11 januari 2008 - Bisschop Ad van Luyn van Rotterdam
wil dat de Europese Unie 60.000 niet-islamitische Irakese vluchtelingen
opneemt. Dat heeft hij als voorzitter van de Commissie van de
Bisschoppenconferenties van de Europese Unie (COMECE) deze week geschreven in
een brief aan EU-voorzitter Slovenië.
Bootvluchtelingen
Het verlenen van asiel aan de Irakese minderheden vergelijkt Van
Luyn met de opvang van Vietnamese bootvluchtelingen in Europa aan het eind van
de jaren zeventig van de vorige eeuw. De bisschop wijst erop dat Irakese
niet-islamitische vluchtelingen in de ontvangende landen vaak in een inhumane
situatie geraken, omdat ze als ongelovigen worden beschouwd en behandeld.
Christenen
Ruim 4,4 miljoen Irakezen hebben hun land noodgedwongen verlaten.
De meesten vluchten naar Syrië, Jordanië, Libanon en Turkije, landen met een
moslimmeerderheid. De vluchtende Irakese niet-islamitische minderheden bestaan
voornamelijk uit christenen, Mandaeërs en Jezidi’s.
Vluchtelingenramp
Van Luyn wil dat EU-voorzitter Slovenië de kwestie van de Irakese
vluchtelingen op de agenda plaatst van de komende bijeenkomst van de Europese
Raad voor Justitie en Binnenlandse Zaken. In een brief aan de Sloveense
minister van Binnenlandse Zaken Dragutin Mate, wijst hij erop dat de hoge
commissaris voor de Vluchtelingen bij de Verenigde Naties (UNHCR) de Irakese
exodus heeft bestempeld als de ‘grootste vluchtelingenramp in het
Midden-Oosten sinds 1948’.
Politieke steun
COMECE-voorzitter Van Luyn roept de EU daarnaast op de buurlanden
van Irak politieke en materiële steun te verlenen om de grote aantallen
vluchtelingen op te kunnen vangen. Een kopie van zijn brief heeft Van Luyn
gericht aan eurocommissaris Franco Frattini voor Justitie en Immigratie.
VAN
TEMSCHEPROCES. a.u.b. Welke oorzaken? Welke remedies?
Aan de oorsprong van dit proces liggen
tragische feiten, een wreed gebeuren dat mensenlevens heeft gekost, zelfs een
pril menselijk leven, en dat door zijn brutaliteit en gruwelijkheid ook de
getroffen familieleden zwaar heeft toegetakeld. De verwekker van deze gruwel
blijkt een jongeman te zijn die beweert ooit door allochtonen geterroriseerd
te zijn. Zijn onmacht, ingeboren of op dat moment ervaren heeft hij dan
opgekropt en opgeklopt. Het werd of was eerder al een psychologisch
(neurotisch, psychotisch?) allegaartje en toen heeft die frustratie die nu een
naam kreeg, gebruik gemaakt van een hoop zaken die daarbij van pas konden
komen: een latent gevoel van onbehagen naar allochtonen, latent racisme dus,
een hang naar geweldspelletjes, een hang naar wapens, eventueel nog verhalen
van grootvader over het Oostfront en vermoedelijk nog een heel aantal andere
kleinere en grotere elementen die tot een groot ingebeeld verhaal konden
bijdragen. Een verhaal waarin de op zichzelf geplooide, die zich onvoldoende
kon uiten (wellicht onvoldoende begrepen voelde of onvoldoende opgevangen),
tot hoofdpersonage werd die de samenleving eens iets onder de neus zou duwen
waarna hijzelf ‘in action’ zou ten onder gaan. Als deze tijdbom niet
degelijk kan ontmijnd worden, deze man niet grondig psychologisch geheroriënteerd
kan worden, is het goed dat hij uit de samenleving gehouden wordt. Het
manifest gewelddadige steekt op dit ogenblik nog al te duidelijk in deze
persoon. Zijn autoprojectie als opperrechter (God was voor hem blijkbaar een
onwerkelijke projectie en de maatschappij had hem niet beschermd) stelde hem
boven maar ook buiten elke maatschappelijke regelgeving met voorbijgaan aan
het recht op leven van ieder mens. Ik hoop dat naast de gruwelijkheid van de
feiten en de verslaggeving van het proces, onze media ook mee zullen zoeken
naar eventuele oorzaken van en remedies voor dit drama. (bvv)
BISSCHOP
VAN BRUGGE PLEIT OP IJZERBEDEVAART
VOOR OPENHEID IN RELATIES MET ANDEREN
'Christenen
zijn motor van solidariteit en ruimdenkendheid'
BRUGGE
(Kerknet/PR 27/08/2007) - "De IJzerbedevaart staat stevig geplant als een
eik, vast geworteld en met zijn takken in de lucht. Het is goed om vast te
houden aan de oorspronkelijke zin, om het verleden niet te vergeten. Het is
goed om nu stevig te staan en ontvankelijk te zijn voor de toekomst",
sprak Mgr. Roger Vangheluwe, bisschop van Brugge, in zijn homilie tijdens de
eucharistieviering op de 80ste IJzerbedevaart.
"Van bij het begin was het geloof de stevige grond. Daarop werd de boom
geplant. Het was een bedevaart, een tocht gedragen door gebed. Een gebed tot
God om rust te vragen voor hen die gesneuveld waren in de verschrikkelijke
oorlog. Een gebed van dankbaarheid voor die velen die hun leven hadden gegeven
voor de vrijheid van ons volk. Een gebed van vertrouwen dat God ons niet
verlaat. Een gebed van bereidheid ook om zich te blijven inzetten voor de
vrede en de voor de erkenning van de waardigheid van de Vlaamse mens",
herinnerde de Brugse bisschop aan de wortels van de bedevaart.
Solidair
"Vandaag zijn we hier bijeen in dezelfde traditie. We bidden en vieren de
eucharistie. We vragen om vrede, vrijheid en verdraagzaamheid. We vragen dit
voor ons land, voor Vlaanderen en voor de wereld. Er zijn op dit ogenblik nog
te veel plaatsen waar oorlog, onderdrukking en onvrijheid heersen. We zijn
solidair met de personen en de volkeren die de mogelijkheid niet hebben
om zichzelf te zijn en zich met hun mogelijkheden te ontplooien. We zijn met
hen verbonden, omdat we weten en geloven dat God de Vader is van elk van hen.
Onze bezieling is gedragen door dit christelijke geloof. We beseffen dat niet
iedereen onze overtuiging deelt en we hebben respect voor de mening van
anderen, maar we willen blijven uitkomen voor ons geloof.
Eik
"Als de IJzerbedevaart zijn traditie wil behouden dan moet hij blijvend
gedragen worden door vrouwen en mannen, door jongeren en ouderen, die zich
bekennen als gelovige christenen", benadrukte Mgr. Roger Vangheluwe.
"Daarom kom ik mee bidden met jullie allen en ga ik voor in deze viering.
Het is een vast onderdeel van een echte bedevaart."
"De 80ste verjaardag is een eiken jubileum", sprak de bisschop, die
daarop naar de bijbelse teksten van deze eucharistieviering verwees. "Het
is opvallend hoe bij vele volkeren de eik ontzag verwekt, ook in de bijbel. De
eerste lezing toont ons de aartsvader Abraham gezeten onder de eik van Mamre.
Deze eik heeft hij gekozen om er zijn tent op te slaan en er te wonen. In de
lezing van vandaag zijn twee dingen opvallend: de gastvrijheid van Abraham en
de ontmoeting met God. Ook in het evangelie vergelijkt Jezus het Rijk Gods met
een klein zaad dat uitgroeit tot een boom waar veel vogels hun nest kunnen
bouwen."
Dubbele
opdracht
Daarin
ziet Mgr. Roger Vangheluwe een duidelijke boodschap. "Binnen de
samenleving moeten christenen de motor zijn van solidariteit en
ruimdenkendheid. Ook binnen de Vlaamse beweging hebben christenen die dubbele
opdracht: de blik open houden op God en ijveren voor openheid in de relaties
met anderen. Ik denk hierbij aan het samen leven in vriendschap en vertrouwen
in eigen land, aan de edelmoedigheid om vluchtelingen en vreemdelingen in nood
gastvrij te onthalen, aan de inzet voor de vrede op wereldvlak. Wij belijden
dat God de Vader is van alle mensen en dat Jezus gekomen is om alle mensen te
bevrijden van angst en onrecht."
Jezus
De bisschop vroeg alle IJzerbedevaarders hun ogen op Jezus te richten.
"Neem Hem als gids voor uw leven en voor uw inzet voor Vlaanderen en het
Vlaamse volk, de Vlaamse taal en de Vlaamse cultuur. De lichamen van onze
soldaten liggen hier als zaad in het zand. Dit zaad heeft vrucht gedragen. Ook
wij zaaien, ons geloof en onze zorg voor vrede, vrijheid en verdraagzaamheid.
Zoals de boer in het evangelie volgen we de raad van Jezus op: wij weten niet
hoe onze inzet vrucht zal dragen, maar we blijven waakzaam, we slapen en
werken en vertrouwen erop dat het Rijk Gods, het rijk van vrede en
gerechtigheid, zal komen. Zoals God zegde tot Abraham: 'Voor God is niets te
moeilijk'."
HERTOGINNEDAL
JULI 2007
Op dit ogenblik lijken het nog politieke
pubers die zich niet bewust zijn dat ze met vuur spelen. Politieke pubers die
nu toch al principieel akkoord gaan om de belastingen te verlagen. Voor
iedereen zeggen de liberalen, voor de zwaksten en minderbegoeden in ieder
geval zeggen de Waalse christendemokraten. Zij scoren dus allebei bij hun
achterban. En daar lijkt het voorlopig om te gaan. En om persoonlijke ambitie,
zo'n lekkere bout van Buitenlandse Zaken laat ik me niet ontglippen, denkt de
een. De CD&V/NVA-fraktie wil koste wat het wil slagen in 'hun'
formatie-opdracht... maar toch niet ten koste van alles. En als het dan toch
mislukt... staat men in z'n blootje en wordt het zoeken naar andere
meerderheden... We zijn er nog niet uit. Wat we op dit ogenblik nodig hebben
zijn echte staatslui, die zo stilaan - hoeveel weken na de verkiezingen zijn
we reeds? - de kleine partijpolitiek kunnen opzij laten (de kaarten zijn toch
geschud en de verkiezingen staan toch niet voor de deur... Of wèl?) en gaan
denken aan 's lands belang of minstens aan het belang van de mensen.
Jon
Sobrino Bevrijdingstheoloog
Respect en kritiek
REACTIE op de Vaticaanse Nota over Jon SOBRINO (CAM)
uit
S.J.Berichten 15 april 2007 nr. 04
De
`Congregatie van de Geloofsleer' publiceerde op 15/03/2007 een `Nota' over
twee werken van Jon Sobrino (Cam) Jezus de Bevrijder en
Het geloof in Jezus Christus. Omdat
onduidelijkheden en fouten waren gevonden besloot de Congregatie in 2001 deze
werken grondiger te bestuderen. Na een lang onderzoek besloot de Congregatie
aan de gelovigen een veilig criterium aan te reiken waarmee de stellingen van
deze boeken of van andere publicaties van de auteur kunnen worden beoordeeld.
Federico Lombardi (ITA),
de directeur van Vaticaanse Radio en van het Vaticaans persbureau gaf daarbij
aan de journalisten volgende toelichting:
"Om
de betekenis van de 'Nota' van de Congregatie van de Geloofsleer aangaande
sommige werken van Jon Sobrino te verstaan, is het denk ik nuttig te
herinneren dat het belangrijk is de natuur en de werking van Jezus Christus
als de kern van het christelijk geloof goed te begrijpen.
Jezus
Christus is voor de Kerk de `Bemiddelaar' tussen God en de mens. Hij is de
`Pontifex', dat betekent de Bouwer van de brug die de mens in staat stelt om
de relatie, de vriendschap en de eenheid met God terug aan te gaan en om de
afstand te overbruggen en de communicatie te herstellen die door de
geschiedenis van de zonde onmogelijk is gemaakt.
Om
`Bemiddellaar' en `Brug' te zijn moet Jezus Christus krachtig steunen op de
beide oevers zowel langs de kant van de mensheid als langs de kant van de
godheid. Anders is de overgang van de ene kant naar de ander onderbroken of op
zijn minst onveilig. Sinds de eerste eeuwen van het christendom werd de
noodzaak van deze brug sterk geaffirmeerd en verdedigd tegen allerlei theorieën
in, die de noodzaak ofwel van de ene ofwel van de ander pijler van de brug
ontkenden: de mensheid of de godheid. De ontkenning van het ene of het andere
aspect van de persoon van Christus maakt de redding van de mens onmogelijk,
daar hiermee de concrete en waarachtige weg voor de mens om met God te
communiceren wordt vernietigd.
Het
theologisch denken over Jezus Christus moet dus altijd op beide essentiële
aspecten bedacht zijn, ook als de verschillende culturele context zijn invloed
heeft op de schakeringen en de karakteristieke accenten van de verschillende
theologische of geestelijke stromingen.
De
context van de christelijke ervaring leidt dikwijls tot een grote nadruk op de
solidariteit tussen Jezus en mens en op zijn participatie aan de menselijke
realiteit: Jezus ondervond tegenkanting; Hij onderging het lijden en kende een
gewelddadige dood. Dit zijn cruciale elementen bij de verkondiging en de
aanvaarding van het evangelie door de armen en door diegenen die lijden voor
het geloof en de rechtvaardigheid.
Iemand
die zijn geloof beleeft in de meest dramatische ervaringen van het volk, zal
heel natuurlijk een diepe spirituele empathie ontwikkelen voor de
menselijkheid van Christus, en als hij een theoloog is, zal hij geneigd zijn
de brugpijler langs de kant van de menselijkheid te funderen. Dit is zeker het
geval bij Jon Sobrino, die ten gronde ligt aan het funderen van de
Latijns-Amerikaanse theologie, die zo visceraal betrokken is bij het zoeken
naar de menselijke en geestelijke bevrijding van de bevolking van dit
continent. Laat ons niet vergeten dat Pater Sobrino lid was van het team van
de Centraal-Amerikaanse Universiteit van San Salvador waarvan zes leden in
1989 op een barbaarse wijze werden vermoord, precies omwille van hun culturele
betrokkenheid bij de solidariteit met het volk van San Salvador.
Maar
terzelfder tijd mag de solidariteit tussen Christus en de mens niet zodanig
overbenadrukt worden dat deze de dimensie van Christus' godsverbondenheid zou
overschaduwen. Want indien Christus niet terzelfder tijd mens en God is, dan
mist de brug zijn tweede steunpunt en wordt radicaal in vraag gesteld of wij
nog wel echt met God kunnen communiceren.
Dit
is het probleem waarover de argumentatie van de `Nota' uitweidt. Terwijl het
werk en de bedoelingen van Sobrino er duidelijk worden gerespecteerd, wordt
toch geconstateerd dat door sommige stellingen aangaande cruciale thema's (de
godheid van Christus, de incarnatie van de Zoon van God, het zelfbewustzijn
van Jezus Christus en de heilswaarde van zijn dood) de fundamentele
leeropvattingen van de Kerk ernstig in vraag worden gesteld. Met andere
woorden, deze stellingen schijnen de integriteit en de stabiliteit van de brug
te bevragen die de communicatie mogelijk maakt tussen God en de mens, ook de
arme mens, in heel de geschiedenis van de mensheid."
Bron: S. J. Electronic Information Service, Vol. 11, nr. 6, 20
maart 2007
Boek
van Paus Benedictus XVI
Jezus is geen mythe
(Kerknet
Vlaanderen 13/04/2007)
Nieuwe
pausboek is nu al een bestseller
BRUSSEL
(Kerknet/RadVat/SIR) - Jezus is geen mythe. Dat is volgens Radio Vaticaan de
kernboodschap van het nieuwe Jezusboek van de paus, dat vandaag onder ruime
belangstelling tijdens een persconferentie in Rome werd voorgesteld. "Ik
vertrouw de Evangeliën, omdat elk boek van de Heilige Schrift, evenals de
Schift als geheel, niet enkel fictie zijn", schrijft de paus in het
voorwoord van zijn boek. "Ik wil proberen om de
Jezus van het Evangelie als de echte Jezus, als de historische Jezus in de
meest ware betekenis van het woord voor te stellen". De paus
spreekt de hoop uit dat het de lezers duidelijk wordt dat het portret dat hier
van Jezus geschetst wordt logischer en historisch correcter is dan de
Jezusvoorstellingen die ons de voorbije decennia werden voorgespiegeld.
Kardinaal Christoph Schönborn, de aartsbisschop van Wenen die de voorstelling
van het nieuwe pausboek leidde, haalde vanmiddag tijdens de persconferentie
fel uit naar de schijnbaar spectaculaire ontdekk ingen van de voorbije jaren,
die plots een heel nieuw beeld van Jezus lijken te schetsen. "Het
bewijzen van de historische betrouwbaarheid van de Evangeliën en hun
voorstelling van God is het belangrijkste doel van dit boek van Benedictus
XVI", zei de aartsbisschop. Schönborn zei nog dat men de voorstelling
van Jezus als revolutionair, moderne hervormer of geheime minnaar van Maria
Magdalena best meteen bij de rest van de ossuaria uit de geschiedenis kan
bergen.
Jarenlange
zoektocht
Het
boek, dat verschijnt onder de titel 'Jezus van
Nazareth: Van de Doop in de Jordaan tot aan de Transfiguratie', is
de bekroning van de jarenlange zoektocht van de paus naar de figuur van Jezus,
en zo meteen ook naar de kern van ons geloof. Het boek telt 448 pagina's. Het
is verdeeld in 10 hoofdstukken. Toch werd vandaag eens te meer onderstreept
dat de paus dit boek niet vanuit het kerkelijke leergezag geschreven heeft.
Desondanks staat Ratzinger-Benedictus XVI als auteur op de kaft van het boek.
Met zijn nieuwe boek wil de paus gelovigen aansporen
tot het aanknopen van een 'levendige relatie' met Jezus..
Unieke
relatie met de Vader
De
paus onderstreept in zijn boek de continuïteit tussen het Oude en het Nieuwe
Testament en ziet in Jezus ook de sleutelfiguur om gans de Heilige Schift te
lezen. Het sleutelvers daarbij is de passage uit Johannes, die duidelijk maakt
dat we steeds oog moeten hebben voor de nauwe band en eenheid tussen Jezus en
de Vader. Volgens Radio Vaticaan concentreert de paus zich in zijn nieuwe boek
op het wezenlijke en tracht hij zich niet in details of oeverloze discussies
te verliezen: "Waar nodig actualiseert hij de Jezuswoorden".
Tachtigste
verjaardag
Hier
en daar, zoals bij de passage over 'geef ons heden ons dagelijks brood', maakt
hij ook bespiegelingen over de actualiteit en de onrechtvaardige
verdeling van goederen of zelfs een verkeerd begrepen ontwikkelingshulp.
Hij wijst er ook op dat het de taak is van de priesters om mensen boven
zichzelf te doen uitstijgen. In het boek is er geen aandacht voor de passie of
de kindheidsevangeliën. Maar vandaag werd gezegd dat die zeker in het tweede
deel van het boek aan bod komen.
Het nieuwe Jezusboek van de paus ligt vanaf maandag, de tachtigste verjaardag
van de paus, in het Italiaans, het Duits en het Pools in de boekhandel. Weldra
volgt ook de Engelse, Spaanse en Portugese vertaling. Het
boek is in mei ook bij ons in Nederlandse vertaling beschikbaar.
CONGRES
voor het GEZIN
Op
zaterdag 5 mei rond het thema:
En
het gezin ?
Welk
gezinspolitiek voor 2007-2011 ?
Conferenties,
ateliers, uitwisselingen, informatiestands ;
kinderanimatie; snacks verkrijgbaar
Met
de deelname van : Eric de Beukelaer, Mia
Deschamphelaere, Andre Devos, Jean-Yves Hayez, Fernand Keuleneer, Yacob Mahi,
Elizabeth Montfort, Clotilde Nyssens, Daniel Rivaud, Mark Verhaegen, Ignace
Verhack…
Gratis
spektakel door Pie Tshibanda
Volledig
programma op www.actiegezin-actionfamille.be
Kinderen
welkom
Zaterdag
5 mei
Van
9u30 tot 17u in EPHEC
Konrad
Adenauerlaan 3, 1200 Brussel - Metro Alma
Organisatie :
Actie voor het Gezin vzw
Inlichtingen
op 0486-256272 of per email action.family@gmail.be
Help
ons met een storting :
310-1948222-63
Reserveer
deze datum NU reeds in uw agenda! Stuur de
affiche
http://www.actiegezin-actionfamille.be/Doc/NL/poster_CONGRES.pdf
door
naar je hele adresboek, druk ze af, hang ze aan je venster en verspreid er
zoveel mogelijk (vrienden, scholen, culturele centra, kerken,…) (Je kan de
affiches en flyers ook aanvragen: ze worden je opgestuurd) We hebben veel volk
nodig om de politici te overtuigen het gezin echt prioriteit te geven de
komende jaren.
Onze
hartelijke groeten en dank voor uw engagement !
Kris
Vleugels, Michel Ghins, Pierre-Alexandre de Maere d’Aertrycke, Luc Borkes
(Dit
initiatief staat los van de «European Family Pride »
die op dezelfde dag plaatsvindt.)
In
het latijn bidden? De stoppen slaan door bij de VRT
Paus Benedictus XVI heeft blijkbaar een
speciale brief geschreven aan de VRT om te zeggen dat in het vervolg de
katholieken in het latijn met God moeten spreken (althans volgens het Avondnieuws
VRT-TV 13/02/2007) . Ze gaan dan in de hemel ook opnieuw hun latijnse
"dictionnaire" moeten opdiepen, maar dat moeten ze op de VRT
eveneens. Ik vrees immers dat ze dat Vaticaans document een beetje serieuzer
zullen moeten lezen om in te zien dat de paus vooral gevraagd heeft om bij grote internationale bijeenkomsten de Eucharistieviering best in het latijn te
laten verlopen, zodat christenen van overal zich daar kunnen thuisvoelen. Als
ze dat op de VRT niet verstaan, wil ik er altijd wel een tekeningetje bij
maken. Dat is dan misschien op hun niveau.
En voor wat al de rest betreft wat de paus
daar zegt: daar staan wij ook achter. Dat we dan ook conservatieven zijn
volgens de VRT vinden we niet eens een schande.
Christelijk
fundament noodzaak voor Europa !
Bodar
wijst Europa de weg
Uit:
Katholiek
Nederland 2/02/2007
Hilversum
(Van onze redactie) 2 februari 2007 - Het
ideale Europa van priester en wetenschapper Antoine Bodar herinnert zich de
Oudheid en de Verlichting, maar ook het christendom. “Godsdienst is niet
minder dan wetenschap deel van de cultuur.” Dat stelde Bodar vanmiddag in
zijn oratie als hoogleraar Christendom, Cultuur en Media aan de Universiteit
van Tilburg.
Waarden
Bodar
betoogde in zijn rede ‘Ik droom mij Europa’ op dat de Europese cultuur is
doortrokken van de christelijke geest. Het christendom heeft Europa zijn
waarden ingeprent en door zijn verenigende kracht culturen en volkeren
samengebracht, aldus Bodar. Hij wees erop dat de Kerk door de eeuwen heen een
hoedster van cultuur is geweest, zoals de architectuur in Europese steden en
dorpen bewijst.
Fierheid
Bodar
riep Europa op haar ware identiteit terug te vinden, die ook een religieuze
dimensie heeft. Dat is volgens hem een Europa waar iedereen trouw kan zijn aan
zijn eigen gekozen godsdienst, waar een rijke pluraliteit van culturen heerst
zonder fundamentalisme en absolutisme, maar deugdzaamheid en fierheid voorop
staan.
Leerstoel
Bodar
is sinds 1 juli 2006 bijzonder hoogleraar Christendom, Cultuur en Media aan de
universiteit van Tilburg. De leerstoel is een initiatief van de Stichting
Hieronymus. Die beoogt het christelijk erfgoed in de wetenschappelijke wereld
ook als factor van cultuur en media te bevorderen. Bodar vervult de functie
voor een periode van vijf jaar.
Scepticisme
Het
gedroomde Europa van Bodar is een Europa zonder nationalisme. Naast
regionalisering zal Europeanisering optreden. Hij voorziet een taak voor het
huidige Midden-Europa om dit Europa een nieuw gezicht te geven. “Want een
gezicht van materialisme en hedonisme, van sarcasme en scepticisme – zo
eigen aan Noordwest-Europa – is geen gezicht”, aldus Bodar.
Vleugels
Bodar
voerde zijn toehoorders langs vele denkers over Europa, waaronder Milan
Kundera, Joseph Roth, Stefan Zweig, Desiderius Erasmus, Johan Huizinga en
Winston Churchill. Het gedroomde Europa van Bodar verwijst niet aleen naar de
Oudheid en de Verlichting, maar ook naar het christendom. “Rede en geloof
zijn beide vleugels om tot de waarheid te geraken. Beide vleugels zijn nodig.
Eén van beide slechts gebruiken, is de andere vleugel onbenut laten”,
citeerde Bodar de Britse socioloog en historicus Christopher Dawson.
Waarheid
Met
de leerstoel die Bodar sinds deze zomer bekleed, worden studie, onderwijs en
debat gestimuleerd waarin vooral de spanning tussen traditie en moderniteit
aan de orde wordt gesteld. Tot de onderwerpen behoren onder meer het
hedendaagse relativisme, de aanspraak op waarheid, de dialoog tussen hoofd en
hart, en de rol van de moderne media in het licht van een kerk van eeuwen. De
leerstoel is gevestigd aan de faculteit Communicatie en Cultuur.
Foto
zoontje Van Wanten (Het Volk 26/01/2007)
Prins
Filip zal wel wat uitgegleden zijn in zijn reactie op mediaberichtgeving nopens
hem. Dat is vooral vervelend voor hemzelf natuurlijk. Maar wat zou men zeggen
als hij alles maar over zijn hoofd liet gaan? En dan die dopingperikelen bij
de wielrenners. Geen tronen blijven staan. Hopelijk blijkt het allemaal niet
zo erg als er wel gefluisterd wordt. De rechtszaken die sommigen (gaan)
aanspannen zullen misschien klaarheid brengen. En dan weer een volle voorpagina over
W. Van Wanten
met de (volgens de krant) vader van haar zoontje,
waarvan ook een foto… Dat ouders wat schuine wegen gaan, tot
daar. De krant had de foto van die kleine jongen echter niet moeten publiceren.
Voelen jullie dat echt niet aan? Zitten
we opnieuw in de prehistorie?

DE
JEZUS DYNASTIE
Opnieuw
de ultieme sensationele onthulling
Nog maar pas is – zelfs in uitzendingen op de T.V. – de DaVinci
Code van Dan Brown ontrafeld en uitgerafeld tot puur amusementsmaterie en het
‘Evangelie van Judas’ heeft eigenlijk nauwelijks de headlines gehaald, of
daar is de volgende publicatie die Jezus en het christendom definitief van hun
sokkel wil halen. Inderdaad. Jezus zou het kind zijn van een Romeins of
Joods-Romeins soldaat, helemaal niet de Heiland of de Zoon van God. Hij heeft
zelfs nooit een nieuwe godsdienst in het leven willen roepen maar had wel
serieuze politieke bedoelingen (haha? dat wisten we niet. nvdr) en daar heeft
de Romeinse macht een stokje voor gestoken door Hem te kruisigen. Toch is zijn
“dynastie” verder gegaan langs Jacobus, zijn ‘broer’, maar die bracht
er niet erg veel van terecht. Jezus is dus niet de stichter van het
christendom; dat is Paulus, die zowat zijn eigen interpretatie van het
christendom wist door te drukken en door het wegvallen van de Jood-Christenen
(na de Joodse oorlogen o.m. met Bar Kochba) daar alle kans toe kreeg. Het
christendom is trouwens niet veel meer dan menselijke geboden. ‘De kern van
het geloof is (tenminste volgens Dominique Trachet
in Weekblad Primo TVgids van 4-10 november 2006) het mededogen voor de
medemens, het bewustzijn van de eenheid der dingen’. Trachet zet daar
trouwens een citaat bij: “Van dat mysterie doordrongen zijn, dat is
geloven”, zeggen zij (die ‘velen‘ dus nvdr). “Niet het al dan niet
accepteren van de bewering dat er zoveel eeuwen geleden iemand is geweest die
zichzelf heeft uitgeroepen tot redder van de mensheid”.
Hoe
zwaar weegt dit alles nu weer?
Ik heb het nu even niet over het boek dat Trachet wil opvoeren (De
Jezus Dynastie – De Verborgen Geschiedenis van Jezus en het Ontstaan van het
Christendom - van James D. Tabor) maar om de goedkoop gezaaide bemerkingen van
de recensent zelf. Nadat hij de vraag stelt (en in het midden laat) “Heeft
James D. Tabor gelijk of niet?”, geeft hij zijn eigen opinie. Hij schrijft:
“Dat de meeste christelijke dogma’s niet meer zijn dan menselijke geboden,
was ook al vóór Tabors verhaal duidelijk (o ja? Dan toch vooral door
tegenstanders van het christendom. nvdr). Of Jezus zoals we (wie is we? nvdr)
hem kennen echt heeft bestaan of niet, is ook allang niet meer de kern van het
verhaal, vinden velen (wie zijn dat? Dat zijn in ieder geval geen christenen.
nvdr). Wat telt is de kern van het geloof: het mededogen voor de medemens, het
bewustzijn van de eenheid der dingen”. Tot zover de mening van deze D.
Trachet.
Het
christendom: Iemand of Iets?
Nou, deze wouldbe-theoloog gaat hier toch even zijn boekje te
buiten. Sinds jaar en dag verkondigt de kerk
dat het in het christendom op de eerste plaats gaat om een persoon en niet om
een ‘moraal’ van ‘wees goed voor de mensen en dat is alles’. Er is
blijkbaar nog iets meer dat telt. Als je eens ernstig het evangelie leest –
ik heb het dan niet over de geschriften van Paulus of die vroeger aan Paulus
werden toegeschreven – dan lezen wij bij een christen uit de heidenen (zoals
Lucas) dat Jezus door God tot Heer en Heiland is aangesteld (Petrus’
Pinksterpreek in Handelingen 2). Maar ook in het meer Joods getinte evangelie
volgens Mattheüs ga je zien hoe buiten Jezus het Goede Nieuws niet echt
vernomen wordt. “Ik ben het Licht van de wereld”. En wat Hij verkondigt is
de verborgen schat, de kostbare parel… Van het begin tot het einde druipen
de evangelies van Mattheüs en Marcus (Marcus die een tijdlang leerling van
Paulus was maar toch ook vooral gezel van de Jood Petrus-Kefas) van de
noodzaak om Jezus te volgen, niet enkel zijn leer maar Hem zelf, en niet als
politiek leider maar als Zoon van de Vader…
En
– och, ik neem zo maar één citaatje hoor, uit het evangelie volgens
Johannes, een echte Joodse christen – hoe zou Trachet dit ene zinnetje
verstaan waar Jezus zegt in het beeld van de wijnstok: “Los van Mij, kunt
gij niets” en dan blijven beweren dat het niet in de eerste plaats om Jezus
draait in het christelijk verhaal? Johannes
was niet bekeerd door Paulus, hoor! Van zichzelf zegt Johannes dat hij gerust
heeft aan het hart van Jezus, hij heeft geluisterd naar wat Jezus ten diepste
ter harte ging (dus niet naar wat Paulus verkondigde). Het Johannesevangelie
en de andere evangelies kun je gewoon niet indenken zonder die sterke relatie
tot Jezus, de Messias (wiens rijk trouwens niet van deze wereld is!), de
Redder van de mens, wat Trachet en eventueel de ‘Bijbelgeleerde’ D. Tabor
ook mogen beweren. Heel iets anders dan alleen maar op je knieën liggen voor
moraal die zich zou beperken tot filantropie.
Wetenschap
met verdacht veel sensatie
Trachet zou zich beter houden aan wat hij citeert van D. Tabor:
“Ik baseer mij op feiten en op de rede gestoelde veronderstellingen. Maar ik
pretendeer niet dé waarheid te verkondigen. Als iemand mij met de nodige
wetenschappelijke argumenten en bewijzen van een andere waarheid wil
overtuigen, zal ik dat zeker in overweging nemen”. Kijk, met zo’n
uitspraak zou ik kunnen leven. Maar natuurlijk moeten de feiten dan ook echte
feiten zijn. En daar knijpt uiteraard weer het schoentje, ook en vooral met
deze “Jezus Dynastie”. De
uitleg over ontdekking en verdwijning en al of niet vervalsing van de gevonden
grafkisten en eventuele maar ondertussen verdonkeremaande documenten
daaromtrent… Alstublieft hé, dan gaat er bij ons en ik vermoed bij ieder
normaal denkend mens weer een serieus belletje rinkelen. Bij een modern lezer
roept dit alles weer overduidelijk iets op van heel het kluwen van het
politiefeuilleton of de detectiveroman of de Maria-Magdalenastory van Dan
Brown en ook de opgeklopte sensatie rond het gnostieke Judasevangelie. De
media met zich met veel smaak op die kluif gestort. En nu opnieuw? James Tabor
pretendeert niet dé waarheid te verkondigen. Dat is genoteerd. Als
wetenschapper is hij zich bewust dat heel zijn zaak op feiten moet berusten én
interpretaties gesteund op de rede… Jawel, maar ‘interpretatie’ en
verwijzing naar christenvijandige bronnen maak
je niet tot de ruggengraat van een
wetenschappelijke redenering want dan situeer je je wel degelijk in het
gezelschap van Dan Brown (waar Tabor zich blijkens interviews op de
boekenbeurs niet mee vergeleken wil zien). Ook een professor wil wel eens wat
bijverdienen op het onuitputtelijke terrein van de sensatie.
Hij
mag me dan ook niet kwalijk nemen dat ik ondertussen heel zijn betoog en zijn
Jezusdynastie rustig de tijd laat om haar plaats in te nemen bij De Slegte en
ik zie al uit naar het volgende boek met weer een andere ‘sensationele’,
‘wereldschokkende’, ‘verbijsterende’ onthulling over Jezus, het
christendom, Opus Dei, het Vaticaan, allerlei geheime diensten, eventueel ook
nog de Jezuïeten eens opdiepen en zo … maar ik laat het wijselijk aan
anderen om de zakken van die sensatieschrijvers en hun uitgevers te vullen. Ik
loop ook af en toe eens in dit soort val, maar niet heel de tijd door. Sorry hé!

Is
er een oplossing van het Palestijns probleem in Gaza en Libanon?
Een
bericht van
“Als
het aan mij ligt, blijf ik hier”. Dat zegt
Johan de Wit
, Nederlander, jezuïet en inwoner van Beiroet. “Ik heb de indruk dat er in
dit land een nuttige taak voor mij is. Duizenden buitenlanders zijn al
vertrokken. De bewoners van dit kleine land voelen zich in de steek
gelaten”, aldus De Wit tegenover katholieknederland.nl.
Arts en aalmoezenier
De arts De Wit (78) is tegenwoordig aalmoezenier van het Hotel-Dieu de France,
het academische ziekenhuis van de Université St. Joseph. Sinds het einde van
de Libanese burgeroorlog (1974-1991) tot een jaar geleden doceerde hij daar
ook aan de medische faculteit. In de jezuïetenresidentie waar hij verblijft
is de Wit bibliothecaris.
Forse raket
Dagelijks hoort De Wit de doffe knallen van de ontploffingen, maar in de wijk
Achrafiyyeh waar hij met de andere paters woont zijn tot nu toe nog geen
explosies geweest. Wel kwamen de restanten van een forse raket vlak naast het
huis neer.
Blijven
Zijn keuze om te blijven neemt De Wit uit solidariteit met de bevolking van
Libanon en met de andere jezuïeten, onder wie vijf Nederlanders.
“Eergisteren stond ik naast de bus die Nederlanders van hier evacueren zou
naar Syrië en zo verder. Toen een van de Libanezen hoorde dat ik niet
wegging, ‘omdat ik niet bang was’ zei hij: ‘Bravo’!”
Opvang
Scholen en kloosters in Libanon zetten momenteel hun deuren open voor de vele
duizenden die het geweld proberen te ontvluchten. Naast het jezuïtenhuis van
De Wit stond al langer een belangrijk centrum voor immigranten uit onder meer
Zuidoost-Azië. Een Nederlandse en een Ierse pater uit zijn huis bemoeien zich
daar intensief mee. De Wit: “Zij zijn de zwaksten van deze maatschappij en
werden nogal eens slecht behandeld. Van deze oorlog lijden zij des te meer.”
Onoplosbaar
probleem
De problemen die tot deze gewelddadigheden hebben geleid lijken De Wit
“onoplosbaar”. “Het conflict tussen Israël en de Palestijnen bestaat
zoals bekend al heel lang. Beiden willen elkaars grondgebied en beiden hebben
daar gewichtige redenen voor.” Binnen de perken houden is volgens de pater
de enige mogelijkheid, bijvoorbeeld met een sterke internationale vredesmacht.
“Maar dat is geen goedkope oplossing en de houding van de VS is hierin
zeer ambivalent”, aldus De Wit tegenover katholieknederland.nl.
Iran en Syrië
De recente escalatie van het conflict is volgens De Wit het gevolg van de
bemoeienis van Iran, dat met medewerking van Syrië grote vrachten wapens naar
Libanon heeft vervoerd. Eenmaal in handen van Hezbollah zijn die raketten vrij
plotseling op Israël afgevuurd, dat terugsloeg met “een grote en
ongeproportioneerde aanval op Zuid-Libanon en Zuid-Beiroet".
Zwaard
Over Hezbollah is De Wit zeer negatief. “Ik heb begrip voor hun achtergrond,
maar geen greintje sympathie voor hun methoden.” De jezuïet voegt daar aan
toe: “Wie met het zwaard omgaat, zal door het zwaard vergaan.”

DE
WAARDIGHEID VAN HET KIND EN DE MEDISCHE TECHNIEK
Verklaring
van de bisschoppen van België:
Zonder
dat er in de media veel debatten aan vooraf gegaan zijn, zal men in de Senaat
binnenkort stemmen over een wetsvoorstel in verband met medisch begeleide
voortplanting. Volgens de initiatiefnemers is het de bedoeling een
"fascinerende en tegelijk onontkoombare wetenschappelijke evolutie"
te ordenen.
Het
wetsvoorstel in kwestie spitst zich toe op de kinderwens van hen die men
vandaag omschrijft als "personen met een ouderschapsproject". Dat
begrip slaat op alle paren (gehuwd of niet, hetero- of homoseksueel) en ook op
alleenstaande vrouwen. Om aan het ouderschapsproject van die mensen tegemoet
te komen, stelt de wetgever voor dat het anoniem schenken van embryo’s en
gameten toegelaten wordt, om op die manier mogelijke donoren aan te moedigen.
De embryo’s worden dan opnieuw ingeplant bij de draagmoeder, waarbij men
rekening houdt met de kenmerken van één of beide toekomstige ouders.
Bovendien maakt het wetsvoorstel de bevruchting mogelijk van een vrouw met het
sperma van een overleden man. Het voorstel laat ook een diagnose toe van de
vrucht vóór implantatie, om op die manier ‘gezonde’ embryo’s te
selecteren vooraleer ze opnieuw te implanteren. Dat zet uiteindelijk de deur
wijd open voor wat men een ‘kind als geneesmiddel’ noemt, een kind dat het
resultaat is van een embryo dat zo werd geselecteerd dat de cellen van zijn
navelstreng kunnen dienen voor de medische behandeling van een broer of een
zus.
Velen
steunen dit wetsvoorstel: "De medische techniek biedt de mogelijkheid en
mensen kunnen ermee geholpen worden, dus waarom nog aarzelen?" Ons
antwoord daarop is dat niet alles wat technisch mogelijk is, daarom ook meteen
moreel wenselijk is. Elke dag opnieuw verlegt de wetenschap de grenzen van de
geneeskunde. Daar moeten we ons op verheugen, want vaak leidt dit tot nieuwe
therapeutische mogelijkheden waardoor mensen onnodig lijden of ongemak
bespaard worden Maar er bestaat toch ook een ethische grens aan de
technologische vooruitgang: de waardigheid van de mens. Telkens de
onvervreemdbare waarde van de mens in het gedrang komt, moet elke technische
knowhow zijn grenzen erkennen. Als dat niet gebeurt, dan dreigt de mens –
veelal zonder zich daarvan bewust te zijn – het slachtoffer te worden van
zijn eigen kunnen.
De
kinderwens is mooi en zeker gerechtvaardigd. Toch moet een dergelijke wens
ondergeschikt gemaakt worden aan een nog hoger gebod: de waardigheid van de
persoon die geboren zal worden. Het voorliggende wetsvoorstel beschouwt het
embryo niet als een doel op zich, maar als een middel om aan een kinderwens te
kunnen voldoen. Het doet er blijkbaar niet toe dat een kind, dat op die manier
door de wetenschap ‘gefabriceerd’ wordt, biologisch eigenlijk een wees is.
Wat blijkbaar het belangrijkste is, is dat het kind zo goed mogelijk moet
beantwoorden aan het flexibele ouderschapsproject van de wettelijke ouder(s).
Ook
al gaan wij hiermee in tegen de stroom van de maatschappelijke evolutie, met
de logica van het wetsvoorstel kunnen we niet instemmen. De waardigheid van
het kind dat geboren wordt, moet volgens ons primeren. De rechten van
het kind – zelfs nog vóór zijn geboorte – steken hoog uit
boven het recht op een kind.
De
bisschoppen van België
IPID
- Brussel, maandag 12 juni 2006
Persdienst
van de Bisschoppenconferentie van België
Guimardstraat
1, 1040 Brussel
Tel: 02 509 96 94 – fax: 02 509 96 95
Woordvoerder: Hans Geybels – gsm 0472 749 760
Secretariaat: Geert Lesage - e-mail: secr.sipi.ipid@kerknet.be
Contactpersoon:
Hans Geybels, woordvoerder van de Bisschoppenconferentie,
gsm: 0472 749 760
